Succubus

Gezocht: een vrouw, of eigenlijk een meisje, rood haar, smaragdgroene ogen als van een kat, de ooghoeken buiten iets hoger dan aan de binnenkant, een klein neusje dat een beetje opwipt met daaronder een rood mondje. Haar kin loopt spits toe. Ze heeft een bleke huid, is ongeveer één meter zestig lang en droeg toen ik haar ontmoette een lang zwart fluweelachtig gewaad met een soort capuchon.

Toen ik haar ontmoette ….

Ik ontmoette haar in een café, waar ik samen met een schaakvriend koffie zat te drinken met een cognacje. We bespraken juist de mogelijkheden van het damesgambiet toen zij bij ons tafeltje kwam staan en met de woorden “Is deze nog vrij” plaats nam op de stoel naast die van mijn vriend Robert. Ze was vergezeld van een jongeman met een zeer ongezonde uitstraling. Hij was bleek net als zij, had halflang, vettig, sluik melkboerenhondenhaar, een iets teruglopende kin en ingevallen wangen. De kringen onder zijn ogen deden vermoeden dat nachtrust een woord was waarvan hij de betekenis niet kende.

Zijn ogen stonden gejaagd, ik kan er geen ander woord voor bedenken en met die gejaagde ogen leek hij het meisje constant in de gaten te houden. Ik kon het op dat moment niet goed plaatsen maar het leek alsof hij steeds bezig was te peilen waar zij met haar gedachten of met haar gevoelens zat.

Daar de stoel naast die waarop het meisje plaats had genomen bezet werd gehouden door Robert, trok hij zonder dat aan de mensen die aan het tafeltje opzij van ons zaten te vragen, een stoel bij hen weg, schoof die met de leuning naar voren tot half achter zijn vriendinnetje en nam plaats, zijn kin op zijn over de leuning gevouwen armen leggende.

“Doe maar een biertje” zei het meisje voor zich uit, terwijl ze haar blik op het cognacglas vestigde dat ik naast mijn bijna lege koffiekopje had staan.

De jongen stond weer op en bewoog zich zonder enige inspiratie richting de bar.

“Let maar niet op hem, zo issie nu eenmaal” sprak ze tegen mij, toen ze bemerkte dat ik het gedrag van de jongen met toenemende verbazing in ogenschouw nam. Door deze woorden richtte ik mijn blik op haar en ving voor het eerst iets op van die bijzondere, katachtige, groene ogen. Ze keek me er vanachter haar pony, strak mee aan. “Wat bedoel je?” vroeg ik terwijl ik een beetje verward haar door de kap van haar gewaad omlijste gezicht bestudeerde: een bleek gezichtje, met zoals gezegd felgroene katachtige ogen. Alles aan haar gezichtje leek klein en fijntjes, met uitzondering van die ogen.   “Nou ja.” zei ze “Vaak komt hij een beetje vreemd over. Hij kan er niets aan doen, hij is nou eenmaal zo. Maar als je hem kent, is hij best wel aardig.” “Aha”, zei ik en keek naar haar handen.

Oh jee, haar handen. Ook deze waren klein maar het leken wel klauwen. De handpalmen en de rug waren mollig, als met vetkussentjes bedekt en haar vingers waren erg kort. Het vel leek in plooien op die vingers te liggen, alsof ze verschrompeld waren en de huid niet mee gekrompen was. Tussen die plooien had ze aan iedere vinger een ring in de vorm van een slang. Het scheen mij toe dat haar nagels de geringe lengte van haar vingers moesten compenseren, want elk van die beringde vingers werd gekroond door een goed onderhouden, dolkachtig uiteinde, een nagel van zeker een centimeter of drie.

“Komen jullie hier vaker?” vroeg ze. “Nou, we ontmoeten elkaar hier regelmatig.”deed Robert een duit in het zakje. “Hm.” repliceerde het meisje, terwijl ze mijn vriend kortstondig opnam en daarna haar blik weer tot mij wendde.

Ik moest in mezelf grinniken, Robert die in het schaakspel keer op keer mijn meerdere was gebleken, werd naar mijn gevoel door dit eenvoudige gebaar van het meisje, om het zo maar te zeggen, volledig van het bord geveegd. De arme had natuurlijk nooit veel gevoel voor de omgang met vrouwen aan de dag gelegd en hij trok zich nu enigszins gemelijk terug uit het zich nog maar net ontvouwende gesprek.

Voor mij was dat  (ik weet dat het niet netjes was naar Robert) het signaal om hem verder te negeren en mijn aandacht geheel aan het meisje te wijden.

Een beetje vaderlijk, ze leek tenslotte beduidend jonger dan ik, vroeg ik haar wat haar verhouding tot de jongen die haar vergezelde was. “Oh, hij woont bij mij in het huis. We wonen daar met een hele groep. Allemaal kunstenaars en muziekanten, het is daar altijd een hele toestand, muziek, performances. Er gebeurt altijd wel wat.” “Is hij dan ook een kunstenaar?” vroeg ik een beetje vertwijfeld. Ik kon me de jongen niet echt goed als creatief talent in welke discipline dan ook voorstellen. “Nee joh. Hij is gewoon een keer aan komen waaien, net als ik trouwens.” “Aha, dus jij bent zelf ook geen kunstenares.” concludeerde ik uit haar antwoord. “Nee.”sprak ze gedecideerd, waarna ze op een wat zachtere, een beetje mysterieuze toon vervolgde “Hoewel, ik ken wel een paar kunstjes.”

Met een glimlach wendde ik mijn blik even naar Robert. Ook hij leek deze ontmoeting inmiddels wel vermakelijk te vinden. Hij had zijn stoel iets teruggeschoven en sloeg het schouwspel van een afstandje gade. Nu boog hij zich iets naar haar toe en vroeg: “Oh ja, wat voor kunstjes ken je dan?”

“Och nee, niets bijzonders.”antwoordde ze hem, waarna ze zich weer naar mij richtte en me strak aankijkend zei: “ik ben geïnitieerd in Wikka, ken je Wikka?”

Nu had ik bij de Slegte wel eens van die boekjes zien staan over moderne hekserij en dus zei ik dat ik daar wel eens iets over gehoord had.

Ze bewoog zich wat naar achteren, bleef mij strak aankijken en maakte een vaag knikkende beweging met haar hoofd, alsof ze een besluit nam. Toen nam ze het pilsje aan van de jongen die weer was teruggekomen van de bar, dronk een slokje en zei: “Zullen we wat leuks gaan doen? Met dit weer is het zonde om in de kroeg te blijven zitten.”

“Had je iets in gedachten?” vroeg ik. “Nee, op dit moment niet echt.” antwoordde ze. “Misschien kunnen we op internet kijken of er ergens iets leuks te doen is in de stad. Heb je internet? Dan kunnen we bij jou thuis wel even  iets uitzoeken om naar toe te gaan.”

'Niet mee naar huis nemen die meid!' schalde de gedachte door mijn hoofd. Alle interne alarmbellen rinkelden. Gevaarlijk, problemen. Ik heb dat wel eens, dat ik gewoon weet dat ik iets beslist niet moet doen en dus wimpelde ik haar voorstel af met een kutsmoes. “Nee, sorry. Ik heb geen internet thuis.”

Robert keek me verbaasd aan maar hield godzijdank zijn mond dicht en de jongen liet zijn hoofd, dat hij kort daarvoor even had opgelicht, weer terugzakken op zijn armen.

“Jammer.” zei het meisje zachtjes en ze dronk peinzend nog een slokje van haar bier. Daarna zette ze het glas neer en begon ze haar handen te bestuderen. Ze hield ze eerst gestrekt voor zich in de lucht, mij een blik op de handpalmen gunnend. Daarna legde ze ze halverwege het tafelblad, zodat alle tien haar dolken van nagels mijn kant op wezen en ik haar ringen tot in detail kon zien. “Hij gelooft niet in mijn slangen.” sprak ze, terwijl ze met haar hoofd richting haar vriendje gebaarde. “Geloof jij in mijn slangen?” Ik keek naar de akelige klauwtjes met die slangenringen voor mij op tafel en opgelucht dat ze mijn smoesje om haar niet mee naar huis te hoeven nemen blijkbaar geslikt had zei ik “Natuurlijk geloof ik in jouw slangen.”

Met een “Mooi zo.” kromde ze haar vingers en haalde haar beide handen, waaraan de ringen nu even extra leken te schitteren weer naar zich toe. Toen stond ze op, zei: “We moeten gaan” en liep om het tafeltje heen. Voor mij bleef ze staan, neeg voorover, bracht haar mond tot vlak bij mijn oor, sprak “Je gelooft.” en opende met die beringde handen vlak voor mijn ogen haar gewaad een stukje, om me zo een blik te geven op de blanke vallei tussen haar jonge borsten. Meer dan een blik op de aanzet van deze zalige vruchten gaf ze mij niet maar mijn adem stokte. Ik werd overweldigd door een soort warme vloedgolf die mijn hart deed overslaan en zich via mijn samentrekkende middenrif een weg naar mijn kruis baande om daar borrelend te blijven gisten. Toen sloeg ze het gewaad weer dicht, rechtte haar rug en trippelde, gevolgd door de jongen het café uit.

Terwijl mijn hartslag langzaam weer tot rust kwam, wendde ik mij tot Robert met de woorden “Zo, die was raar.” “Oh, ja? Ik dacht dat je haar wel leuk vond.” repliceerde hij, zich zo mild wrekend op het feit dat ik hem gedurende haar aanwezigheid zo genegeerd had. We namen nog een kopje koffie, dronken ons cognacje op, besloten onze sessie en gingen ieder ons weegs.

Thuis aangekomen werd mijn aandacht in beslag genomen door de dagelijkse routine van de alleenstaande. Ik kookte mijn potje, at, waste af en was het hele voorval van de middag al gauw vergeten. Om half twaalf besloot ik te gaan slapen en ik vermoed dat ik, na nog even een stukje gelezen te hebben zo rond half één in slaap ben gevallen.

Om drie uur ’s nachts was ik opeens klaarwakker. In plaats van op mijn rechterzij, zoals ik normaal altijd slaap, lag ik nu op mijn rug. Mijn hele lichaam was bezweet en ik had een erectie alsof ik in geen drie maanden geloosd had. Ik was zo geil als een bok in het bordeel. Mijn pik stond werkelijk op springen en met het roodharige meisje van die middag voor mijn geestesoog nam ik hem voortvarend ter hand om de spanning in mijn lendenen rap tot rust te brengen zodat ik weer verder zou kunnen slapen. Het orgasme liet niet lang op zich wachten en tevreden draaide ik me op mijn zij, sloot mijn ogen en……voelde hoe mijn pik weer begon te groeien en stijf werd. Mijn hoofd gevuld met gedachten aan haar,  haar groene ogen, haar mondje, haar zachte huid: ik kon absoluut niet slapen. Ik draaide mij weer op mijn rug, stelde me voor hoe ze naakt op mij zat, haar bekken op mijn pik geschroefd, haar blanke huid oplichtend in het donker, haar haar, nu loshangend langs haar lichaam, zo lang dat het mijn scrotum kietelde. Ik stelde me voor hoe haar handen op mijn borst rustten, de nagels opwindend in mijn huid krasten en zij haar bekken zachtjes rondjes liet draaien over mijn, door haar kut omsloten penis.

Mijn hand omvatte opnieuw de schacht en terwijl mijn duim zachtjes de huid van mijn eikel streelde, stelde ik mij nogmaals voor hoe ze mij tot een hoogtepunt bracht. Zo kwam ik voor de tweede maal klaar. Maar nog was het niet gedaan. Hoewel net weer klaargekomen verslapte mijn pik ditmaal nauwelijks en het was net alsof het roodharige meisje mij nog steeds bereed. Ik nam ditmaal de moeite niet om het zaad van mijn buik te vegen maar gedwongen door de fantasie die zich in mijn hoofd afspeelde, masseerde en masturbeerde ik door. Was dit wel fantasie?

Voor mijn geestesoog zag ik weer dat zo opwindende plekje tussen haar borsten dat ze mij die middag getoond had, dat bij mij zo’n bizarre golf van lust teweeg had gebracht. Ditmaal  echter was de rest van haar lichaam niet verborgen door een gewaad. Ik zag haar prachtige tietjes gekroond door rozerode tepeltjes. Ik wist zeker dat haar tepeltjes rozerood, zoals haar borstjes blank waren en dat haar haar zo lang was dat ze mij er, op mij zittend mee tussen mijn benen kon kriebelen. Ik wist zeker dat de rode haartjes van haar ongeschoren poes in een lijntje uitliepen tot aan haar navel. Ik wist precies hoe ze eruit zag, hoe ze voelde, hoe ze rook want zoals ik haar voor mij zag met een onwerkelijke intensiteit, zo registreerde  mijn neus haar geur en mijn huid haar aanraking. “Geloof jij in mijn slangen?” ging het door me heen terwijl ik met mijn hand de handeling uitvoerde die ik haar kut toedacht. “Je gelooft”. Geloofde ik? Wat geloofde ik? Wat maakte het uit?

Ze beheerste mijn gedachten. Ze bracht bij mij een ziedende geilheid teweeg die geblust moest worden, geblust!… en weer verschoot ik mijn zaad. Uitgeput veegde ik het wittige goedje van mijn buik met de speciaal voor dat doel naast het bed bewaarde doek. De spieren in mijn perineum voelden pijnlijk verkrampt aan van de vele lozingen. Ik was het zat, ik had het gehad, ik wilde slapen. Ik draaide me op mijn zij en probeerde aan iets anders te denken maar nog steeds drong zich het beeld van dat roodharige heksenkind, naakt en vlakbij, aan me op: die mij strak aankijkende ogen, dat warme wulpse lijf met die prachttieten, die roodbehaarde kut. Kon ik haar maar neuken, kon ik haar maar echt neuken. Had ik haar maar mee naar huis genomen die middag toen ze voorstelde om op het internet iets leuks om te doen uit te zoeken. Stel je voor dat ze werkelijk in dit bed zou hebben gelegen, dat ik met haar had kunnen vrijen, me in haar had kunnen begraven. Zo rechtte zich mijns ondanks voor de vierde keer mijn getergde lid. Ik nam niet de moeite mij nog op mijn rug te keren maar bevredigde mij zacht schurend tegen het beddengoed, mij voorstellend hoe ik haar penetreerde terwijl we lepeltje lepeltje lagen. Daarna viel ik in slaap.

De volgende middag werd ik als door een mangel gehaald wakker. Ik belde mijn werk om me te verontschuldigen dat ik niet eerder iets van me had laten horen, meldde me ziek en kalefaterde mezelf daarna, zo goed en zo kwaad als maar kon, op. Ik brunchte met veel eieren en na ook een eiwitrijke avondmaaltijd voelde ik me weer iets beter, hoewel nog niet helemaal top. Daarom besloot ik die avond vroeg te gaan slapen in de verwachting de volgende dag dan weer geheel fit te zullen zijn.

Niets is zo prettig als je na een warm bad in een heerlijk schoon opgemaakt bed te rusten te leggen.

Ik had echter nog geen half uur geslapen of ik werd weer op dezelfde manier wakker als de nacht daarvoor, liggend op mijn rug, mijn pik zo stram als een Zwitserse gardist en de zinnelijke aanwezigheid van het meisje boven mij. Maar hoewel mijn hart bonsde als een bezetene en mijn ademhaling snel en oppervlakkig tekeer ging, besloot ik mij dit keer niet door mijn verbeelding in de luren te laten leggen. Ik stapte uit bed, trok mijn ochtendjas aan en ging naar de wc om een plas te doen. Hoewel dat met een stijve een haast onmogelijke opgave is, wist ik uit ervaring dat het ledigen van de blaas, normaal gesproken ook een ontspanning van de erectie tot gevolg heeft. Zo ook nu, een klein beetje althans. Ik voelde me na mijn plas iets meer ontspannen en toog naar de kamer om achter de televisie mijn zinnen verder te verzetten. Hangend op de bank zapte ik verveeld de kanalen langs tot ik mij zó moe voelde dat ik dacht de slaap direct te kunnen vatten. Ik ging weer terug naar mijn bed en legde me te rusten. Nauwelijks dommelde ik een beetje weg of ik werd iets van een grommend geluid gewaar. Met die grom besprong ze mij, overviel ze mij, stortte ze zich op mij. In een ommezien was ik verstrikt in een web van rood haar en zinderend zacht vlees. Ze was overal, boven me, op me en om me heen. Ik kon haar voelen, kon haar ruiken en kon haar wellustig gezucht horen. Ik kon me niet meer verzetten. Ze wond me op. Ik wilde me niet meer verzetten. Ze wond me torenhoog op en met een getergde kreun gaf ik me aan haar over, aan het beeld van het meisje, aan die niet werkelijke fantoom. Het was alsof ik een zacht gespin hoorde toen ze mij in mijn halfslaap wederom begon te berijden.

Sindsdien bezoekt ze me elke nacht. Ik heb geen verweer. Haar niet fysieke aanwezigheid zuigt me uit, melkt me af, ontrekt naast mijn levenssappen ook mijn levensenergie.

Mijn uiterlijk is veranderd van gezond naar ziekelijk uitgemergeld. Met mijn grauwe huid, mijn ingevallen wangen, mijn rood omrande ogen, vertoon ik een schrijnende gelijkenis met haar metgezel uit de kroeg.

Ik ben naar de dokter geweest. Die heeft me verwezen naar een psychiater. De psychiater heeft me leponex voorgeschreven maar dat gebruik ik niet meer. Ik ben niet schizofreen. Ook na het slikken van die pillen bleef ze mij bezoeken en ik kan niet eens zeggen dat me dat spijt. Ik ben haar slaaf, haar dienaar.

Ik moet haar vinden. Misschien dat wanneer ze mijn sperma werkelijk in haar lichaam ontvangt ze eindelijk verzadigt raakt en wellicht vind ik dan wat rust.

Anderzijds is het aan haar offeren van mijn levenssappen en –energie voor mij inmiddels haast een religie  geworden en het zou me spijten wanneer ik haar nachtelijke bezoeken zou moeten missen. Mijn dagen vul ik met het verorberen van veel eiwitrijk voedsel en het zoeken naar haar. Ik laaf me met de gedachte dat wanneer ze mij zonder fysiek aanwezig te zijn al tot zo’n seksuele razernij kan drijven, het werkelijk bedrijven van de liefde met haar een bovenzinnelijke ervaring moet zijn. Daarom ben ik naar haar op zoek.

Ik moet haar vinden zodat ze me kan bevrijden of berijden.

 

Naschrift:

Uit Wikipedia: Volgens een middeleeuws joods-christelijk volksgeloof is een succubus (meervoud: succubi, van het Latijnse succubare '(er) onder liggen') een vrouwelijke demon die zich voedt met de energie en/of mannelijke hormonen van haar slachtoffers, vaak met de dood als gevolg. De mannelijke tegenhanger heet een incubus (meervoud incubi; in Latijn incubare, “Er op liggen”) en zoekt vrouwelijke slachtoffers. Lilith wordt vaak gezien als de moeder van de succubus.

Oorsprong

Deze legende kan een verklaring zijn geweest voor verschillende onduidelijkheden. Bijvoorbeeld, waardoor ontstaat een natte droom of waarom beweegt iemand zich in zijn REM-slaap soms zo raar met zijn ogen.

De mannelijke incubus kan een vergelijking zijn met de periode vlak voor de bijbelse vloed. Hierin kwamen gevallen engelen naar de aarde om seksueel contact te hebben met de dochters der aarde, waaruit de Nephilim ontstonden.

Augustinus

In zijn De Civitate Dei uit de 5e eeuw, zei Augustinus er het volgende over: “Het is een wijdverbreid geloof dat bosgoden en faunen, doorgaans incubi genoemd, herhaaldelijk vrouwen hebben lastiggevallen en met hen gecoïteerd hebben.”

Albertus Magnus

Van Albertus Magnus (1206-1280) weten we dat “er plaatsen waren waar een man 's nachts nauwelijks kon slapen zonder door een succubus te worden lastiggevallen.”

Thomas van Aquino

In de Heksenhamer staat een passage over het geslachtsverkeer tussen heksen en de duivel. De geslachtsgemeenschap werd zonder meer als iets walgelijks gezien en als de manier waarop de erfzonde werd doorgegeven. Alleen mindere duivels moesten dit vieze werk opknappen. Omdat duivels alleen maar over een aangenomen, luchtachtig lichaam konden beschikken, konden uit het geslachtsverkeer tussen een vrouw en een (mannelijke) incubus geen kinderen voortkomen. Daarom bezocht volgens Thomas van Aquino een (vrouwelijke) succubus een man, die onvrijwillig zijn zaad af moest staan. Dit werd door de succubus opgevangen en aan een incubus gegeven. Deze bracht dat in bij een heks die vrijwillig en wellustig meewerkte. Hierdoor zou een nieuwe generatie heksen ontstaan.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  9 comments for “Succubus

  1. 30 juni 2010 at 09:07

    Knap verhaal. Gewoon een plezante fantasie die vlot neergeshreven is.
    Bedankt

  2. 1 juli 2010 at 10:58

    Wat een lekkere zomer fantasie. Leuk geschreven en wat mij betreft mag de aanloop wel ietsje vlotter, minder kabbelend. Aan de andere kant, het zal je eigen stijl zijn en daar ontleent het verhaal ook weer een deel van zijn charme aan.

  3. 3 juli 2010 at 18:09

    Mooi geschreven maar het boeide me totaal niet , sorry kan me hier niet in vinden , denk niet mijn stijl en niet mijn ding , ik lees een verhaal en ben enthioust of niet .

  4. 7 juli 2010 at 15:23

    Mooi beschreven en intrigerend verhaal en daarmee punten voor originaliteit. Helaas ook een minpuntje en wederom eentje dat zo gemakkelijk vermeden had kunnen worden. Correct gebruik van interpunctieregels en nieuwe alinea’s bij wisseling van persoon in de dialoogpassages zouden belangrijk hebben bijgedragen aan de leesbaarheid van die passages.

  5. 8 juli 2010 at 10:10

    origineel verhaal. Mooi beschreven.

  6. 25 juli 2010 at 12:06

    Een bijzonder verhaal. De achtergrond en oorsprong van het idee vind ik voor een erotisch verhaal bijzonder aansprekend. Ik houd wel van de combinatie mystiek en bizar. Jammer genoeg is de uitwerking soms slordig en ondoordacht en dat is niet alleen minder origineel, maar zelfs herkenbaar op dit podium.

  7. 1 augustus 2010 at 12:58

    Origineel verhaal, leest lekker weg. Het naschrift vind ik een leuke toevoeging, het is fijn om wat meer over de achtergrond van het verhaal te weten te komen.

  8. 5 augustus 2010 at 17:28

    Slechts vier lezers beoordeelden dit verhaal. Helaas geen ledenstem dus.

  9. 19 juni 2014 at 11:56

    Het verhaal heeft wel iets maar mag inderdaad iets minder secuurder geschreven zijn. Toch zeker leesbaar hoor. Leuke fantasie.

Geef een reactie