Onze held

Julio was tegelijk de meest bejubelde en meest verguisde speler van de club. Met zijn onnavolgbare bewegingen kon hij zijn tegenstanders alle hoeken van het veld laten zien en de prachtigste goals maken, maar er waren ook dagen dat hij niet vooruit was te branden. Hij was lui, zei men dan, en het miljoenencontract dat hem was gegeven eigenlijk niet waard, maar die kritiek had op mij geen enkele vat. Ik was van het begin af aan helemaal wég van zijn droevige Latijns-Amerikaanse ogen, zijn melancholieke glimlach, de vér weg-blik die hij steeds in de camera’s wierp, alsof hij zich afvroeg wat hij eigenlijk deed in dit kikkerlandje en waarom hij niet daar was gebleven waar het leven ongecompliceerd en vrolijk was. Hij deed me smelten van vertedering als hij in zijn grappige Nederlands probeerde uit te leggen waarom hij wél goed had gespeeld als het legioen vergeefs op een goal had zitten wachten.

Dat er meer meiden waren op wie Julio een onweerstaanbare aantrekkingskracht uitoefende bewezen de roddelbladen, waarin wel eens foto’s werden geplaatst van Julio in het uitgaansleven, onveranderlijk vergezeld van de mooiste vrouwen. Ik betrapte me erop dat ik daar wel eens jaloers naar zat te kijken en in bed fantaseerde ik wel eens over de manier waarop die prachtige jongen als een roofdier zijn vrouwtjes besprong. Rillend van verlangen had ik hem in gedachten al tussen mijn benen toegelaten en de hevigste seks beleefd.

Mijn vriendin Wilma geilde al net zo op hem als ik. Ze hield helemaal niet van voetbal, maar van vurige mannen des te meer en natuurlijk waren we allebei van mening dat Julio feilloos in die categorie paste, zo hij al niet een categorie op zichzelf was! Uit de roddelblaadjes wisten wij welke uitgaansgelegenheden Julio frequenteerde en we hadden het er al enkele keren op gewaagd in onze meest sexy kleren, maar het enige wat wij hadden gemerkt was een snelle leegloop van onze financiën, want jee: wat waren die drankjes daar duur! Julio hadden we nooit gezien en uit arren moede hadden we ons maar laten verleiden door wat andere mannen. Uit arren moede, in de dubbele betekenis van het woord: om onze drankjes te laten betalen en later onze seksuele behoefte te laten stillen…….

We hadden de hoop al bijna opgegeven toen op een zaterdagnacht – er was die avond gevoetbald en Julio had met zijn club riant gewonnen – het ongelooflijke gebeurde. Er was even wat opwinding bij de entree van de club en ineens was hij daar. Vergezeld door maar liefst twee vrouwen laveerde hij snel langs ons tafeltje. We konden hem praktisch aanraken! Van zo dichtbij hadden we hem nog nooit gezien! Het was een tegenvaller dat er twee andere meiden aan zijn armen hingen, maar voorlopig waren Wilma en ik diep onder de indruk van zijn loutere aanwezigheid. Wat een stuk! En hij had het kennelijk uitstekend naar zijn zin, want hij lachte veel en hartelijk.

Nu we hem eindelijk in de buurt hadden, konden we hem niet zomaar laten gaan, maar wat te doen!? Een handtekening vragen? Ja, dat was waarschijnlijk de enige manier om de aandacht te trekken. Het was wat kinderachtig misschien, maar we moésten iets doen. En zo stonden we even later zenuwachtig bij zijn tafeltje met zijn vrouwen. Julio lachte en gaf ons een hand. De beide meiden keken verveeld. ‘Een signatúre?’, vroeg hij, ‘sure, where???”

In onze haast en opwinding hadden we daar niet aan gedacht! Een notitieblokje hadden we niet en een pen al helemaal niet. Hij moest er smakelijk om lachen. De stoute Wilma was echter niet voor één gat te vangen. Ze trok haar bloesje omhoog en toonde uitdagend haar blote buik. Dáár? Julio keek verrast op en ik zag dat zijn beide meisjes dit weinig konden waarderen.

“Waar je maar wilt”, zei Wilma uitdagend. “Your choice….”

Nu werd het interessant voor Julio en hij keek mij verwachtingsvol aan: “You too?”

Ja, knikte ik ferm, “Me too yes…”

Hij monsterde ons van kop tot teen en het idee leek hem wel te bevallen.

“Dat ik grage doen”, knikte hij toen, “heel grage!”

Eén van zijn meisjes, met hoogblond haar in een knot op haar kop, trok hem nuffig aan zijn mouw en fluisterde gejaagd iets in zijn oor, maar Julio schudde haar wat geïrriteerd af.

“I do what I want!”, bitste hij.

Ziezo, die zat! De blonde keek ons aan alsof ze ons wel wilde vermoorden. Toen stond ze plotseling op.

“Kom, Mavis”, snauwde ze naar haar vriendin, “laat hem maar barsten!”

Er was even een kleine consternatie, maar Julio leek het allemaal wel amusant te vinden. Met opgetrokken wenkbrauwen keek hij toe hoe de twee meiden hun spulletjes bij elkaar gristen en op hoge poten de zaak verlieten.

“Well”, knikte hij toen uitnodigend in onze richting: “Sit down please, I alone now!”

Dit hadden we zelfs in onze stoutste dromen niet kunnen denken! We hadden hem voor ons alleen en de concurrentie was als in een mist opgelost.

“Ikke niet hier kunne zet signature”, legde hij uit nadat hij voor ons drieën iets te drinken had besteld. “Misschien jullie huis mee?”

Ach, Julio, moest je dat nog vragen? Twee hunkerende meisjes van 17 konden hun idool toch niets weigeren!

Dus reden we met hem mee dat korte ritje in zijn Mercedes en lieten we ons in zijn zeer luxueus ingerichte appartement een drankje inschenken dat speciaal was voor zijn land en dat brandde in onze maag.

“En nu signature?”, vroeg hij schalks en toverde een grote, zwarte viltstift tevoorschijn.

O, wat waren we nog steeds overmoedig! Wilma was weer de eerste en trok, net als in de club, haar bloesje omhoog. Maar nu herinnerde Julio aan haar belofte.

“Ikke toch kies waar?”

We gieberden als kleine kinderen, maar ja, hij had gelijk. En waar had Julio hem dan wel gehad willen hebben? Ja, dat wist hij nog niet precies. Dat hing ervan af. Hij wilde zélf een mooi plekje uitzoeken, maar dan moest hij wel het hele veld kunnen overzien. Als ze daarom om te beginnen eens wat kleertjes uitdeed? Alleen de bovenkleren? Wilma giechelde en keek mij aan: “Als jij het ook doet!”

Julio wilde ons graag behulpzaam zijn en zou ons voorbeeld volgen. Nou, vooruit dan maar! Gelukkig hadden we alletwee een behaatje aan, zodat we niet meteen in onze blote tettertjes stonden, maar het was duidelijk dat het hierbij niet zou blijven.

Julio bekeek ons aandachtig in zijn shorts en ik had geen bril nodig om te zien dat hij opgewonden was. We draaiden ons bevallig om en om en toen had hij zijn keuze gemaakt.

Eerst Wilma. Hij haalde grijnzend de dop van de viltstift en Wilma moest op de grond gaan liggen.

“Is gróte signature”, likte hij zijn lippen, van hiér – hij wees op haar linkertietje – tot hiér, en dat was de rand van haar slipje. Wilma steunde toen ik behulpzaam de cupjes van haar beha omhoog trok.

“Bella, bella!”, riep hij opgetogen bij het zien van haar strak opgerichte tepeltjes en hij begon onmiddellijk aan zijn kunstige handtekening, die van het topje van haar linkertietje schuin over haar buik onverbiddelijk naar de rand van het broekje liep.

“Too short”, stelde hij toen niet echt tot mijn verbazing vast.

Hij keek me vragend aan. Wilma lag met ingetrokken buik in bibberende afwachting, onmachtig om zelf iets in het midden te brengen. Ook mijn maag kromp ineen, maar kennelijk verwachtte Julio van mij de verlossende oplossing. Terwijl mijn nekharen overeind gingen staan boog ik me over het lichaam van mijn vriendin en trok met beide handen het broekje iets naar beneden, net voldoende om de bovenste haargrens van haar venusheuveltje bloot te leggen. Julio haalde weifelend zijn schouders op. Ook dat was te verwachten. Ik haalde diep adem en trok het broekje tot onder haar kut.

“Much better!”, was Julio geheel met me eens.

O ja, much better! Wilma kreunde vertwijfeld toen hij voorzichtig zijn handtekening doortrok over haar haartjes tot over haar uitpuilende schaamlipjes, die hij met een laatste krulletje allebei kon bedienen.

Julio moest wel wat gewend zijn, maar de druppeltjes op zijn voorhoofd verrieden niettemin grote opwinding. Zelf vond ik de scène ook buitengewoon erotisch en de wetenschap dat ik zelf ook nog een behandeling zou ondergaan veroorzaakte onstuitbare kriebeltjes in mijn onderbuik. Samen bekeken we de sierlijke handtekening op het trillende lichaam van Wilma, dat er met het opgetrokken behaatje, het half afgestroopte broekje en haar pulserende kutje uitermate geil uitzag.

“Hele schitterend”, zei Julio stralend en gaf Wilma een kusje op haar buik.

Daarna draaide hij zich naar mij. “Now you?”

“Yes”, stotterde ik.

Kun je met één woord stotteren? Nou, het leek wel zo in ieder geval. En waar had hij hem bij mij gehad willen hebben?

“Where you want it?”, ging ik stotterend door.

“Around here”, wees Julio rond de dijen en schaamstreek van Wilma, “And then under….. the back……”

“Helemaal rondom?”, vroeg ik klappertandend.

“Yes!”

Het idee was bijzonder opwindend, een handtekening om en op mijn meest intieme delen.

“OK”, zei ik daarom. “It’s OK……”

“Standing up”, stelde hij voor. “You stand up, is easy way…”

Niet gaan liggen dus, maar staand. Logisch, als hij om me heen wilde signeren natuurlijk. Broekje moest wel uit dan…. Ja, broekie uit, helemaal down, off! Goed idee! Achter hem krabbelde Wilma nieuwsgierig overeind.

Zelden had ik me zo luchtledig gevoeld als toen ik mijn vingers in het elastiek van mijn slipje haakte en het van mijn benen trok.

“Splendid!”, vond hij dat. “Superbe!”

Ik was even, héél even, wat beschaamd omdat mijn kutje helemaal kaal was geschoren, maar hij vond juist dát ‘superbe!’. Dan kwam die handtekening immers nog veel beter tot zijn recht. Ik kon gewoon blijven staan, Julio cirkelde wel op zijn knieën om me heen. Hij begon aan de binnenkant van mijn linkerdij, via mijn kut naar de binnenkant van mijn rechterdij, dan naar achteren, over mijn billen, om weer te eindigen met een flinke stip tussen mijn benen, récht op mijn klitje. Terwijl ik nog stond na te trillen op mijn benen, stond hij op en maakte met een soepel gebaar mijn behaatje los.

“You beautiful!”, grijnsde hij, terwijl hij het dingetje langs mijn armen trok. “Very beautiful naked girl!”

Wilma had haar broekje nu ook uitgedaan en friemelde op haar rug naar de sluiting van haar behaatje.

“Yes, yes…..”, knikte Julio goedkeurend, “wij alles naked.”

En met die woorden trok hij zijn shorts naar beneden. Zijn Argentijnse penis reikte bijna tot zijn navel en schommelde verleidelijk voor zijn buik.

“Jij voélen?”, vroeg hij. “Neem maar please!”

Ik stak mijn hand uit en kromde mijn vingers rond de knuppel. Hij klopte ongeduldig en ik haalde hem voorzichtig tussen mijn vingers op en neer. De eikel met zijn paarse, ronde kop glansde van plezier en ik begon automatisch wat harder te rukken. Zo had ik mijn broer ook een paar keer afgetrokken tot het zaad onstuimig uit de kop op mijn blote buik was gespat, maar zo’n snelle uitbarsting had Julio niet in gedachten. Hij liet me even begaan en nam toen mijn hand weg.

“Nu willen poés”, hijgde hij, ‘nat, geil poes!”

Over zijn schouder keek ik naar Wilma, die op haar knieën naar ons zat te staren en er overviel mij een overweldigende begeerte om eerst toe te kijken hoe hij haar kutje zou naaien.

“Fuck her first!”, siste ik, “ze is zo nat als een dweil!”

Wilma sloeg verbouwereerd een hand voor haar mond, maar toen Julio zich naar haar toe bukte, ging ze meteen languit liggen. Hij spreidde haar benen, kroop er tussen en duwde met een triomfantelijke grom zijn apparaat in haar.

“Isse goéd koet!”, knikte hij tegen me alsof hij verwachtte dat ik hem tegen zou spreken. “Koet for naai…., heel goed koet!”

Ik keek versteend naar zijn machtige billen die zich samentrokken voor de eerste pompende bewegingen en toen naar Wilma, wier ogen pure extase uitstraalden.

“Hij naait me Ariane”, kreunde ze, ‘hij naait me écht!”

Ja, het was een wonder, en ik zeeg in vervoering neer om beter te kunnen zien hoe onze held dat deed.

“You like?”, grijnsde hij toen ik nieuwsgierig mijn hoofd zo dicht mogelijk naar de actie toe bewoog: zijn enorme lul die zonder problemen diep in Wilma’s lijfje boorde en er weer uit getrokken werd, en zijn zwaarbehaarde ballen die steeds bij elke stoot tegen haar schaamlippen dreunden. Het was mooier dan zijn schitterendste actie op het veld.

“I fuck you too!”, beloofde hij. “After she come!”

Daarna was er alleen nog bronstige wellust. Ook mijn koet was ‘goed naaikoet’ bewees hij nadat Wilma luid kermend de zevende hemel had bereikt en uiteindelijk was het daarin dat hij zijn vurige offer plengde.

Hij voetbalt nu in Italië, onze Adonis. Het was alweer een aantal jaar geleden dat ik hem had gezien, maar pas geleden in de Champions League zag ik hem weer in volle glorie, nadat hij zo vaak op de reservebank had gezeten. Hij scoorde en was met zijn juichende kop close up in beeld.

“Kijk!”, riep ik verrukt tegen mijn kleine mannetje dat die middag zo lang had geslapen dat ik hem nu maar wat langer op had gehouden. “Kijk, papa!”

© Ariane

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Onze held

  1. 6 december 2006 at 19:32

    Geweldig goed verhaal, maar iétsje té naar mijn gevoel

  2. 17 december 2006 at 19:47

    Prachtig, ik weet bijna wie je bedoelt Ariane!

  3. 18 december 2006 at 17:38

    A bit over the top, suga! Me not very geil of macho story … 1 star for the good writing though.

  4. 25 december 2006 at 15:31

    Eén van mijn favoriete schrijftsters. Origineel verhaal en vlotjes geschreven. Toppie!

Geef een reactie