The oval dinner

Laat ik beginnen om mezelf voor te stellen. Mijn naam is Moniek, althans: zo noem ik me hier maar even. Ik ben getrouwd met een nogal hooggeplaatste zakenman, die ik ernstig in discrediet zou kunnen brengen door jullie te vertellen hoe ik echt heet. Mijn man is uitgenodigd voor een liefdadigheidgala, een social dinner zoals er officieel op een protserige kaart staat die hij ongeveer een maand geleden mee naar huis nam. De grote publiekstrekker op dit chique feest is de voormalige president van de verenigde staten, Bill Clinton. (Momenteel beter bekend als geheim wapen in de strijd om het presidentsschap van zijn lieftallige vrouw.)

Natuurlijk wordt er van mij verwacht dat ik mee ga, en mijn man vraagt het me ook heus op zijn allerliefst, maar ik zeg meteen waar het op staat: lieverd, ik ga niet mee! Hij weet best dat  ik alles wat amerikaans is veracht, dat ik een ongelovelijke hekel heb aan het pragmatische patriotisme van deze zelfbenoemde wereldleidende natie. Ik kan daar niet zitten en doen alsof ik het fantastisch vind dat ik de voormalige president nu van dichtbij zie. Dat ik aan zijn lippen zal hangen om zijn ongetwijfeld diepzinnige booschap te horen.

Maar mijn man heeft een paar goede troeven in handen, en die speelt hij onmiddellijk uit. Ik zie hem namelijk door zijn drukke zakelijke activiteiten veel minder dan ik zou willen, of eigenlijk dan mijn libido zou willen. De avond na ontvangst van de uitnodiging neemt hij me daarom mee uit eten naar ons lievelingsrestaurant. Hij verwent me met kreeft en oesters, en doet wat ik het allerliefste heb tijdens zo’n etentje: hij kleedt me uit mijn zijn ogen, hij verleidt me met zijn tong, die de oesters uit de schelp likt, hij bedrijft de liefde met me zonder me aan te raken. Tot mijn tepels bijna door mijn jurk heen priemen, tot mijn kutje zo nat is dat ik onder tafel mijn string uitschop en hem in zijn schoot wurm met mijn voeten. Totdat ik zo gek van verlangen wordt dat we uiteindelijk altijd op het toilet terechtkomen, waar ik alleen nog maar zijn pik in me wil. Waar hij me hard en ruw neukt tot ik met de krampen van mijn snelle orgasme zijn zaad uit zijn harde lul wring. Natuurlijk doen we het dan thuis nog eens dunnetjes, of nee, eigenlijk dik over. Tijdens die nachten krijgt hij bijna alles voor elkaar, dat weet hij, maar dat weet ik ook. Deze keer ben ik daarom minder gemakkelijk te vermurwen.

Dus wordt het tijd voor zijn tweede troef, en mijn tweede zwakte. Heel klassiek en enorm on-feministisch moet ik toegeven dat dat shoppen is. En dan het liefst in London of Milaan natuurlijk. En dus krijg ik de volgende dag van een koerier een envelop met twee tickets naar Milaan, één voor mij en één voor mijn beste vriendin. Op het begeleidende briefje zit een gouden creditcard geplakt, en er staat alleen op: ga maar lekker shoppen lieverd, kies maar iets leuks uit voor Mr. president. ‘Asshole’, denk ik nog, maar dit aanbod is té verleidelijk. En dus vlieg ik nog geen twee dagen later mét vriendin first-class naar Milaan en ga daar heerlijk los.

Ik koop een korte blue satin dress van Dolce en Gabbana, en natuurlijk hoort daar ook een luxe lingerie-setje onder. Ik besluit voor ‘the full works’ te gaan, en kies voor een strakke bustier van zwart satijn, een mooie jarretel gordel eronder, en zachte nylon kousen mét naad. Een lekkere doorzichtige string en tenslotte, om het af te maken, een paar sexy hoge pumps van Prada. Ik weet dat mijn man geilt op het soort machtsvertoon dat ongetwijfeld in ruime mate zal plaatsvinden op ‘the event of the century’. Door me zo te kleden hoop ik dat ik aan het einde van de avond door hem extra beloond zal worden voor mijn geduld.

De dag van het gala breekt aan en het feest wordt gehouden in het Hilton hotel, dat voor de gelegenheid is aangekleed zoals ik dat eigenlijk al verwacht had. De wanden zijn bedekt met glimmende doeken, overal ruches en amerikaanse vlaggen, en heel veel opgeklopte American Dreams. In de grote ontvangszaal zijn ovalen tafels per plaats verhuurd en die prijs is erg stevig. Jan met de pet komt hier niet, dat mag duidelijk zijn. Mijn man en ik zitten aan een tafel met andere bonzen uit de zakenwereld en hun beeldschone vrouwen die zich ook hebben laten overhalen. Iedereen ziet er op en top gala uit. Zware witdamasten tafelkleden reiken tot aan de grond, en ook hier weer een extra dekkleed met de sterren uit de o zo bekende vlag. We zitten met 10 personen per tafel en ik tel zo ongeveer 20 tafels in de grote zaal. De pot met goud die mevrouw Clinton door de verkiezingen moet helpen zal na vanavond weer een stukje voller zitten.

Na een aantal saaie openings en welkomswoorden van andere bekende en rijke medelanders is dan het grote moment aangebroken. Er klinkt trompetgeschetter uit de vele speakers, een vette drumroll zet in, en een zwaar overdreven amerikaanse filmstem zegt: ‘Ladies en gentleman, may I present to you,  the former president of the United States of America: Mr. Bill Clinton.’ De hele zaal staat op, en de beveiligingsmensen zijn in de hoogste staat van paraatheid. Het applaus duurt voort door ingehuurde publieksopwarmers aan de zijkant van het podium, en daar komt hij dan: de ‘self-proclaimed’ belangrijkste man van de wereld. Wat heb ik een hekel aan die amerikaanse poeha! Ik baal stevig van mezelf, dat ik me heb laten afkopen met een geile nacht met mijn hubby en een stevig shoppingreisje, en nu hier moet  ‘genieten‘ van dit circus. Nadat iedereen weer is gaan zitten begint de hoge gast zijn speech. Omdat we wat aan de zijkant van het podium zitten draaien mijn tafelgenoten zich om naar het podium om (gespeeld of niet?) aan de lippen te hangen van deze Very Important Person.

Ik voel bij de eerste zin iets kriebelen aan mijn enkel. Ik denk nog even: er zullen hier toch geen spinnen of beesten rondlopen? Maar de volgende seconde voel ik duidelijk de warmte en de vorm van een hand. In eerste instantie hoop ik dat mijn lieve schat zich nog geen seconde heeft kunnen beheersen, maar hij kan het eigenlijk niet zijn. Hij zit keurig een halve slag gedraaid met zijn rug naar me toe volledig geboeid te luisteren. Bovendien zouden zijn armen ongeveer drie keer zo lang moeten zijn om bij mijn voeten te kunnen. Ik draai me om naar mijn buurvrouw aan de andere kant, maar zij heeft haar handen zedig in haar schoot liggen. 

Ik schrik eigenlijk, die hand is dus van iemand die ik niet kan zien, die niemand hier kan zien. Ondertussen voel ik een klein rukje aan mijn Prada’s en de dure schoen glijdt van mijn voet. Ik probeer de hand weg te schoppen door mijn gekruiste benen naast elkaar te zetten, maar hoe ik ook (onopvallend) schop, degene die zich hier onder tafel verscholen heeft houdt mijn enkel stevig vast. Een tweede hand komt erbij, en zacht maar stevig begint er een voetmassage. Twee duimen strelen mijn voetzool. Er begint zich tussen mijn hoofd en mijn hart nu een heftig gevecht af te spelen. Ik denk aan wat er gebeurt, voel angst voor de onbekende daar onder de stars and stripes, die mijn voetjes verwent. Maar ik voel het bloed kruipen waar het eigenlijk niet gaan mag, langzaam van mijn enkels richting mijn jarretel. Ik schud en schop nog een keer om te proberen om de vreemdeling te laten stoppen, maar het helpt absoluut niet. Integendeel, ik voel nu ook mijn tweede pump van mijn voet verdwijnen. En weer die zalige verleiding van een voetmassage, zodat mijn beide voetzooltjes tintelen van genot. Ineens voel ik iets warms, er wordt een zoentje gedrukt op mijn grote teen, door mijn zijden kousen heen.  Langzaam voel ik de warme vochtigheid van een mond zich sluiten om mijn teen, er trekt een rilling nog verder naar boven en ik voel dat ik begin te blozen.

Ik kijk vanuit mijn ooghoeken  om me heen om te kijken of er iemand misschien iets merkt van wat er gebeurt, maar Mr. Clinton is nog steeds aan het woord en iedereen zit geboeid te luisteren. Onder de tafel hebben al mijn teentjes de heerlijke behandeling ondergaan, mijn kousen zijn vochtig en warm geworden. Ik voel dat mijn voeten op iets zachts en warms worden gezet. Een schoot misschien, en voordat ik daar aan twijfel voel ik dat het inderdaad een schoot is, twee warme benen zelfs. ‘Dit gaat toch echt te ver’, zo hoor ik mijn geweten zeggen. Maar op hetzelfde moment dat die gedachte in me opkomt glijden er twee handen gelijktijdig omhoog over mijn kuiten. Ze komen aan in mijn knieholtes en draaien daar kleine rondjes op het zachte gevoelige vlees. Wie zit er onder die tafel, en hoe weet hij (of zij?) precies dat ik dat zo lekker vind? Ik voel een spoor van zachte kusjes volgen, om en om op beide scheenbenen, en voor ik weet voel ik een tong in mijn knieholte glijden. Er stroomt nog meer bloed naar boven, en ik ben er van overtuigd dat ik nu toch echt wel rood begin te worden.

Heel langzaam maar zeker beginnen de handen zich een weg naar boven te zoeken, richting de rand van mijn kousen. Ik voel gepruts aan mijn jarretels, en voor ik het weet zijn beide gespjes losgeklikt en glijden mijn kousen, met wat hulp, nutteloos naar beneden. Een spoor van een warme tong volgt de weg naar beneden. Mijn god, wat is dit lekker…en wat is dit tegelijk vreemd. Hier, midden in deze zaal vol mensen in ‘full glory’, hier zit er iemand onder de tafel mij langzaam te verleiden en ik laat dit toe? Maar hoe kan ik anders dan dit toelaten, dit is mijn ultieme fantasie, het enige droombeeld wat mij door mijn lange eenzame ‘mijn-man-is-op-zakenreis’ nachten heen helpt. Telkens doeltreffend en mij zeker in no time laten komen. Precies dit, wat hier nu gebeurt en wat er onder de vlag met mij gedaan wordt, dit is zo ongelovelijk lekker en geil dat ik het toe laat. Dat ik het absoluut niet zou kunnen stoppen al zou ik het willen. Op mijn nu blote benen voel ik twee warme handen, een spoor van kusjes, af en toe een likje, steeds verder omhoog komend. Ze plagen me op mijn dijen, ze duwen mijn benen een beetje omhoog en strelen over de aanzet van mijn billen. Ze trekken me behoedzaam een klein stukje onderuit op de stoel, tot ik de rand bereikt heb. En dan ineens wordt ik zacht maar dwingend verzocht mijn benen wat uit elkaar te zetten.

Dit is zo ‘god-almighty’ lekker, dat ik braaf beantwoord aan dat onuitgesproken verzoek. Dan voel ik die tong weer, steeds verder oprukkend naar het tafellaken dat nu precies op de rand van mijn rokje hangt. Niet ik of iemand anders ziet wat er daaronder gebeurd. Maar ik voel het wel, en hoe! Ik voel een tong, zachte haren die langs de binnenkant van mijn dijen kriebelen, en dan in één lik een haal over de stof van mijn string. Ik laat een zachte gil ontsnappen, maar gelukkig heeft geen van mijn disgenoten het door. De president is still talking en iedereen is onder de indruk. Dus laat dit doorgaan, please…to good to be true.

Het tempo van de tong wordt opgevoerd, ik voel harde prikkende likken en daarna weer zachte grote halen van boven naar beneden. Zuigende trekjes aan de stof van mijn string, kleine kusjes op mijn schaamlippen. De handen trekken nu mijn string een beetje opzij, het ding hangt nutteloos in mijn lies. Een vinger draait rondjes op mijn buitenste schaamlippen, terwijl ik nog steeds heerlijk gelikt wordt door een tong die binnenin zijn kunstje doet. En dan voel ik langzaam maar zeker een vinger gaan waar ik hem stiekem al zo graag wilde, mijn inmiddels drijfnatte kutje in. Eerst diep naar binnen, dan gekmakend langzaam naar buiten, en weer hard naar binnen.

Mijn adem gaat in hetzelfde tempo mee. Fel in en langzaam uitblazend, ik kan met veel moeite een kreun binnenhouden. Ondertussen is de president nog steeds aan het woord, en is hij op het moment van de speech aangekomen dat hij de beroemde beloftes doet die nog nooit zijn uitgekomen. Na elke belofte wordt het publiek door de klappers aan de zijkant opgezweept tot een applaus. En telkens als dat applaus klinkt voel ik een extra vinger naar binnen glijden. De tong doet steeds dwingerder zijn werk, likt me tot ik het wil uitgillen van genot. Maar ik moet me inhouden en zorgen dat niemand iets doorheeft van het pure genot dat zich onder het tafellinnen afspeelt. Ik word nu behoorlijk heftig geneukt door een paar vingers van een hand van een persoon die ik niet ken en gelikt door een tong die me steeds dichter en dichter bij mijn hoogtepunt brengt.

Zoals de speech van Mr. Clinton zijn apotheose bereikt, zo ga ik ook richting mijn hoogtepunt. Ik voel me natter en natter worden en ben blij dat ik gekozen heb voor een korte jurk, die nu precies boven de vochtgrens blijft. Ik voel dat ik het bijna niet meer hou en zit heftig te ademen op mijn stoel. Gelukkig wordt er flink gejoeld en gejuichd in de zaal, en heeft nog steeds geen van de aanwezigen iets door.  De vingers krommen zich van binnen, raken me op een plekje dat er gegarandeerd voor zorgt dat ik nóg natter ga klaarkomen. Ik probeer me nog te verzetten, maar resistence is futile. Ik word met the speed of light naar mijn final frontier gebracht.

De speech van de president is nu bijna afgelopen, ik hoor het publiek luidruchtiger worden. Wat er gezegd wordt ontgaat me volledig, maar iedereen wordt gek om me heen. Ik ook, ik word razend gek van die heerlijke vingers, van de constante stimulatie van het kleine zachte plekje daarbinnen. Ik voel het vocht opborrelen, de tong likt nu nog feller, de vingers stoten en stoten maar door. Ik ga komen, oh my god, ik ga echt komen. Fuck, ik hou het niet meer, please… en dan is daar het slotwoord van de president. Een ovationeel aplaus, en mijn gigantische orgasme. Ik heb nog nooit zoiets beleefd. Ik spuit voor mijn gevoel een liter vocht mijn kut uit, De krampen blijven maar door me heen golven, zoals het applaus blijft aanhouden in de zaal. Wie daar ook zit onder die tafel, nat is hij of zij zeker wel.

De president verlaat nu het podium, de rust keert terug in de zaal. Ik voel nog even de handen over mijn benen strelen, langzaam naar beneden. Ik voel dat mijn kousen weer worden aangedaan, mijn schoenen worden aan mijn voeten gestoken, de jarretel wordt vastgemaakt. Ik kom weer wat rechterop in mijn stoel, net op tijd eigenlijk, want de tafelgenoten draaien zich nu om en richten zich op elkaar. Ik heb het gevoel of ik uit elkaar barst, ik moet minstens de rode kleur uit de vlag op mijn gezicht hebben. Mijn  man kijkt me verbaasd aan en vraagt: “vond je de speech zó goed schat?” Ik kan alleen maar knikken als bevestiging. Hij bestelt wat te drinken voor ons bij de obers die zijn komen aansnellen. Op een zilveren blaadje worden twee glazen binnengebracht, door een spaans ogende ober met een glimmend wetlook kapsel. Mijn glas zit vol met bubbelende champagne, het zijne bevat een drankje wat ik niet direct thuis kan brengen, misschien een whisky-cream of zo? Hij heft het glas op ons, draait zijn arm om de mijne om te toosten op onze liefde. Maar op het moment dat zijn glas onder mijn neus door komt ruik ik een geur die me in een klap laat blozen. Dat is van mij, mijn vocht zit in zijn glas! Ik stotter vragend: “hoe….wat…?” Hij kijkt met glimmende ogen naar me en zegt dan alleen maar: Sweetheart…surprise!

© krullebol

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  5 comments for “The oval dinner

  1. WB
    28 juni 2008 at 07:27

    Een bekende fantasie, leuk vorm gegeven. De clou had ook uitgewerkt kunnen worden rond Bill's uitspraak: "I did not have sex with this woman!"

  2. 5 juli 2008 at 17:37

    Origineel en goed uitgewerkt, chapeau! Technisch klopt het niet overal, maar daar malen we even niet om.

  3. Anoniem
    6 juli 2008 at 08:41

    mooi, heel mooi! vier zoenen (mijn maximum is 5)

  4. 6 juli 2008 at 21:12

    Voor mij blijft het onwaarschijnlijke gegeven wringen; de combinatie van Bill Clinton en orale seks onder tafel, maar dan anders… Goed geschreven verder, dat wel.

  5. 10 juli 2008 at 20:24

    Hoogst onwaarschijnlijk verhaal, al was het alleen maar omdat kousen, schoenen en jurk van de vrouwelijke hoofdpersoon droog schijnen te blijven terwijl er toch heel wat nattigheid vloeit. Maar als je de geloofwaardigheidsfactor voor lief neemt is het een bijzonder aangenaam lezend verhaal. De Engelse termen vormen, gezien de setting van het verhaal, de slagroom op de taart.

Geef een reactie