Pub(l)ic Transport

Het was origineel takkenweer toen hij op het Roelof Hartplein in lijn 5 stapte. Het hoosde van de regen. Half Amsterdam zat al in het tramstel en nog vond de bestuurder dat er nog wel wat naar achteren kon worden doorgelopen. Hij wrong zich door de massa als een vinger in een pot met rauwe erwten, op een gegeven moment kan je niet verder. Als de spreekwoordelijke haringen in de ton. Voor hem stond een vrouw van een jaar of veertig met een verregend kapsel. Het stond haar wel goed, ze deed ‘m wat aan Turks Fruit denken. “Leuk wijffie”, dacht ie nog.

In de Van Baerlestraat liep de tram nog voller. Hij kon niet meer voor of achter uit. Toen de tram de hoek omging, de Paulus Potterstraat in, en plots moest remmen voor een fietser, viel het gehele middenpad haast om. Hij voelde hoe hij met z’n onderlichaam tegen de dijen van de vrouw aandrukte, zonder dat hij meteen z’n evenwicht weer kon vinden. Het maakte allerlei fantasieën in hem los.

Toen hij zo stond te mijmeren, voelde hij plots een hand. Eerst dacht hij aan een zakkenroller. Maar dan voelde hij hoe de hand op zijn gulp bewoog. De vrouw voor hem verblikte of verbloosde niet. Hij voelde hoe ze de rits naar beneden trok en de hand zich achter het elastiek van zijn boxershort wrong. Bij het Rijksmuseum had ze z’n lul te pakken. Nadat hij van de eerste schrik bekomen was, begon hij merkbaar genoegen in de situatie te scheppen. Zijn lul werd almaar stijver. De hand begon hem langzaam en met veel gevoel, af te trekken. Voor zover mogelijk duwde hij zijn bekken een beetje in de richting van de billen van de vrouw. Die keek een ogenblik op maar draaide haar hoofd meteen weer weg. De hand wond hem steeds verder op. Niet dat hij nou op het punt van klaarkomen stond maar lekker was het wel.

Op het Leidseplein bedacht hij dat hij de vrouw best een wederdienst kon bewijzen. Hij haalde z’n hand uit z’n jaszak en bewoog die langzaam naar de voorkant van de regenjas van de vrouw. Hij voelde een knoop en maakte die open. Met twee vingers rolde hij de rok van de vrouw langzaam op. Hij voelde hoe ze naar hem keek maar hij bleef recht vooruit kijken alsof hij er niets mee te maken had. In de Leidsestraat voelde hij dat ze een stringetje aanhad. Met zijn wijsvinger masseerde hij zachtjes haar klit. Ze had een geschoren kutje. Hij stak er twee vingers in en masseerde haar klit verder met z’n duim. Misschien verbeeldde hij het zich maar haar kutje werd steeds gladder. Hij had ook het gevoel dat ze zijn hand gebruikte om op de been te blijven.

Op de Nieuwezijds Voorburgwal werd ze onrustig. Ze moest er kennelijk uit. Om problemen te voorkomen trok hij zijn hand terug. De vrouw keek hem nog een keer aan en worstelde zich vervolgens naar de uitgang. Pas op dat moment realiseerde hij zich met schok dat de hand nog steeds daar was. De hand moet dat gemerkt hebben want ineens was ie verdwenen. Hij keek om zich heen om de masturbant te ontdekken. Achter hem stond een kale vent met een snor en een leren jack aan. Toen hij ‘m aankeek trok er een wat gore grijns over het gezicht. “Centraal Station, eindpunt, allemaal uitstappen,” riep de bestuurder en de man draaide zich om richting deur.

© WB

 

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “Pub(l)ic Transport

  1. 13 oktober 2006 at 15:16

    Leuk verhaal. Nogal slordig geschreven.

  2. 14 oktober 2006 at 15:17

    Voorspelbaar. Mist de vaart om het echt een humoristisch verhaal te maken.

  3. 26 oktober 2006 at 19:26

    Zo leer je ook de weg nog eens kennen in Amsterdam

Geef een reactie