Op het verkeerde been

Meestal sliep ik als een blok, maar die nacht niet. Iets maakte me wakker, ik wist eerst niet wat het was. Gesnuif, gehijg en onderdrukte kreetjes. Er werd geneukt! Ik was ineens klaarwakker. Er kón niet geneukt worden, want papa was niet thuis! Papa en mama had ik nooit horen neuken, gelukkig niet. Was dat al zo bekend in mijn onderbewustzijn dat ik er nooit wakker van was geworden? Misschien. Nu hoorde ik het in ieder geval wel en het was niet papa die daar bij mama lag….

Zestien was ik. Mijn ervaring met neuken weliswaar gering, maar genoeg om het geluid thuis te kunnen brengen. Mama was aan het neuken en dús niet met papa, want die was vandaag naar een beurs!

Ik schoot recht overeind in mijn bed, helemaal panisch. Kon me niet eens voorstellen dat mama het met papa deed, laat staan met een ander! Maar er was geen ontkomen aan. Ze deed het, ik hoorde het, en ze had plezier. De woorden die ze uitstootte kon ik niet verstaan, maar haar steeds snellere ademhaling en de bronstige ademhaling van de ander erbij spraken duidelijke taal. Het was half twee, zag ik op mijn wekkerradio. Het bed in de andere kamer kraakte vervaarlijk, ze waren bijna op de top. Ik hoorde mama klaar komen en sloeg verschrikt een hand voor mijn mond. De man, het leek wel of hij blafte, kwam kort na haar, daarna was het even stil. Mama giechelde. Haar stem was nu duidelijker: ‘Je hebt hem toch zelf uitgetrokken hoor!’ Hij was zijn onderbroek kwijt! Gestommel en nog mee gegiechel.

‘Zullen we het dan nog maar een keer doen Pieter?’

Mama!

Pieter heette hij. Mij onbekend! De brommerige stem van de man was onverstaanbaar, maar mama’s hoge stem was glashelder alsof ik in dezelfde kamer was!

‘Dan doe je het van achteren, dat vind je toch zo geil!?’

Een vette lach. ‘Geile dondersteen, je weet dat Anna wacht…’ Voor het eerst hoorde ik zijn stem, donker en zwaar, evenmin een bekende toon.

‘Moet je die ook nog naaien dan?!’

O mama, please; die hijgende geile toon!

‘Misschien, als ze nog wakker is….’

'En als je nou hiérnaar kijkt…….'

Er was enig gestommel en het bloed schoot naar mijn hoofd toen ik een paar stevige kletsen hoorde, naar ik aannam op mama’s billen, die ze met goedkeurend gekir in ontvangst nam. Daarna werd het stil, zó stil dat ik bang was dat zij het bonken van mijn hart zouden horen.

Het duurde minutenlang en toen was er ineens weer wel geluid, maar ánder geluid, geluid van lopende voeten. Ik dook verschrikt diep onder de deken toen ik de slaapkamerdeur open hoorde gaan. Twee voeten, vier voeten? Het gonsde zo in mijn oren dat ik het niet kon onderscheiden. Mijn slaapkamerdeur ging open, het licht op de overloop werd aangeklikt. Ik hield mijn adem in en hield mijn ogen stijf gesloten. Iemand naderde mijn bed, bleef vlak naast me staan. Voorzichtig deed ik mijn ogen op een kierrtje open. Het was mama. Ze had papa’s ochtendjas aan en hield die met één hand dicht. Toen ze zich voorover bukte viel de jas open en zag ik voor het eerst van mijn leven haar kut. Ze streelde zachtjes mijn haar en ik staarde…., staarde naar haar vrouwelijkheid, die vlak boven me zacht glansde onder een licht streepje haar.

‘Slaap je schat?’, fluisterde ze in mijn oor.

Ik hield me bewusteloos. Ze richtte zich weer op en de jas viel dicht.

‘Ja hoor, ze slaapt’, zei ze zacht terwijl ze terug trippelde naar de deuropening. ‘Maar misschien kunnen we toch beter naar beneden gaan…., want’, ze giechelde, ‘als je me van achteren pakt kan ik me niet zo inhouden!’

Daarna ging de deur dicht en stierven hun voetstappen langzaam weg op de trap. In een ruk schoot ik overeind, trillend over mijn hele lijf. Van beneden drong geen enkel geluid tot me door, ook niet toen ik op de grond ging liggen en mijn oor tegen de houten vloer drukte. Voor mijn geestesoog doemde mama op terwijl ze in de kamer op handen en knieën ? van achteren had ze gezegd ? door deze onbekende werd geneukt, hij met zijn handen om haar borsten, zij nukkig haar kont naar achteren drukkend bij elke stoot die hij in haar plaatste. Een liederlijk tafereel!

Het was twee uur en zwetend in mijn bed wachtte ik het eind van deze bezoeking af. Om tien over half drie ging de voordeur open en weer dicht, een auto startte en reed weg. Kort daarop kwam mama neuriënd de trap op. Ik schoot mijn bed uit en rende naar de deur.

Mama schrok zich te pletter toen ze me ineens de slaapkamer uit zag komen. Gelukkig had ze de ochtendjas van papa weer aan, die ze meteen stevig dicht drukte.

‘Kindje, ben je wakker?’, stamelde ze.

‘Ja!’, snikte ik het uit van machteloze woede. ‘En jij hebt.. jij hebt.. jij hebt het gedáán… en papa is niet thuis en jij hebt het met een ander gedaan!’

Ze trok wit weg.

‘Nou!’, krijste ik; ‘nou!?’

‘Het is anders dan je denkt kindje’, hakkelde ze.

‘Kom nou mam, ik ben geen kleuter!’

‘Kom maar mee naar beneden’, zei ze ineens gedecideerd, ‘dan leg ik het uit.’

Ik volgde haar in mijn nachthemdje, helemaal van streek. In de kamer ging ze naast me op de bank zitten en nam mijn hand in de hare. Opnieuw viel de ochtendjas open, nu van boven, maar ze deed niets om haar borsten te verbergen.

‘Ja, ik heb het net gedáán, zoals jij het noemt’, begon ze. ‘En het spijt me dat je daar min of meer getuige van bent geweest….. Maar het is anders dan je denkt…’

Ze zei het weer! En ik schudde geërgerd mijn hoofd.

‘De man met wie ik het heb gedaan liefje was je vader!’

‘Hoe kan dat nou!’, riep ik kwaad. ‘Papa is weg, naar een of andere beurs!’

‘Nee schatje, papa zit hier in een hotel…’

‘Watte?’

Ze glimlachte. ‘Het is een spel dat je vader en ik spelen. Een keer in de maand gaat hij in een hotel….., dan belt hij me op, is zogenaamd verkeerd verbonden en dan….. verleidt hij me enne….’ Ze wendde genegeerd haar hoofd af. ‘Danne…. vraagt hij of hij langs mag komen omme…. beter kennis te maken. We doen net of we vreemden zijn…., dan gaan we met elkaar naar bed en gaat hij weer weg…. Dat is het verhaal…’

Ik keek haar ongelovig aan.

‘Geloof je me niet?’

Ik haalde mijn schouders op. ‘Je noemde hem Pieter…’

Ze zuchtte. ‘Heb je dat ook al gehoord!?…. Dat is onderdeel van het spel liefje, hij is een vreemde voor me die ik Pieter noem…. Mij noemt hij Treesje…’

‘Maar zijn stem’, hakkelde ik, ‘ook ánders….’

Ze knikte: ‘Ook dat doet hij expres….’

Ze stond op van de bank en liep naar de telefoon, nam de hoorn in haar hand en draaide zich naar me toe, de ochtendjas helemaal open.

‘Zal ik je vader bellen? Dan kun je het zelf vragen….’

‘Nee!’, protesteerde ik geschrokken en totaal de kluts kwijt.

Sprak ze de waarheid? Wist ze dat ik dat nooit aan mijn vader zou durven vragen? Die vragen kwamen pas later op, maar nu gaf ik me gewonnen: ‘Ik geloof het wel….’

Ze was heel lief voor me daarna, putte zich uit in verontschuldigingen en draaide soms haar hoofd beschaamd weg omdat ze haar dochter in zo’n netelige situatie had gebracht. Probeerde vrouw tot vrouw te praten met toch ook alweer een geslachtsrijpe dochter. En al die tijd liet ze me onbekommerd haar blote lijf zien, waar ik niet naar wilde kijken, maar waar mijn ogen toch steeds naartoe werden getrokken. Wilde ze hiermee een extra vertrouwelijke sfeer scheppen?

Nee mam, je liegt, snotterde ik later in mijn bedje. Het klopte niet. Zou mijn vader zijn stem verdraaien voor haar, maar zij niet voor hem!? Zou hij zich Pieter laten noemen en in de deuropening blijven staan om mama te laten controleren of ik sliep, terwijl hij juist altijd degene was die me instopte en knuffelde? En die Anna? Hoorde die ook tot dit spel? Hadden ze haar verzonnen om het nog spannender te maken? Moet je die ook nog naaien dan?! Ik hoorde het mama nóg zeggen! Vond ze het soms geil om te denken dat papa nog met een andere vrouw naar bed ging, nadat hij haar van achteren had gepakt? En dat slaan op haar billen! Was dat iets wat papa opwond, de zachtmoedigheid zelve? Maar aan de andere kant: zou mijn moeder in staat zijn zo glashard tegen me te liegen? Was ze zó verdorven dat ze het risico durfde nemen dat ik die telefoon wél had gepakt? Was ze er zo zeker van geweest dat ik dat niét zou doen? En: was ze er zo zeker van dat ik hierover nooit met papa zou spreken?

Al die vragen bleven dagenlang in me gisten. Ik bleef uren wakker liggen in mijn bed, mijn oren gespitst. Als ze zulke geile spelletjes met elkaar speelden zouden ze toch ook wel eens gewoon met elkaar neuken? Ik had het nooit willen horen, maar lag er nu op te wachten. Doe het nou eens, en laat me horen of ik iets herken. Maar er gebeurde niets. Mama sprak er nooit meer over en langzamerhand leek het een droom te zijn geworden, iets wat niet echt was gebeurd.

© Jetty

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Op het verkeerde been

  1. 22 november 2006 at 23:12

    Dit is een vervolgverhaal dat niet af is. Als verhaal is het leuk geschreven en origineel. maar zeker deel 2 is incompleet. Als geheel is het onvoldoende uitgewerkt, vandaar die 0 punten.

  2. 25 november 2006 at 13:20

    leest lekker weg.

Geef een reactie