Stuurman aan de wal

Laat ik beginnen met mijzelf voor te stellen. Mijn naam is Ria, ik ben 37 jaar, sinds enige tijd weer zonder relatie, woon in Rotterdam en werkzaam in de bejaardenzorg. Ik ben 1.75 mtr. lang, heb rood haar, een goed figuur (zeggen mijn vrienden) en doe regelmatig aan fitness. Ik denk dat mijn laatste relatie gesneuveld is omdat mannen vinden dat ik niet zo’n huiselijk typetje ben. En dat klopt ook wel een beetje. Ik heb b.v. rustig cafeetje in de buurt van het Marconiplein, waar ik geregeld kom. En dat doe ik heel veel liever dan dat ik in huis ga lopen stofzuigen of de ramen doen.

Je kunt het geloven of niet maar het volgende is een paar jaar geleden waar gebeurd. Ook toen had ik even geen vriend. Op een avond zat ik aan de bar in mijn favoriete kroegje toen de deur openging. Een neger van naar schatting een jaar of veertig, keek om zich heen en ging een paar krukken bij mij vandaan aan de bar zitten. Te oordelen naar zijn kleding was het een zeeman. Die liepen wel meer binnen, de Merwehavens zijn per slot van rekening niet zo ver hier vandaan.

Onze kroegbaas Kees vroeg aan ‘m wat ie drinken wilde. “Oedebo reltjie”, zei de man. Kees staat toch al weer wat jaartjes in de kroeg maar van die versnapering had hij nog nooit gehoord. Hij probeerde het dus nog maar eens maar met hetzelfde resultaat. Ik had het schouwspel zo eens gadegeslagen en besloot Kees maar te hulp te schieten. Kees z’n Engels was niet geweldig maar van de man was het niet veel beter. Ik vroeg ‘m dus in langzaam Engels waar hij vandaan kwam. Dat bleek Abidjan te zijn en toevallig wist ik dat dat in Ivoorkust lag en een voormalige Franse kolonie was.
Toen ik probeerde Kees’ vraag in mijn school-Frans te vertalen, zag ik zijn ogen oplichten. “Oedebo reltjie”, zei hij weer en tegelijkertijd pakte hij een verfrommeld papiertje uit z’n binnenzak. Hij streek het glad, kwam naar mij toe lopen en ik las de wat moeizame, onbeholpen geschreven tekst: ‘o u d e b o r r e l t j e’. Ik moest erg lachen en gaf het papiertje aan Kees die er ook de lol wel van inzag. De neger keek enigszins onzeker naar ons maar toen Kees een oude jenever voor hem neerzette, trok er een grote grijns over zijn gezicht.
Ik hief mijn glas en zei: “Santé”.
“Proest”, zei hij.

Ik kreeg het vermoeden dat hij al eerder in Holland was geweest. Vanaf het moment dat ik hem dat vroeg, raakten we in een geanimeerd gesprek. Hij was stuurman op een Panamese tanker en kwam met onregelmatige tussenpozen in Rotterdam. Meestal maar voor één of twee dagen. Hij vertelde wat over het leven aan boord en welke havens ze zoal aandeden. Vaak in het Midden Oosten maar ook wel China en Japan.
Terwijl hij zat te vertellen had ik gelegenheid hem wat beter op te nemen. Hij was een centimeter of tien langer dan ik, een goed figuur en een lekker kontje. Regelmatig flitsten zijn witte tanden door zijn donkere gezicht. Ondanks het feit dat ik duidelijk alleen aan de bar zat, was hij in ’t geheel niet opdringerig of zo. Dat had hij van mij trouwens best een beetje mogen zijn. Het was gewoon een prettige vent.

Toen we zo een tijdje hadden zitten kletsen vroeg hij of ik iets van hem wilde drinken. Ik stemde toe, nam een witte wijn en hij nog een oude borrel. We ‘proesten’ nogmaals en hij sloeg zijn glaasje nu in één keer achterover waarna hij, zeer tot mijn teleurstelling, opstond en vertelde dat hij weer terug naar z’n schip moest. Ten afscheid gaf hij mij en Kees een hand, bedankte voor de hulp bij het bestellen en verliet de kroeg.

Die nacht droomde ik van negers en van mooie kontjes en van wat ze altijd zeggen van negers. In mijn droom was het allemaal waar. Toen ik wakker werd vond ik het nog steeds jammer dat ik hem niet wat beter had leren kennen. Maar mijn bejaarden wachtten op me, er was dus weinig tijd om er verder over na te denken.

Ruim een maand later zat ik weer bij Kees aan de bar toen ‘mijn’ neger weer binnenkwam. Deze keer kwam hij rechtstreeks op me af en gaf me een hand maar, tot mijn verbazing, ook een zoen op m’n wang. Hij bestelde weer een oedebo en voor mij een witte wijn. En moeiteloos gingen we weer verder met ons gesprek, alsof ie alleen maar even naar het toilet was geweest en niet naar de een of andere verre haven.
Hij informeerde belangstellend hoe het met me was. Nadat ik hem had verzekerd dat ik blij was hem weer te zien stak hij zijn hand naar mij uit en zei in zijn wat onbeholpen mengeling van Engels en Frans: “Iet ies time pour une introduction. Je m’appelle Jean-Pierre.”
“Mon nom est Ria,” zei ik.
“Ria” herhaalde hij alsof hij de naam wilde proeven.
Het is raar maar vanaf dat moment kreeg ik een beetje verliefd gevoel over me. Terwijl hij maar door praatte zat ik hem meer te bekijken dan dat ik hoorde wat hij zei. De beelden uit mijn droom kwamen weer terug. Nadat we beiden nog wat te drinken hadden genomen, kondigde Kees aan dat het sluitingstijd was. Vastbesloten om Jean-Pierre deze keer niet te laten ontsnappen, vroeg ik hem of hij met mij mee naar huis wilde gaan voor ‘une pour la route’. Die uitdrukking begreep hij geloof ik niet maar het woord ‘maison’ begreep hij heel goed.

Wij trokken onze jassen aan, groetten Kees en vertrokken samen terwijl Kees mij nog een vette knipoog toekneep. Op straat gaf ik Jean-Pierre een arm en ging lekker dicht tegen hem aan lopen. Ik denk dat we alle twee wel aanvoelden dat er wat in de lucht hing. Thuis aangekomen hadden we nauwelijks tijd om onze jassen uit te doen. We voelden beiden dat er een zekere spanning tussen ons was, maar wel een prettige spanning. Voor ik het wist lag ik in zijn armen, mijn armen om zijn nek. We kusten als bezetenen. Ik voelde zijn ene hand op mijn rug en de andere op mijn billen. Hij begroef zijn lippen in mijn nek, mijn hals. Hij beet mij zachtjes, overal waar hij me maar raken kon.
Ik vond dat we verdere introducties wel achterwege konden laten en nam hem aan de hand mee naar mijn slaapkamer. Achter mij staand begon Jean-Pierre mij weer in mijn nek te kussen. Ik voelde zijn heupen tegen mijn billen dringen. Zo staand deed hij een voor een de knoopjes van mijn bloesje los en trok het voorzichtig uit. Ik hoorde hoe zijn adem in mijn nek even stokte toen hij merkte dat ik geen bh droeg. Met mijn borsten in zijn handen masseerde hij met zijn duimen mijn tepels. Een aangenaam gevoel begon zich door mijn lichaam te verspreiden, zijn opwinding merkbaar tegen mijn billen. Ik draaide mij om en begon zijn shirt over zijn hoofd uit te trekken. Een ogenblik stond hij zo kwetsbaar met zijn armen omhoog, z’n hoofd nog in z’n shirt. Daar maakte ik gebruik van door zijn hemd uit zijn broek te sjorren en zo zijn buikspieren te onthullen.
We kregen nu beiden haast. Terwijl ik uit mijn rok stapte, mijn kousen uitdeed en mijn vrouwelijkheid voor hem onthulde, zat Jean-Pierre op de rand van het bed zijn broek en zijn sokken uit te doen. Terwijl hij mij aankeek, deed hij zijn boxer naar beneden. Zelfs in halfstijve, nog hangende toestand was zijn lul imponerend. Hij stond op, tilde mij op en legde me op bed. Op z’n knieën naast me gezeten gaf hij mij een behandeling met zijn lippen waarvan ik het ene moment kippenvel kreeg en het andere moment een gloeiend gevoel. Met zijn tanden plukte hij aan mijn tepels, met zijn tong likte hij er cirkeltjes omheen. Hij kuste mijn oksels, eerst de ene en dan de andere. Hij duwde zijn tong in mijn navel, met z’n neus wreef hij door mijn schaamhaar. Zachtjes beroerde hij mijn schaamlippen die pas in het beginstadium van opwinding waren. Met zijn tong probeerde hij mijn clitje uit haar verborgenheid te laten ontwaken. Terwijl ik mijn benen voor hem spreidde, beet hij zachtjes om beurten in mijn dijen.
Tijdens dit proces begon zijn lul zich zichtbaar te roeren. De bloeddoorlopen eikel stak voorzichtig de kop op. Zijn opwinding werd zichtbaar door het bloed dat met elke hartslag zijn lul ingepompt werd. Jean-Pierre nam nu tussen mijn knieën plaats, pakte ze beet en bewoog ze richting mijn buik, daarmee de toegankelijkheid van mijn schaamlippen vergrotend. Mocht ik al gedacht hebben dat hij aanstalten maakte om mij te neuken, dan had ik het mis. Hij boog zich voorover en begon met zijn tong mijn lipjes te bewerken. Eerst heel lief en zachtjes maar al gauw met grotere drang. Het feit dat hij een wat ruwe tong had, begon langzamerhand effect te sorteren. Ik had het gevoel dat ik al aardig nat werd, daar beneden. Terwijl hij zijn tong nu met kracht naar binnen drukte, keek hij mij over mijn buik heen aan.
Met mijn handen op zijn hoofd voerde ik de druk nog wat op. Hij begon zijn tong in een steeds hoger tempo in en uit mijn kutje te doen. Ik weet niet of een tong zo lang kan zijn maar ik had het gevoel dat hij steeds langs dat ene, speciale genotsplekje kwam. Uit de verte kwamen er elektrische schokjes aan, ik voelde hoe ik de spieren in mijn benen met kracht wilde strekken. Mijn ogen dichtknijpend rolde mijn eerste orgasme over en door mij heen. Dat het de eerste was, dat wist ik toen nog niet, dat zou pas later blijken. Door Jean-Pierre’s hoofd tussen mijn dijen te klemmen, probeerde ik mijn orgasme vast te houden. En al die tijd tongneukte hij me maar door. Hij stopte pas toen ik mijn benen liet zakken en mijn spieren zich ontspanden.
Terwijl hij zich over mij heen boog om me met zijn nat geworden gezicht te kussen, voelde ik hoe zijn lul via mijn clitje door mijn schaamhaar schoof. Al weer dat kippenvelgevoel! Zijn gezicht rook naar mijn lichaamssap. Ik likte hem een beetje schoon en we kusten elkaar. Onverwacht tilde ik één been op en duwde er mee tegen zijn heup waardoor hij omviel, naast mij terecht kwam en ik op hem kon gaan liggen. Tenminste, als ik dat had gewild. Maar ik had mijn zinnen op wat anders gezet. Met mijn lange haar kriebelde ik over zijn borst en langzaam naar beneden. Het gekriebel bracht zijn lul in topvorm. Hij was nu zo stijf dat voorhuid helemaal strak naar beneden werd getrokken. Met mijn tong trok ik een nat spoor van zijn eikel over de hele lengte naar zijn ballen. Die zoog ik allebei te gelijk mijn mond in. Nu was het zijn beurt om mijn hoofd met kracht tegen zijn geslacht aan te drukken.
Boven mij was een grommend geluid te horen. Ik kuste mijn weg met gespitste lippen weer omhoog, in de richting van zijn eikel. Die nam ik uiteindelijk in mijn mond en zette mijn tanden zachtjes in de gevoelige huid vlak achter de paarse knop. Hij smaakte heerlijk. De geluiden boven mijn hoofd namen alleen maar toe totdat Jean-Pierre het kennelijk niet meer uithield. Hij stond op, tilde mij op zodat ik met mijn armen om zijn nek hing en mijn borsten geplet werden tegen zijn borstkas. Met m’n hoofd op zijn schouder, zag ik in mijn kleedspiegel hoe zijn handen mijn billen grepen. Met mijn benen om zijn heupen tilde hij mij een beetje op. Ik kon goed zien hoe hij zijn stijve lul in stelling voor mijn kutje bracht. En toen voelde ik hem. Veel moeite om bij mij binnen te dringen had hij niet. Ik had het gevoel dat mijn schaamlippen de vorm van een hoofdletter O hadden aangenomen. Zachtjes duwde hij zijn lul naar binnen, alsof er geen eind aankwam. In de spiegel versmolten onze lichamen zich maar dat was maar tijdelijk. Ik voelde hoe hij zijn greep op mijn billen verstevigde en uit de losse heup begon hij mij te neuken zoals ik nog nooit geneukt ben. Eerst langzaam, dan het tempo opvoerend, mij bij elke stoot het gevoel gevend dat er geen millimeter plek meer was in mijn kutje. Elke keer als hij zich terugtrok, werd zijn grote, glimmende lul zichtbaar in de spiegel. En elke keer als hij toestootte, petsten onze onderlichamen tegen elkaar.
Ik begon langzamerhand weer in hoger sferen te geraken. Doordat hij mij aan mijn billen nog wat optilde, wist hij mij steeds onder een beetje andere hoek te nemen. Dan weer stootte hij naar voren, dan weer omhoog en steeds voelde ik zijn eikel langs de spiertjes in mijn kutje gaan. Mijn tweede orgasme was niet ver meer weg. Ik voelde hoe ik kletsnat werd. Piepgeluidjes welden op uit mijn keel, ik zette mijn tanden in zijn schouder. Jean-Pierre was onvermoeibaar maar toen hij merkte dat ik zo ver was, liet hij mij op mijn rug op bed zakken. Tussen mijn gespreide benen begon hij nu ook tempo te maken. Terwijl hij mij aankeek vertrok zijn gezicht in een grimas en voelde ik hoe hij met een kreet, diep in mij klaarkwam. Elke keer als hij uit mij ging, spande ik de spiertjes rond zijn lul. Na nog een paar krachtige, diepe stoten zakte hij bezweet over mij heen terwijl hij me langzaam bleef neuken. Het gaf mij een heerlijk, warm gevoel.

“Continuez” was alles wat ik uit wist te brengen en dat deed hij.

“Tu est merveilleux”, fluisterde hij in mijn oor terwijl zijn lul merkbaar slapper werd.

Hij trok zich terug en ging staan. Het wit van onze sappen zat in overvloed tussen zijn schaamhaar. Enigszins stram stond ik ook op, er liep wat sperma langs mijn dij. Omdat de tissues in de badkamer stonden, nam ik Jean-Pierre mee daar naar toe. Na onszelf een beetje van onze liefdessappen ontdaan te hebben, stapten we gezamenlijk onder de douche. Het gaf mij de gelegenheid zijn hele fysiek te bewonderen en mijn handen onbeschaamd over zijn harde billen te laten gaan. Te oordelen naar zijn al weer een beetje stijf wordende lul, vond hij het wel prettig zo. Nadat we elkaar hadden afgespoeld en afgedroogd, zette ik koffie in de keuken.

“Tu reste ici cette nuit?”, vroeg ik hem en hij knikte.

Die nacht hebben we heerlijk in elkaars armen geslapen.

De volgende morgen moest Jean-Pierre weer terug naar zijn schip. Zo is het nog ongeveer een half jaar doorgegaan. Ongeveer een keer in de maand kwam hij naar de kroeg toe en bleef hij bij mij slapen. Ik was echt stapelgek op hem. Maar na dat half jaar heb ik hem niet meer gezien. Later kwam er een kaartje uit Abidjan. Er stond op dat hij op verzoek van zijn vrouw een baan aan de wal had gezocht. Ze wilde dat hij wat meer thuis zou zijn. Kijk, daar kon ik me nou weer van alles bij voorstellen. Maar jaloers was ik wel op haar!

©

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Stuurman aan de wal

  1. 21 december 2006 at 20:24

    Het is vrij uitzonderlijk dat een man pas merkt dat een vrouw geen bh draagt als hij haar bloes al heeft uitgetrokken. Meestal hebben ze dat toch veel eerder in de gaten.

    Leuk verhaal met hier en daar wat taalfoutjes

  2. 13 juli 2012 at 18:17

    Waar is de condoom gebleven? Anders is het maar ongeloofwaardig, vooral in de SOA tijden. Verder vond ik het een leuke maar vooral voorspelbare fantasie. Toch heb ik er van genoten bewijst mijn te strakke broek nu.

Geef een reactie