Vader-zoonweekend (3)

Na het opbreken van het kamp hebben we met z’n allen vier grote vlotten gebouwd. Robert geeft, gebogen over een kaart, de laatste instructies voor de te varen route. Ik denk dat zijn ontmoeting met Karin vannacht zijn humeur weer wat heeft opgevijzeld. Al hoewel hij met een scheef oog naar mij en Joyce blijft kijken. Natuurlijk omdat hij haar niet heeft kunnen opschrijven.

‘…De rivier splitst zich hier over een lengte van een aantal kilometers. Als we bij het eiland aankomen houden we links aan, aan de rechterkant is de rivier niet breed genoeg voor de vlotten en daar liggen verraderlijke stroomversnellingen. Zes volwassenen begeleiden met drie Canadese kano’s de vlotten. Aan het eind van de route wacht een busje met aanhanger waarmee de kano’s, het materiaal van de vlotten en de chauffeurs hier naartoe worden teruggebracht.’

 Ik werp me als vrijwilliger op om in een kano te volgen. Vlug sla ik mijn ogen op naar Joyce. Met haar wetsuit half aangetrokken staat ze achter Robert, over zijn schouder mee kijkend. Het bovenstuk hangt op haar heupen. Haar mooie, volle borsten gehuld in een zwarte bikinitop.
‘Ik ga wel samen met jou in een kano’, zegt ze, mijn hint begrijpend.

Nadat alle spullen in de auto’s zijn geladen maken we ons klaar om de rivier op te gaan. Joyce trekt haar wetsuit op maar ritst het niet helemaal dicht. We gooien een deel van de waterdichte zakken op de bodem van de kano en leggen ze vast met een net, waarna we die  het water inschuiven. Dan stappen we in de schommelende kano en varen naar het midden van de stroom. Licht tegen de stroming in peddelend wachten we dat de vlotten en de andere kano’s vertrekken. Als alles in het water ligt en iedereen aan boord is vertrekt de vloot stroomafwaarts. Wij sluiten de rij. De jongens peddelen alsof hun leven er vanaf hangt en met een flinke vaart en een hoop gespetter en vrolijk gegil volgen we het midden van de rivier. Moeiteloos worden wat kleinere stroomversnellingen genomen. Er kan niet worden voorkomen dat wat golven over de vlotten slaan. Joyce zit voor in de kano en ik kijk voortdurend naar het mooi gevormde lichaam in het strakke wetsuit.

Rond twaalven wordt aangelegd om te lunchen. Na het eten gaan de volwassenen in het gras liggen rusten terwijl de jongens een stuk verderop tegen een bal staan te trappen. Joyce heeft haar bovenstuk van het wetsuit weer naar beneden getrokken en ligt achterover in het gras te zonnen. Tussen mijn oogleden door kijk ik naar de fraaie rondingen in het zwarte bikinitopje.

Uitgerust wordt de reis vervolgd. Als ze achter in de kano plaatsneemt heeft ze nog niet de moeite genomen om haar pak op te hijsen. De zon staat op het hoogste punt en op het water is het lekker warm. Ik rits mijn wetsuit open en schuif het bovenstuk naar beneden. Onmiddellijk voel ik de zon op mijn blote rug prikken.
‘Als ik jou was zou ik daar wat zonnebrandcrème opsmeren’, zegt Joyce.
‘Dat is een goed idee, doe maar’, antwoord ik.
De boot begint te schommelen als ze naar voren komt gekropen. Even later hoor ik het gepruttel van een flacon. Met de crème op haar handen begint ze zacht mijn schouders in te smeren. Doorpeddelend zie ik de afstand tussen ons en de groep groter worden. Naar mijn idee komt haar lichaam opvallend veel tegen me aan en neemt ze uitgebreid de tijd. Als ze over mijn armen wrijft komt haar hele bovenlichaam tegen mijn rug. Ze wrijft haar bovenlichaam over mijn rug, duidelijk voel ik haar borsten tegen me aan drukken.
‘Er zat erg veel crème op en nu ben ik ook ingesmeerd’, zegt ze zwoel in mijn oor. Een heerlijk gevoel trekt door mijn onderlijf. Even blijft ze even zacht tegen me aangedrukt in de schommelende kano. Van mij mag dit insmeren een eeuwigheid duren maar het is toch altijd te kort. Teleurgesteld voel ik de boot schommelen als ze naar achteren kruipt.

Door het oponthoud zijn we een heel eind achterop geraakt en zo nu en dan zijn de andere vlotten en kano’s om een bocht in de rivier verdwenen. In een volgende bocht doemt voor ons het eiland in de rivier op. Hier zouden we de linkerzijde aanhouden. Langzaam draait de boeg van onze kano naar  rechts terwijl de groep aan de linkerkant achter het eiland verdwijnt.

Ik kijk om naar Joyce en met een lichte knik met haar hoofd geeft ze aan dat ze rechts langs het eiland wil varen. Daarom kroop ze zo snel weer naar achteren, dit had ze bedacht. Al snel komen we in de stroomversnellingen en in gedachte moet ik Robert gelijk geven. Dit is al nauwelijks met de kano te doen, laat staan met de grote, onhandige vlotten. Golven slaan over de boeg en ik voel rotsen langs het kunststof van de boot schuren. Diep duikt de boot van de watervalletjes waardoor het ons veel moeite kost de kano tussen de rotsen te sturen en opeens stoot de boeg tegen een rotsblok. Door de harde stroming worden we zijwaarts tegen een ander blok geduwd. De boot blijft dwars tussen de twee blokken steken. Door de versnelling tussen de rotsblokken komt de kano scheef te liggen. Hierdoor stroomt het koude water de boot in. Dan slaat hij helemaal om en verdwijnen we kopje onder. Als ik boven kom kan ik me met moeite staande houden in het snelstromende water. Joyce is ook boven gekomen en staat dichter bij de kant. Ze probeert aan een lus trekkend de boot in rustiger water te krijgen. Ik zet me af tegen het rotsblok en duw de half ondergelopen boot naar de kant. Met veel inspanning lukt het ons de zware boot om het rotsblok in rustiger water  tussen de rotsen te duwen. Wij laten ons achter de boot aan met de stroom mee drijven. Ik maak het net los en gooi de zakken op de kant. Joyce staat tot haar middel in het koude water en ik zie dat haar tepels zich stijf opgericht aftekenen in het topje.

Op de kant kruipend zegt ze dat ze maar beter het koude, natte pak kan uittrekken om in de zon te laten drogen. Ze stroopt het natte pak naar beneden. Mijn god, wat een heerlijk schouwspel. Onder haar wetsuit draagt ze een kleine, met veters aan elkaar geknoopt bikinibroek.  Het stof is wat tussen haar billen geschoven wat het beeld nog opwindender maakt. Ze legt haar natte pak op de warme stenen. Weer trekt dat heerlijke gevoel door mijn onderlichaam. Ik voel mijn kruis reageren op deze heerlijke verschijning. Ze vleit zich sensueel op een grote platte steen, zich zeer bewust van wat ze in mijn lichaam teweeg brengt. Eén opgetrokken been met één hand haar hoofd ondersteunend kijkt ze me uitdagend aan. Haar hand op haar buik gaat langzaam strelend naar beneden. Gefixeerd op de reactie van mijn lichaam op haar bewegingen wrijft ze traag over haar bikinibroekje. Haar pink onder het stof waardoor het een klein beetje omlaag schuift.

‘Je kunt maar beter ook even je natte spullen uittrekken’, raadt ze me aan. Als ik mijn pak van me afstroop tekent mijn stijve pik zich duidelijk af in mijn zwembroek heb. Bewonderend kijkt ze naar de enorme bult in mijn broek.
‘Zo te zien bevalt het wat je ziet.’
Ze richt zich half op en legt haar hand op mijn opgezwollen lid. Een elektrische storm trekt door mijn lichaam.
‘Ik zei dat je maar beter je natte spullen uit kon trekken’, zegt ze met hese stem, ‘ik bedoel alles…’.
Met haar andere hand reikt ze achter haar rug en trekt ze in één beweging de knopen los van haar bovenstukje. Traag glijdt het kledingstuk van haar stevige borsten. Met haar mooie borsten ontbloot trekt ze mijn zwembroek naar beneden. Mijn lul veert met een dikke glanzende kop fier overeind.

Haar hand kneed mijn ballen terwijl ik moeilijk manoeuvrerend uit mijn zwembroek stap. Ik kniel naast haar neer en trek de touwtjes van haar bikinibroek los. Als ik het doekje wegtrek zie ik naakte haar lichaam in volle glorie. Een egaal gebruinde huid, één, twee tinten lichter waar zich een broekje aftekent. Twee prachtige borsten, haar tepels donkerder en stijf opgericht. Een platte buik,  een keurig verzorgd smal streepje boven een uitnodigend, glinsterend gleufje.

 Ik buk voorover en kus haar prachtige borsten. Plagend neem ik haar stijve tepel tussen mijn lippen er geef er zachte rukjes aan. Dan kus ik haar mond, dring met mijn tong naar binnen opzoek naar de hare. Even kringelen onze tongen om elkaar heen. Ik maak mijn mond los en kus haar in haar nek naar beneden. Weer speel ik weer om de beurt met haar tepels. Ik vervolg mijn weg naar beneden haar buik kussend. Ze drukt zich tegen mijn mond aan. Stugge haartjes prikkelen mijn lippen. Haar lichaam siddert als mijn tong tussen de openstaande schaamlippen likt. Ik proef haar heerlijke geile vocht.  Met lange halen lik ik van haar kutgaatje naar haar clitoris, het roze knopje steekt fier uit. Ah, ze smaakt heerlijk.  Ik duw haar benen nog verder omhoog. Diep penetreert mijn tong haar natte warme grot. Trillend van genot probeert ze haar benen nog verder te spreiden.

Ik beweeg me tussen haar  benen omhoog. Met een hand houd ik mijn pik voor haar en tergend langzaam neem ik bezit van haar. Ze kantelt haar bekken om me nog dieper op te nemen. Een diepe kreun klinkt uit twee kelen. Huiverend stoot ik in haar. Me tot aan mijn eikel terugtrekkend, om vervolgens weer diep in haar te stoten. Met elke stoot klinkt er een zachte, wellustige kreun. Onder mij begint haar lichaam te schokken en voel haar kutspieren om mijn pik knijpen. Hierdoor voel ik mijn hoogtepunt naderen en bij de volgende stoot trekt ze al haar spieren in haar onderlichaam samen terwijl ze haar rug hol trekt. Met het gevoel alsof het vanuit mijn tenen komt spuit ik mijn zaad diep in haar. Hevig naschokkend kan ik me niet meer overeind houden en in een stevige omarming liggen we rillend van genot, elkaar kussend, na te genieten.
In haar ogen wellen enkele tranen op.
‘Het was heerlijk’, fluistert ze zacht, ‘dit komt door de opwinding.’
Zacht kus ik haar tranen weg.

Voorzichtiger tussen de rotsblokken door manoeuvrerend komen we aan het eind van de stroomversnellingen. Het eiland achter ons latend vervolgen we onze weg over de rustig geworden rivier. Na nog wat bochten zien we de vlotten op de oever liggen. Zo te zien mist er nog één kano. Luid gillend worden we door de jongens begroet. De ouderen vertellen dat Robert en Karin in hun kano een stuk terug zijn gevaren om ons te zoeken. Er wordt hier en daar wel bedenkelijk gekeken. Wij vertellen op onze beurt dat we aan de verkeerde kant van het eiland waren gevaren.  – Robert zei toch rechts of niet? Nee dat bleek even later ook wel in de stroomversnellingen – en om waren geslagen, vandaar dat het zolang duurde. Lachend op onze dommigheid wachten we op de terugkeer van Robert en Karin waarna de auto’s worden gehaald. Ondertussen worden afspraken gemaakt om volgend jaar weer van de partij te zijn. Ik zie iemand heel subtiel bevestigend knikken, ondertussen mij aankijkend.

In de auto op de terugweg naar Nederland denk ik terug aan het heerlijke weekend en kijk vol verlangen uit naar het vader-zoonweekend van volgend jaar. Dat mijn zoon dan bij de scouting is, staat voor mij al vast. Aan zijn enthousiasme te zien zal hij er ook wel geen problemen mee hebben. Volgende week is begint de zomervakantie en hoe het daarna zal zijn? Ik weet dat ik nooit meer mijn zoon wekelijks naar de scouting breng of haal zonder aan dit geile weekend terug te denken. En als ik jou zie?…

© Paulj70

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie