Tot wat chatten leiden kan

Laat ik mezelf even voorstellen. Ik ben een man van 34, gehuwd en veel onderweg. Ik werk voor een firma die kappersproducten verdeelt.
Dit verhaal speelt zich ongeveer een tweetal jaar geleden af. Althans, toen is het begonnen…

Ik had al een hele tijd een computer, maar die was eigenlijk al serieus verouderd. De tijd was rijp om me een nieuw exemplaar aan te schaffen. Eentje die krachtiger was, met een groter scherm, een scanner erbij, kortom, alles erop en eraan. Ik zou mezelf ook trakteren op een ADSL-abonnement. Nu kon ik naar hartelust surfen en mailen.
De computer installeren was iets van niets en al gauw zat ik elke avond achter mijn pc. Ik bezocht allerhande sites. Van hobbysites, tot sexsites, alles passeerde de revue. En zo kwam ik op een keer een chatsite tegen. Ik wist natuurlijk wel wat chatten was, maar had het nog nooit gedaan.
Ik was wel nieuwsgierig. Ik hoorde van collega’s en klanten soms wel eens hoe het er op zo’n box aan toe ging. En ik wilde het zelf ook wel eens proberen. Ik nam mezelf voor om zeker geen chatverslaafde te worden.
Ik logde in en werd verzocht om een nickname op te geven. Ik had niet zoveel inspiratie en nam dan maar gewoon mijn eigen naam met mijn leeftijd erachter. Stef32 werd het dus. Het duurde niet zo lang vooraleer ik in gesprek was met een leuke dame. Maar het gesprek vlotte niet echt. Ik was namelijk nog een groentje. Ik snapte die chattermen niet: asl, irl, idd, gg, en zo veder. ’t Was allemaal chinees voor mij. Maar gelukkig was deze dame zo vriendelijk om alles heel geduldig uit te leggen en zo werd ik op een regenachtige avond ingewijd in de geheimen van het chatten.
Al snel was ik een volleerd chatter. Ik spendeerde elke avond wel een uurtje aan mijn pc. Maar ik vond toch niet hetgeen ik zocht. Ten eerste waren er weinig vrouwen en ten tweede waren de vrouwen die er wel waren ofwel te oud, ofwel te jong ofwel kwamen ze van de andere kant van het land.
Tot op een avond. Ik was al een half uurtje ingelogd in een chatbox en wilde het net opgeven toen er iemand binnenkwam met de leuke naam Heidi30. Tja, wie niet waagt, … je weet wel hè en vol goede moed klikte ik haar aan.
“Goede avond, alles goed?”, vroeg ik.
“Goede avond, ja hoor”, zei ze. “Asl aub?”, volgde er onmiddellijk achter.
Ik gaf haar mijn gegevens en toen bleek dat ze niet zo heel ver uit de buurt woonde.
Dat schept natuurlijk een band en zo raakten we al heel snel in een druk gesprek. De uren vlogen voorbij en al snel was het middernacht.
“Morgen weer chatten?”, vroeg ik haar. “Ja hoor, zelfde box, zelfde nicknaam”, was haar antwoord. Het kon niet snel genoeg de volgende dag zijn…
Na een paar chatsessies wist ik al heel veel van haar. Haar echte naam (die natuurlijk niet Heidi was, maar laat ik haar zo noemen, voor het gemak…), waar ze woonde, wat ze deed, hoe ze eruit zag, hoeveel kinderen ze had enzovoorts. Kortom, het klikte.
Voorzichtig had ik al eens gepolst waarom ze aan het chatten geslagen was en het bleek dat ze zich niet zo goed voelde in haar huwelijk. Haar man was niet zo heel veel thuis en ze had eigenlijk weinig aan hem. Maar langs de andere kant hield ze nog wel van hem en wilde ze hem niet zomaar in de steek laten. Ze zocht een leuke chatvriend en had niet echt de bedoeling om verder te gaan dan te chatten. Dat was dus prima voor mij. Ik zocht ook niet echt een avontuurtje.

Maar stilaan leer je elkaar beter kennen en werden we ook wat intiemer. Ik wist al behoorlijk veel over haar seksleven en over haar fantasieën en dromen. En ik had haar de mijne ook al verteld. Op een bepaalde dag werden de stiltes wel redelijk groot.
“We raken een beetje uitgepraat”, zei ze, “weet je niks spannends meer?”.
Nu ben ik niet snel op mijn mondje gevallen, maar hier was ik toch even stil van. Iets spannends. Tja, ik kon wel iets bedenken, maar dat zou misschien onze goede relatie verstoren. Maar ja, wat had ik te verliezen. Ik had een leuke vrouw leren kennen, maar het viel wat stil. Ik besloot dus van het er toch maar op te wagen.
“Ik weet nog wel iets spannends”, zei ik tegen haar. “Maar ik weet niet of je zoiets wel bedoelde”, voegde ik eraan toe.
“Probeer maar”, antwoordde ze.
“We kunnen een spelletje spelen”, stelde ik voor.
“Prima hoor”, was haar antwoord,” welk spelletje?”
“Ken je waarheid, durven of doen?”, vroeg ik.
“Tuurlijk”, zei ze, “wie kent dat nu niet”
“Ok, laten we dat dan spelen”, stelde ik voor.
En zo gezegd zo gedaan. In het begin waren dit heel onschuldige vragen, maar na een uurtje werden de vragen al wat vrijpostiger. En na anderhalf uur waren we echt aan het cybersexen. Heidi vertelde me dat ze vreselijk geil werd en ik moest toegeven dat het bij mij ook al het geval was.
Uiteindelijk daagde ik haar uit om met zichzelf te spelen tot ze lekker klaarkwam. Ze wilde dit wel, maar alleen als ik ook meedeed.

En zo gebeurde het dat we na een tijdje chatten ons eerste gezamenlijke orgasme hadden. Toen was het hek van de dam natuurlijk en al gauw spraken we af om te cybersexen in plaats van om gewoon te chatten. En keer op keer beleefden we een leuke en bevredigende avond.

Tja, dat is allemaal niet zo ongewoon en opwindend zal je denken. Klopt. Maar ook dat cybersexen waren we na een tijdje beu (lees, na één week). En daarom vond Heidi dat we weer een nieuwe uitdaging moesten zoeken.
“Ik wil met je naar bed”, zei ik haar toen ze me vertelde dat we een nieuwe uitdaging moesten zoeken. En het werd stil aan de andere kant. Ik wachtte een minuut, het werden er al bijna twee.
“Ben je er nog”, vroeg ik stilletjes. “Ja hoor, laat me even denken”, zei ze.
En er ging weer een minuut voorbij vooraleer haar bevrijdende antwoord kwam.
“Ik wil ook met je vrijen”, zei ze, “maar niet zomaar seks voor de seks”.
“Laten we elkaar uitdagen en opdrachten geven”, stelde ze voor.
Klonk wel spannend vond ik en ik stemde toe.
We maakten eerst een aantal afspraken. Alles was toegelaten, maar de andere moest er wel mee akkoord gaan en we mochten er allebei op eender welk moment een einde aan maken. We zouden elk een lijstje met tien opdrachten voor de ander opstellen. Dat lijstje zouden we dan gebruiken voor onze avonturen. Zij mocht mij de eerste opdracht geven. Ik moest haar een nummer geven tussen 1 en 10. Ik koos nummertje 5 eruit en ze vertelde me wat het geworden was. Ik moest haar ontmoeten op een avond en haar een lekkere befbeurt geven. Op een openbare plaats.
“Geen probleem”, zei ik en dus spraken we af om twee dagen later, dat was een zaterdag, elkaar te ontmoeten. Heidi zou tegen die tijd een leuk plaatsje bedenken.
Het kon niet snel genoeg zaterdag zijn. We hadden afgesproken om elkaar om drie uur te ontmoeten aan het station van Herentals. Niet zo heel ver voor ons beiden en toch redelijk veilig omdat we er niemand kenden.

Ik stond er al een paar minuten toen Heidi kwam aangewandeld. In het echt was ze nog mooier dan op de foto’s die ik al van haar ontvangen had. We begroetten elkaar hartelijk met een zedig kusje.
“Durf je nog?”, vroeg ze me. Ik moest toegeven dat ik vreselijk zenuwachtig was, maar dat ik het te spannend vond om ermee te stoppen.
“Ok, zo voel ik me ook”, zei ze,” laten we snel gaan”.
We besloten om eerst eens rustig iets te gaan drinken. En al snel zaten we in een heel rustig cafeetje met een kopje koffie voor onze neus. We waren nu wel heel wat stiller dan tijdens onze chatsessies en het duurde dan ook een klein uurtje vooraleer we ons echt ontspannen voelden.

“Ik ben er helemaal klaar voor”, liet ik haar met een glimlach weten. “Ik ook”, bekende ze. “Laten we het dan gewoon doen”, zei ik, “weet je een plaatsje?” Ze had er niet echt bij stilgestaan, maar ze vond dat we het eigenlijk evengoed in dit cafeetje konden doen, op de wc dan wel. Tja, da’s natuurlijk heel spannend. Maar ik stemde toe.
“Ga almaar”, zei ze, “ik kom zo”.
Ik ging naar de mannen-wc en deed de deur van het wc-hokje op slot. Een minuutje later hoorde ik de deur opengaan en riep Heidi stilletjes mijn naam. Ik opende de deur en ze glipte snel naar binnen.
Eerst gaf ze me een stevige zoen en al snel vonden onze tongen elkaar. “Laten we ons haasten”, zei ik, “anders komen ze ons nog zoeken”. Heidi knikte alleen maar, onze monden plakten namelijk nog tegen elkaar. Ik ging met mijn hand naar beneden en deed haar spijkerbroek los.
Haar broek verdween al snel en ik voelde over haar slipje heen hoe warm en vochtig ze was. Ik ging op mijn knieën voor haar zitten en kuste haar slipje. Ze rook heerlijk. Ik ging met mijn tong langs de rand van haar slipje, over haar billen en dijen tot ze mijn hoofd vast nam en me stevig tegen haar natte kutje duwde. “BEF ME”, beval ze me. Meer aanmoediging had ik niet nodig en ik trok met mijn tanden haar slipje naar beneden. Ze was netjes geschoren. Haar lipjes stonden al een beetje uit elkaar en haar klitje kwam voorzichtig piepen. Ik streek er met mijn tong over, wat haar licht deed kreunen van genot.

“Haast je”, zei ze, “ik wil niet betrapt worden”. Ik plantte mijn lippen vol op haar schaamlippen en ging met mijn tong op zoek naar haar klitje. Ik speelde ermee en zoog het zo ver ik kon naar binnen. Ondertussen bracht ik één vinger in haar grotje en zo voelde ik haar stilletjes verkrampen.
Na een minuutje likken en zuigen kwam ze met een geweldige schok klaar op mijn mond. Ze had haar vrije hand tegen haar mond gedrukt om toch maar geen geluid te maken. Gedurende enkele ogenblikken bleef ze kronkelen en duwen tegen mijn gezicht. Ik was kletsnat, haar sappen stroomden over mijn kin. Ze trok me recht en kuste me overal, geen enkel plekje van mijn gezicht sloeg ze over. Ze likte mijn gezicht als het ware helemaal schoon. Snel fatsoeneerden we onze kleren en ik ging alvast terug naar het café. Twee minuutjes later kwam ze ook binnen. We waren amper 5 minuutjes weggeweest.

We dronken onze koude koffie leeg, betaalden en gingen weg. Buiten ontstond er een vreemde stilte.
“Ik heb ervan genoten”, zei ze.
“Ik ook”, antwoordde ik.
“Laten we binnenkort nog eens afspreken”, stelde ze voor.
“Prima idee”, vond ik, “kies maar een nummertje”
“Ok”, zei ze, “ik stuur je straks een mail met het nummer van mijn keuze”.

En we namen met een zedig kusje afscheid van elkaar.

© Vertelman

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  1 comment for “Tot wat chatten leiden kan

  1. 25 februari 2011 at 16:55

    lijkt me heel spannend

Geef een reactie