Praatjes vullen geen gaatjes

Jochem was een coole neuker, zonder poespas, langdurig recht op en neer. Zijn bijna achteloze manier van doen had een merkwaardig stimulerend effect op mijn libido. In het café, waar we aan de bar met elkaar in gesprek waren geraakt, had hij me al gauw op mijn waarde geschat. Laten we het buiten even gaan doen, stelde hij voor en hij was zo zeker van mijn antwoord dat hij al opstond voordat ik hem een reactie had kunnen geven. De drie andere mannen aan de bar keken ongelovig toe hoe ik van mijn barkruk gleed en hem volgde. 'Willen jullie even op mijn tasje letten?', vroeg ik nonchalant en volgde Jochem de kroeg uit.

Hij nam me aan de achterkant van het café: schoof mijn broekje omlaag tot over mijn knieën, zette er zijn schoen in om het verder naar onderen te trappen, verscheurde het tussen mijn voeten en reeg me aan zijn naaimachine. Zwijgend stootte hij me minutenlang tegen de gepleisterde muur omhoog, met zo'n kracht dat ik bij elke duw van de grond kwam, tot aan zijn climax, veegde daarna met de flarden van mijn broekje het sperma van mijn dijen en zijn lul en gooide het slipje onverschillig achter zich op de grond.

Je ligt me wel, was het enige commentaar dat enigszins op een complimentje leek toen we terugwandelden naar het café. Hoewel de geslachtsdaad zakelijk-functioneel was uitgevoerd, zonder begerige vingers die me aftastten en zonder het rituele gehijg en gesteun dat er gewoonlijk mee gepaard gaat, was ik drie keer geweldig klaar gekomen. Misschien wel juist daaróm. De mechanische, maar zeer doordringende manier waarop hij als vanzelfsprekend mijn lichaam tot het zijne had gemaakt intrigeerde me en ik betrapte me erop dat ik zijn nonchalante stijl begon te imiteren toen ik schouderophalend antwoordde: jij mij ook. Hij knikte alsof hij dat wel had verwacht.

Terug in het café schoven we opnieuw aan aan de bar. Van de drie andere mannen waren er inmiddels twee verdwenen. Mijn tasje lag schijnbaar onaangeroerd op de toog. Behalve de barkeeper en die ene man was het café totaal verlaten. Ruimte genoeg dus, maar Jochem beduidde mij niettemin naast de man te gaan zitten en nam zelf aan de andere kant van me plaats.

'Ik voel me een stuk beter', zei Jochem langs zijn neus weg, nadat onze drankjes voor ons waren gezet: 'goed dat we dat even hebben gedaan.' Hij deed geen moeite zijn stem te dempen en dat ik vond zo huiveringwekkend geil dat ik me erin liet meeslepen.

'Ik was er ook aan toe', zei ik schor: 'het moest gebeuren….'

Hij knikte en blies peinzend een rookwolkje in de richting van de barkeeper, die geïnteresseerd een kruk bijschoof. 'Ik zag het aan je, jij bent het type dat ervoor gaat als het jeukt. Sorry voor je broekje trouwens….'

Ik voelde de man naast me verstrakken en kneep mijn tenen samen. 'Da's oké', bracht ik met moeite uit, 'kan gebeuren….'

De barkeeper grijnsde en deed nu ook een duit in het zakje: 'Heb je het broekje van dat arme kind vernield?'

Jochem glimlachte en tikte nonchalant de as van zijn sigaret. 'Ja, het zat in de weg, geen tijd om het rustig uit te trekken, je kent dat wel….'

Ik zag de adamsappel van de barkeeper heen en weer schieten. 'Hoor je dat Toon?', betrok hij de man naast me erbij: 'hij heb' d'r broekje verscheurd!'

Toon kuchte, maar kon kennelijk geen woord uitbrengen.

'Was het een móói broekje?, vroeg de barkeeper nu rechtstreeks aan mij, terwijl hij zijn lippen aflikte.

Jochem keek nonchalant naar boven, terwijl ik al mijn moed verzamelde. 'Niet zo bijzonder', zei ik, terwijl ik mijn trillende vingers probeerde te verbergen. 'het was van witte kant, met rose bloemetjes….'

'Witte kant met rose bloemetjes…', herhaalde hij, zijn ogen half dicht knijpend. 'Bloemetjes aan de voorkant?'

'Ja, aan de voorkant…'

'Was het een stringetje?'

Ik schudde mijn hoofd en nam haastig een slokje wijn om mijn droge mond te bevochtigen. Nu de barkeeper in de gaten kreeg dat zijn impertinente vragen niet op bezwaren stuitten, ging hij onverdroten door, zonder twijfel met een bult van jewelste in zijn broek.

'Maar zeker wel een kléin broekje? Niet zo één tot aan je navel toch? Láág over je buik en hóóg over je heupen?'

'Zoiets ja….'

'Wist ik wel, daar ben je het type voor!' Hij kreeg een dromerige uitdrukking op zijn gezicht. ''En was het de moeite om het te laten verscheuren? Ik bedoel: ben je lekker klaargekomen toch wel?'

Nu brak Jochem nuchter in. 'Meer dan eens volgens mij, is het niet meisje?'

'Drie keer', perste ik uit mijn dichtgeknepen keel.

'Drie keer!', schudde de barkeeper met ontzag zijn hoofd, 'Hoor je dat Toon, hij heb' ze drie keer klaargepeut!'

Toon was er niet zo van onder de indruk. 'Dat kén toch Kees', zei hij schouderophalend, 'je heb' er die snel zijn en je heb' er die nooit komme…'

De barkeeper heette dus Kees. Die richtte zich weer verlekkerd tot Jochem: 'Heb je ze stáánde gepakt en heb je nog meer uitgedaan dan alleen dat kanten flutbroekje?'

'Staande ja', lichtte Jochem vriendelijk toe, 'en meer dan dat broekje was niet nodig. Het was om het neuken te doen en ….' hij wachtte even om het effect te versterken: 'daar heb ik alleen een kut voor nodig.'

'Alléén een kut', herhaalde Kees ongelovig, 'alléén een kút zegt 'ie…. Wat een vent! En die heb je volgedouwd? Lekker volgespoten?'

'Absoluut!'

'As't aan mijn had gelegen, had ik ook d'r tieten 'd'ruit gehaald…., zeker weten!'

'Niet goed voor de concentratie', antwoordde Jochem luchtig: 'Ze had een stevige beurt nodig en dan is het beter je volledig te richten op het naaien van de kut zelf….'

Kees was nog niet overtuigd. 'Het is toch geinig om die tieten te zien swingen a'je aan het palen ben'?' En Toon viel hem bij: 'Ja, vin' ik ook, zéker als ze stáát en flink tekeer gaat…'

Jochem keek ze wat geringschattend aan en zette toen een tegenaanval in. 'Dus jullie zouden met een nat gát alleen geen genoegen nemen? Weinig professioneel hoor!'

Kees verslikte zich haast en Toon was eveneens met stomheid geslagen.

'Een lévend, nát gát', dikte Jochem het nog wat aan, 'zo één waar de grootste pik moeiteloos in glijdt door het geil dat tussen de benen uitvloeit. Ik heb liever zo'n druipend gat dan tien swingende tieten voor mijn neus…' Hij stak zijn hand op toen Kees hem opgewonden wilde interrumperen. 'Wat niet wil zeggen dat ik niet van tieten kan genieten. Integendeel. Ik néuk ze vaak en mag ze graag zien stuiteren of 'swingen', zoals jij zei. Maar het belangrijkste is toch de kút en toen ik daar eenmaal in zat, wilde ik dát karweitje efficiënt klaren. Zo simpel is het eigenlijk.'

Het was even stil. Wat moest hier nu nog tegenin worden gebracht? Ik kneep mijn benen samen, want ik kwam bijna klaar, zó opwindend vond ik deze vuilbekkerij. Alle ogen richtten zich op mij. Er werd nu van mij een reactie verwacht….

'Het is zoals Jochem zei', haalde ik diep adem. 'Ik wilde goed geneukt worden in mijn kut, want die stond in brand, en dat is gebeurd. Ik heb geen klagen en hij ook niet denk ik….'

'Alles goed en wel', schraapte Toon zijn keel: 'dat zijn allemaal mooie praatjes om ons op te jutten, maar daar schieten Kees en ik niet veel mee op.'

Jochem trok een rimpel in zijn voorhoofd en keek me zuchtend aan. 'Ze zijn er niet van af te brengen, Leonie. Trek je kleren maar uit!'

Ik stond gehoorzaam op……….

© Leonie

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Praatjes vullen geen gaatjes

  1. 25 november 2007 at 19:02

    Geil genoeg die praatjes…

  2. 26 november 2007 at 16:46

    Verbaal geweldig, realiteit pietsje minder, maar opwindend genoeg

Geef een reactie