Treesjes spaarpot

Treesje had de macht van haar kutje leren kennen toen ze 16 was. Als babysit had ze zich door de man des huizes laten overhalen om haar broekje naar beneden te trekken. Dat kwam zo.

Ze had net de kleinste van de twee kinderen, een baby nog van bijna een jaar, in zijn bedje gelegd en was voorover gebogen zijn trappelzak dicht te ritsen toen hij ineens achter haar stond. Omdat Treesjes rokje nogal kort was keek hij meteen tegen haar broekje aan. Tjonge jonge Treesje toch, had hij lachend gezegd, wat ziet dat er smakelijk uit. Ze stond met een vuurrood hoofd voor hem, maar dat was helemaal niet nodig zei hij. Ze hoefde zich helemaal niet te schamen. Maar het had hem wel nieuwsgierig gemaakt, want hij had niet beseft dat ze al zó’n grote meid was. En met een knipoogje vroeg hij of ze soms ook al haartjes had dáár. Hij kon het bijna niet geloven toen ze knikte. Mocht hij zich daarvan vergewissen? Hij wilde alleen maar kijken, zei hij, en dan kreeg ze naast het tientje dat ze normaal kreeg voor een oppasavondje nog een tientje extra. Nou, dat was gauw verdiend, vond Treesje, en ze liet haar broekje zakken om die gekke man naar haar truffeltje te laten kijken. Hij vond het zeer interessant. Nee, hij raakte haar niet aan, afspraak was afspraak. Hij wilde alleen kijken en nu ze daar toch zo stond wilde ze ook wel even omdraaien om haar kontje te laten zien? Ja, dat was geen punt. Hij vond haar een hele mooie, knappe meid, zei hij.

De keer daarop hoefde hij alleen het tientje maar te laten zien en ze wist wat er van haar werd verwacht. Er was nooit zoveel tijd, want meneer moest altijd snel naar een vergadering. Treesje paste dan op de kleinen totdat mevrouw twee uur later thuis kwam. Het werd een gewoonte dat ze hem haar kutje en kontje liet zien voordat hij wegging en zo raakte haar spaarpot snel gevuld.

Zo ging het een halfjaartje door. Treesje was nu ruim 17 en had ook al leuke, stevige borstjes gekregen. Dat ontging meneer natuurlijk ook niet en hij gooide nog een tientje extra in de strijd om die te mogen zien. Wel een gedoe iedere keer dat ze met haar broekje op haar knieën haar bloesje open moest knopen en haar behaatje oplichten, om dan ook nog haar rokje omhoog te trekken, maar het geld was er goed voor, dus klaagde ze niet. Integendeel, ze begon het zelf ook opwindend te vinden en als meneer vertrokken was nam ze zichzelf onderhanden om lekker klaar te komen.

Toen geschiedde het dat mevrouw in het ziekenhuis moest worden opgenomen voor een blindedarmoperatie en Treesje werd gevraagd of ze nu op die wekelijkse oppasavond langer kon blijven tot meneer terug was. Tegen dubbel tarief. Ze calculeerde er meteen ook de ‘kijktientjes’ in en kwam zo op 40 gulden. Niet gek en de keuze was dan ook snel gemaakt.

Toen ze die avond vlak voor zijn vertrek weer met haar bloesje en rokje omhoog voor hem stond, had hij nog een verrassing in petto. Als ik straks terugkom heb ik wat meer tijd, zei hij, en dan kun je nog eens twintig gulden verdienen. Asjeblieft! Zestig piek! Nog maar tweehonderd gulden verwijderd van de stereo-installatie waarvoor ze driftig aan het sparen was! Zo zei ze het ook tegen hem en hij lachte bewonderend. Ben je daarvoor al die tijd aan het sparen? Kranige meid hoor!

Treesje was de hele avond een beetje opgewonden bij het vooruitzicht dat meneer haar straks weer aan een inspectie zou onderwerpen, vooral omdat er nu geen tijdsdwang achter zat, en ze besefte best dat het daarom nu wel eens een wat uitvoeriger onderzoek zou kunnen worden. De gedachte deed haar rillen van huiveringwekkend genot en ze dreef haar kutje tot een topprestatie door wel drie keer lekker klaar te komen.

Het was elf uur toen ze de voordeursleutel hoorde. Haar hartje rikketikte als een razen de en haar handjes waren klam van de zenuwen. De teleurstelling was dan ook groot toen meneer een collega bij zich bleek te hebben. Het hele feest zou dus niet doorgaan! Meneer vertelde dat zijn collega, Pieter, gezellig even was meegekomen voor een pilsje na een afmattende vergadering. Treesje wilde al opstappen, maar dat hoefde helemaal niet. Drink even wat mee, zei meneer joviaal en trouwens: het werd tijd dat ze hem eens Ben ging noemen; ze kenden elkaar nu al zo lang. Treesje liet zich overhalen, want misschien zou die collega na dat pilsje wel snel vertrekken en kon ze alsnog die twintig extra guldens verdienen. Al te lang mocht het echter niet meer duren, want zo rond twaalven werd ze toch wel thuis verwacht.

Begon meneer – sorry: Ben – toch ineens over die stereo-installatie van haar! En daar bleek Pieter veel verstand van te hebben. Hij prees haar voor haar keuze en stond er versteld van dat ze dat helemaal zelf bij elkaar had gespaard. Nou ja, op tweehonderd gulden na dan. Eigenlijk tweehonderdentwintig, flapte ze er zonder erg uit en ze kreeg meteen een vuurrode kop. Pieter keek wat verbaasd en nu moest meneer – hè, weer die vergissing! – het uitleggen! Dat maakte het alleen maar erger en Treesje zakte helemaal in elkaar van ellende.

Pieter scheen het echter best te begrijpen en hij maakte zijn collega bovendien een verwijt voor zijn krenterigheid. Twintig gulden om zoiets moois te mogen zien!? Dat was wel erg karig! Nou, verdedigde Ben zich, je moet wel bedenken dat het altijd een kwestie van een paar minuten is geweest en dat ze alleen maar even snel haar broekje naar beneden had getrokken en haar bloesje opengeknoopt. O ja, dat veranderde de zaak natuurlijk. Pieter was van de verkeerde veronderstelling uitgegaan dat Treesje zich helemaal naakt had laten bewonderen, vandaar. Nee, dat was nog nooit gebeurd, daar zou hij ook best meer voor hebben, verklaarde Ben, maar daar had doodeenvoudig altijd de tijd voor ontbroken. O, o, temperde Pieter zijn enthousiasme: je weet natuurlijk niet of Treesje dat überhaupt wel zou doen, ook al zou er voldoende tijd zijn!

De bal werd nu naar haar toegespeeld. Ze keken haar allebei glimlachend aan. Wel?, vroeg Ben: zou je dat doen? Me helemaal uitkleden?, vroeg ze bibberend van de zenuwen. Hij knikte: ja, voor vijftig gulden bijvoorbeeld? Pieter sprong er meteen weer tussen. Nou ben je weer zo kruideniersachtig bezig, vermaande hij zijn collega: zoiets is toch minstens het dubbele waard! Nou ja, krabbelde Ben terug, als ze echt een be hoorlijke tijd helemaal naakt zou blijven en alles zou willen laten zien, dan is het natuurlijk wat anders. Weet je wat?, hakte Pieter de knoop door: als we nu samen eens gewoon die resterende tweehonderdentwintig gulden lappen voor Treesje; wat zou je daarvan denken? Ben ging daarmee volmondig en gretig akkoord.

Het ging allemaal wat snel voor Treesje, maar het idee dat ze nu morgen al de zo fel begeerde stereo kon aanschaffen was onweerstaanbaar. Wat moet ik dan doen?, vroeg ze met een ijl stemmetje. De mannen hadden beet en lieten nu niet meer los. Gewoon uitkleden, zei Ben vriendelijk: al je kleren uit, zodat we je goed kunnen zien…… Anders niks?, bibberde ze. Nee, absoluut niet. Ze zouden haar niet aanraken, alleen maar kijken. Dus gewoon een beetje in haar blootje rondlopen, zonder iets te verbergen, ongedwongen nog wat drinken en zich nergens voor schamen, want daar was geen reden voor. Dat was het. En ze kreeg er tweehonderdentwintig gulden voor. Hoe laat moest ze eigenlijk thuis zijn? Rond twaalf uur? Dat is over drie kwartier. Nou, dat was een redelijke tijd vonden ze. Uiteraard zou Ben haar thuis brengen.

Doe maar op je gemak, knikte Ben vriendelijk terwijl Treesje zenuwachtig aan haar bloesje begon. Hij ging nog wat te drinken halen. Ze lachte wat moeilijk toen Pieter haar prees voor de mooie bustehouder die tevoorschijn kwam. Je maakt me heel nieuwsgierig naar de inhoud, zei hij, maar ik zie eigenlijk nu al dat er niks mis mee kan zijn! Ze trok haar bloesje uit en stond op, net op het moment dat Ben terugkeerde. Schitterend, zei die, echt fantastisch!

De lovende en prijzende woorden gaven haar wat meer moed. Ze knoopte haar rokje los en liet het van zich afglijden. Waauw! Wat prachtig dat kittige slipje zo strak rond haar heupjes, die lekkere buik, die mooie navel. Je moet met je rug naar ons toe gaan staan, gaf Pieter aan, en dan je beha en broekje uittrekken. Met trillende vingers maakte Treesje de sluiting van de beha op haar rug open. Al een echte vrouw, hoorde ze Pieter achter zich enthousiast roepen. Kijk toch aan wat een magnifiek lijf! Een koude vlaag sloeg over haar blote borstjes, terwijl ze het voor de rest toch alleen maar warm had.

O lala!, riep Peter toen ze haar vingers in haar broekje haakte: nu komt de mooiste kont van de wereld! En het werd doodstil toen ze die tevoorschijn haalde. Ze bukte om haar schoenen en daarna het broekje uit te trekken. En nu was het dan zo ver. Spiernaakt ten overstaan van twee volwassen mannen! Ze moest nog even blijven staan zo, dat ze haar billen en rug eens goed konden bekijken. Als ze zich omdraait, krijg ik een hartaanval, kondigde Pieter alvast aan.

Ja meisje, draai maar om, zei Ben met schorre stem, en doe je handjes op je rug. Pieter speelde een hartaanval, greep zijn borst beet en viel achteruit in de bank. Treesje moest erom lachen. Ze bleef netjes met haar handen op haar rug staan en liet de mannen alles zien. Hier schoten alle woorden tekort, zei Pieter oprecht. Zoiets moois had hij lange tijd niet gezien. Ben dus wel, maar nooit zo goed. De oprechte bewondering van de twee streelde Treesje en ze vond het niet erg om zich uitvoerig aan alle kanten te laten bekijken. Na een minuutje of vijf mocht ze gaan zitten, maar asjeblieft wel met haar benen opgetrokken en uit elkaar. Ja, dat begreep ze wel.

Een gleuf zo mooi als deze had Pieter voor het laatst gezien bij de inhuldiging van Beatrix als koningin, zei hij. Nou ja, bijna zo mooi, haastte hij zich eraan toe te voegen. Daar had hij, als demonstrant toen nog, zijn toekomstige vrouw leren kennen. De 18- jarige kut die hij die dag had mogen berijden was ongeveer net zo nauw geweest, zo op het oog tenminste, want zoiets kon je alleen maar vergelijken door er daadwerkelijk in af te dalen natuurlijk. Een 16-jarig poesje had hij bij zijn weten nog nooit gezien. Hij wist verdomd niet dat het er al zo rijp uit kon zien.

Had Treesje trouwens ook al c.d.’s in gedachten die ze later zou kopen? O, ja? Duur zijn die krengen nog hè? Wel veertig gulden per stuk. Schandalig. Moest ze nog verder sparen! Nou was Pieter toevallig in een gulle bui. Ja, daar kon Ben wel om lachen, maar hij had het nu even tegen Treesje! Weet je wat? Ik gooi er hoogstpersoonlijk twee c.d.’s tegenaan, nu meteen! Nou? Wat Treesje daarvoor moest doen? Eigenlijk niks, helemaal niks. Pieter zelf moest er wat voor doen. Hij leek wel gek, maar ja. Ze moest gewoon even zo blijven zitten, met dat geinige kutje zo lekker bloot, en dan kwam hij, Pieter, even langs om boodschappen te doen! Daar bedoelde hij mee dat hij even dat kutje ging peilen, met één hooguit twee vingers, omdat hij toch wel een beetje nieuwsgierig was hoe dat voelde zo’n jong pruimpie. Snapte ze wel?

Treesje begreep het heel goed en dat van die twee c.d.’s nog beter. Dat meneer daar zoveel voor over had! Ja hoor, ze stelde daarvoor haar kutje graag beschikbaar. Moest ze zo blijven zitten, of…? Geen zorgen hoefde ze zich te maken. Dat wees zich allemaal vanzelf.

Pieter ging op zijn knieën voor haar zitten en lachte even bemoedigend. Ze moest een beetje achteruit leunen. Zo ja. En nu even, kijk met deze vinger, zo langs haar schaamlipjes. Nou, nou! Nou, nou! Zo nat! Dat had hij lang niet meer meegemaakt. En nu zo, zie je wel. Vind je het gek dat hij als het ware naar binnen zeilt in die kletsnatte mossel! Hij had gezegd twee vingers, nou moet je kijken! Maakt geen enkel verschil! Ja, je mag best een beetje steunen, dat is normaal. Godsakker, ik steek er nog een bij, wat kan mij het schelen. En, hupsakee. Even een beetje pittig heen en weer.

Treesje sloeg achterover op de bank en liet zich hulpeloos vingeren. Dit was veel en veel lekkerder dan wanneer ze het zelf deed! Jeeeezus. Ja, toe maar, toe maar hoor! En ze ging retterdekletter onderuit onder de steeds sneller wordende bewegingen. Haar mond spleet zo ver open toen ze haar orgasme uitschreeuwde dat het er even op leek dat haar oren waren dichtgeklapt, want ze hoorde even niet wat de meneer lachend tegen Ben riep, maar dat was maar even.

Geschokt keek ze toe hoe hij zijn vingers in zijn mond stak om ze af te likken. Dat was in de prijs inbegrepen, zei hij olijk, en veel lekkerder dan wat dan ook. Treesje kon zich dat maar moeilijk voorstellen, maar als hij dat lekker vond, nou ja…

Wat ze wel erg tof vond van allebei de meneren was dat ze boter bij de vis deden. Want werkelijk, daar op de tafel hadden ze al netjes tweehonderdtwintig gulden voor haar uitgeteld en nu gooide die meneer er nog eens tachtig bij. Maakt driehonderd, ziezo! Dit was wat je wel een welbestede avond kon noemen! Driéhonderd gulden en nog klaargekomen ook!

Treesje keek schielijk op de klok. Vijf over half twaalf. Als Ben soms hetzelfde wilde doen als zijn collega, was er nog wel tijd voor. Het was zó lekker geweest, dat het eigenlijk wel zonder betalen kon, maar ja, dat was tegenover Pieter ook wat raar. Die wilde net zijn portefeuille weer wegbergen, maar bedacht zich en haalde een briefje van 50 tevoorschijn. Meer had hij niet bij zich, lachte hij, en of dat wel genoeg was!? Genoeg waarvoor? Wilde hij soms nog een keer haar kutje peilen voor bijna de helft van de prijs!? Het eerste vroeg ze, maar het tweede zei ze niet. Wat moest hij daar hartelijk om lachen! Nee, deze keer hoefde Treesje helemaal niks te doen, hij zou haar niet eens aanraken. Wat dacht ze daarvan? Wat was dat dan wel? Nee, het moest een verrassing blijven! Wilde ze ja of nee 50 gulden voor iets waarvoor ze helemaal niets hoefde te doen, alleen te blijven zitten zoals ze nu zat, d.w.z. met haar beentjes gespreid en de handjes naast zich??

Wie niet?, zou Treesje haast willen vragen. Hoe verdien je 50 gulden met niks doen? Het viel haar wel op dat Ben niks meer zei, maar misschien had die wel geen geld meer: haha! Nog twintig minuten, dus kon het ook niet lang duren. En ze zei: ja, da’s goed!

Pieter ging voor haar staan en ritste zijn broek open. Nu schrok Treesje toch wel even. Ze sloeg haar handje voor haar mond bij het zien van de grote kokkerd die tevoorschijn werd gehaald. Zo’n grote had ze nog nooit gezien. Nou, dat verbaasde hem niets, lachte hij. En toen vertrok zijn gezicht en begon hij er aan te rukken. De paarse kop schoot snel heen en weer tussen zijn behendige vingers. Kijk je wel een beetje uit voor de bank!, hoorde ze Ben goedmoedig roepen. En toen sloot ze maar snel haar ogen. De warme straal die over haar tietjes en buik werd uitgespoten deed haar schokkend opveren. Het was maar goed dat ze haar ogen dicht had, want de tweede kwam verdorie op haar gezicht terecht. Treesje vond het maar vies dat kleverige spul over haar blote lijf, maar de mannen waren graag bereid haar te helpen bij de kraan. En zo kon ze het al met al nog net redden vóór twaalf uur.

De stereo-installatie staat nu te pronken in haar kamertje. Treesje is nu aan het sparen voor een breedbeeld-tv met ingebouwde dvd-speler. Ze weet alleen nog niet hoe ze haar ouders moet verklaren dat ze het daarvoor benodigde bedrag zo snel bijeen kan verdienen. Problemen, problemen….

© Nancy

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie