Vakantiewerk

Steeds kwam Willem in vakantiebaantjes terecht, waarin hij opwindende avonturen beleefde. Hij begreep het zelf ook niet helemaal. Onbekommerd genieten deed hij met volle teugen..

Vakantiewerk

Willem was terug van weggeweest. Lusteloos hing hij in zijn draaistoel thuis voor de computer in de verwachting dat dit apparaat hem troost en inspiratie zou verschaffen. Met de muis flitste hij van het ene onderwerp naar het andere zonder dat de inhoud van de diverse sites werkelijk tot hem doordrong. Wat was er toch met hem aan de hand? Waarom voelde hij zich zo futloos en verdrietig?

Gisteren had hij een grandioze logeerpartij afgesloten bij Pauline. Zij is de jongste zus van de vriendin van zijn vader. Moppie is de koosnaam, waarmee vader zijn lieftallige levenspartner regelmatig aanspreekt. Na stevig aandringen van Moppie en van vader was Willem bij Pauline gaan logeren. In en rondom haar geweldige woning in de duinen had hij een aantal klusjes gedaan. Aanvankelijk had Willem helemaal geen zin gehad Pauline te gaan opzoeken. Hij moest naar Pauline toe om haar gezelschap te houden in de eerste periode dat zij alleen was. Bert, de man van Pauline, werkte voor een baggermaatschappij en was om die reden langere perioden van huis. Maar gelukkig bleek Pauline een hele spontane meid, die zich verplaatste in een rode B.M.W. type Z.3. Zij hulde zich regelmatig in flodderige, door de zeewind opwaaiende, frivole jurkjes.

Willem vond het een lust zijn gastvrouw te bewonderen. Immers Pauline had prachtige bruine benen en lieve – door de echte zon- gebruinde borstjes. Door dagelijks veelvuldig geen kleren te dragen stelde zij haar gehele lichaam bloot aan de zon. De afgelopen veertien dagen was het weer prachtig geweest, zodat hij voortdurend in gezelschap verbleef van een bijzonder fraai geboetseerde en egaal bruin gekleurde godin. Misschien zag een godin er wel net zo uit als Pauline, was de gedachte van Willem geweest. Een godin,die er beslist geen moeite mee had haar verrukkelijke vrouwelijkheid te showen.

Daartoe aangemoedigd door zijn altijd blije gastdame, die nauwelijks remmingen bleek te kennen, had hij zijn kleren ook maar in de slaapkamer laten liggen. Rond de tuin van de riante woning van Pauline groeide een stevige, altijd groen blijvende, haag. Willem vond dat toch wel geruststellend. Als de postbode kwam begonnen de honden van Pauline uitbundig te blaffen. Een recente blik in de spiegel toonde Willem een stevige bink, die streeploos bruin was. Zelfs zijn haarkleur was een tint lichter geworden.

Als helemaal te gek had hij ervaren het plonzen in zee en naderhand de stoeipartij op het strand. Het was al tegen de avond geweest, dat Pauline voorstelde: “Kom op joh, nu hebben wij hard genoeg gewerkt, we gaan plezier maken aan het strand “ Willem had zojuist het houtwerk van de garage opnieuw in beitsverf gezet. Twee grote ruige witte handdoeken, een fles droge witte wijn, een paar wijnglazen, een bruin stokbrood en een tros druiven gingen mee in een rieten mand. Praktisch als zij was, had Pauline een kurkentrekker in het borstzakje van haar ruimvallend overhemd gestoken. Een hemd waarin haar fiere naturel borstjes alle ruimte hadden. Zwemkleding was overbodig, aldus een besliste Pauline.

Aan het strand was er een zeer bijzonder verschijnsel geweest. Wanneer je in het water spartelde, leek het net of er allemaal lichtjes in de branding waren. Had Willem bij de scheikunde – en biologie lessen beter opgelet, dan had hij het sprookjesachtige verschijnsel wellicht kunnen verklaren. Gelukkig was Willem zeer handig met het zoeken op internet. Zeealg -met de romantische naam Noctiluca- veroorzaakt het oplichten van het zeewater, vooral wanneer er sprake is van warm zomerweer. En het was die avond toch zalig warm aan het strand !

Met de lenige en blote Pauline te stoeien in het zoute en lichtgevende zeewater was uitermate prettig en zeer spannend. De vonken vlogen er vanaf dacht Willem grinnikend, die minder verdrietig en futloos werd bij het levendige beeld, dat er in zijn herinnering bovenkwam..
Een prachtig uitziende jongedame – zo oud was Pauline tenslotte nog niet – kwam als een zeegodin uit het pinkelende zeewater aanwandelen. De tepels stonden gespannen op de fraaie borstjes van de zeemeermin, die normale voeten bleek te hebben. Borstjes, waar Pauline bijzonder trots op was. Willem was er de afgelopen dagen verliefd op geworden. Zijn vriend aan zijn onderbuik had gereageerd op het opwindende beeld van zijn lieftallige gastvrouw. De altijd alert reagerende Pauline had zijn opgeheven mannelijkheid gekust en vervolgens met haar beide handen gestreeld . Hij was hierdoor wel wat verlegen geworden- zij stonden tenslotte open en bloot op het strand- maar de koestering van de zeemeermin had hem een zalig gevoel in zijn onderlijf gegeven.

Elk omhult met een grote witte handdoek, zittend op het nog warme zand van het strand, waren Pauline en hij begonnen aan de inhoud van de rieten mand. Willem had de afgelopen week door aanbevelingen van zijn gastvrouw het drinken van droge witte wijn erg leren waarderen. In haar woning had Pauline een welvoorziene wijnkelder, zodat hij van een aantal wijnen had geproefd. Wijn, brood en druiven; had een mens nog meer nodig waren zijn gedachten ? Gelukkig had hij hartstikke veel voor Pauline kunnen doen. Met haar tomeloze energie en vrolijke beweeglijkheid bezorgde zij hem voortdurend een kick.

Trouw deelde Pauline de tros druiven, maar opeens stopte ze een aantal van die sappige blauwe lekkernijen in haar liefdesgrotje. Willem wist niet wat hij zag. Met Pauline beleefde hij voortdurend opwindende verrassingen. Nog groter werd zijn verbazing toen Pauline tegen hem zei: “Als je meer druiven wilt, moet je wel in actie komen !” Hoe had hij het nu ? “Hoe dan ?!” “Je hebt toch een mond ?” Pauline ging achterover op haar ellebogen leunen, trok haar bruin glanzende benen op en deed haar knieën een beetje uit elkaar. Ondertussen keek zij haar logé uitdagend aan. Al eerder in de week had Pauline aan Willem uitgelegd waar dat gevoelige knobbeltje zat, dat haar soms geweldig kon opwinden. In het geheimzinnige gebied, dat bij Pauline voortdurend een beetje glansde, juist onder de venusheuvel onderaan haar strakke buikje ! Zij had Willem uitgenodigd hieraan te likken met als, voor Willem althans, geweldig verrassing, dat zijn gastvrouw op een explosieve manier klaar was gekomen. Onder het motto: Ik plezier ?, jij ook je genoegens, had Pauline zijn altijd waakzame kameraad tussen zijn bovenbenen liefdevol benaderd. Haar effectieve behandeling van zijn genotsmeter had hij tot in zijn kruin gevoeld ! Hij had er toch een energie van gekregen !

Nu zat hij op het strand met een blote zeemeermin, die hem op een prikkelende manier uitdaagde. Twee druiven van het trosje waren zichtbaar in haar vochtige schoot. Hoe moest hij dit nu klaarspelen ?. Had hij zin in druiven of was de uitnodiging van Pauline de grote uitdaging ? Voortdurend wiebelde Pauline met haar knieën. Het verleidelijke streepje haar op haar venusheuvel ging uitnodigend op en neer. Willem besloot op zijn buik te gaan liggen. Gelet op de staat van opwinding van de immer aanwezige vriend aan zijn onderbuik voelde dat wat ongemakkelijk. Het schuren van het zand deed zeer aan zijn stijf staande piemel. “De handdoek over het zand misschien?” was de suggestie van de lief glimlachende zeemeermin. Zij deed haar heupen omhoog, zodat Willem de ruige witte handdoek onder haar bruin glanzende billen kon spreiden. Een prachtig gezicht was dat geweest ! Met zijn buik op de zacht aanvoelende handdoek was hij tussen de benen van Pauline gekropen en dat was een stuk comfortabeler dan zo op het zand had Willem ervaren.

Het was hem al vlot duidelijk dat Pauline wilde dat hij de druiven met zijn mond en tong uit haar spannende holletje zou halen. Voorzichtig had hij zich tussen de bovenbenen van de zeemeermin genesteld en een verkenning met zijn lippen gedaan. De twee druiven, die juist buiten de schaamlippen van de vagina van Pauline uitpiepten, had hij gemakkelijk – door zijn lippen te tuiten – te pakken kunnen krijgen. Voor de overige druiven – volgens Pauline waren het er nog vijf – moest hij met zijn tong in de poes van Pauline. Daar smaakte het naar zout, niet zo vreemd eigenlijk gelet op hun gezamenlijke badderpartij in het zilte zeewater. Al zoekend met zijn tong had hij een paar keer langs de klit van Pauline gestreken. Dat vond zij helemaal niet erg merkte Willem. Pauline drukte telkens haar bekken omhoog, zodat Willem steeds haar zeemeerminnenvrouwelijkheid in zijn mond kreeg. Hij vergat helemaal, dat hij in een gezellige intieme positie- tussen de warme benen van een zeesirene- open en bloot op het warme zand van het zeestrand lag. Er waren soms wandelaars- wel vaak met een hond- op het strand.!

Hij moest zich concentreren op de vijf druiven in het gevoelige holletje van Pauline. Zij raakte door de verkenningstocht van zijn tong steeds opgewondener. Had zij dat misschien met opzet zo geregisseerd ? was een gedachte, die even door het rozige hoofd van Willem flitste. Door de zon van vandaag en zijn inspanningen met de inmiddels lekker natte kut van zijn gastvrouw had Willem het gevoel gegeven, dat er ook sterretjes van zijn hoofd afsprongen. Hij moest zich ontzettend inspannen om met zijn tong de druiven te vinden in de vochtigheid van de speelruimte onder de venusheuvel van de alsmaar heftiger kronkelende zeemeermin.

Uiteindelijk lukte het hem de blauwe sappige druifjes te traceren. Stapje voor stapje – met telkens een druif tussen zijn tong en zijn tanden- slaagde Willem er in de bergingswerkzaamheden in de woelige branding tussen de prachtige benen van Pauline te voltooien. Dat dacht hij tenminste, want toen hij de vijf druiven had gevonden, kreunde de opgewonden zeemeermin.”Kanjer van me, doe door, dit is…. ”. De immer bewegende zeemeermin had een immens grommende zucht gegeven. Gelukkig had Pauline hem in eerder in de week geleerd wat hij kon doen met dat geheimzinnige knopje boven in haar, inmiddels kletsnatte, poes. Teder tongend en met zo nu en dan een beetje zuigen, maakte hij dat Pauline steeds enthousiaster werd en opgewondener raakte. Van haar extase gaf zij luidruchtig uiting. Over het strand klonk haar geëmotioneerd gekreun. Dat de zeemeermin genoot van zijn verwennerij was voor Willem niet mis te verstaan. Haar intiem te likken viel nog lang niet mee, immers Pauline lag geen moment stil. Een dankbare klus was het wel, want nadat zij haar geilheid steeds hoger had laten opkomen bereikte Pauline een gigantisch orgasme. Terwijl zij draaide en wentelde op de witte wollige handdoek, met haar prachtige bruine benen schudde en ondertussen met haar lenige vingers voortdurend over haar pulserende poes wreef, deed ze Willem versteld staan. De zich heftig ontladende zeemeermin maakte hem wel een beetje angstig omdat zij zo duidelijk in zichzelf opging, zodat ze wel van de wereld leek. Trots was hij ook. Immers met zijn mond en tong had hij zijn zeemeermin op een geweldige manier geplezierd.

Ik plezier, jij ook je genoegens. Met dit gezegde had Pauline hem bij zijn hoofd gepakt en in de richting van haar strakke buik getrokken. Zijn hunkerende genotsmeter- die nog steeds spannend stijf stond- kwam terecht tussen de benen van Pauline, juist boven haar knieën. Zij klemde zijn joystick stevig tussen haar bruine benen. Dat voelde heerlijk huiselijk en lekker warm. “Jij weet wat je moet doen hé ? Uitstellen maakt de spanning in je body steeds heviger. Langzaam aan!”.Ja die Pauline wist wat hij lekker vond. Dat had Willem de afgelopen week wel ervaren. Terwijl hij voorzichtig met zijn billen op en neer ging klemde Pauline met haar benen zijn piemel stevig vast. Met onder zich de intensief bewegende Pauline vulde zijn lijf zich met sensationele gevoelens. Opeens hoorde hij het geluid van de branding in zijn oren. De borstjes van zijn zeemeermin kwamen voortdurend in zijn blikveld, zodat hij maar niet kon besluiten of hij zijn ogen open moest houden of toch maar dicht . Wanneer hij zijn ogen dicht deed voelde hij de spanning in zijn onderlijf heviger en lekkerder. Met zijn ogen open zag hij de sterretjes in de golven van de branding.

Even schoot het door zijn hoofd nou lig ik hier in mijn blootje klaar te komen. Wie kan ons hier zien ? Al gauw nam de zalige spanning in zijn bovenbenen en in zijn vreugdevolle vriend zijn gedachten weer over. “Langzaam aan !…laat komen! …vlak voor het hoogtepunt stoppen !”, had Pauline gezegd. En zij kon het weten ! Dat was hem een keer of vijf gelukt , dat hoogtepunt tegenhouden totdat hij uitgilde : “ik hou het niet meer!”. “Fantastisch….laat je gaan!” had de zeemeermin van vlees en bloed hem toegefluisterd.

Naderhand had Pauline het hem uitgelegd; hij mocht niet in haar vagina klaarkomen. Zij was niet aan de pil. Hij en zij hadden geen condooms mee naar het strand genomen. Intiem vrijen deed ze alleen met Bert met wie ze ooit nog eens kinderen hoopte te krijgen. Maar nu Bert weer voor een langere tijd op een grote klus was gegaan, was haar seksuele honger beslist niet weg.
Zij was dan ook blij met zijn komst als klusjesman. Haar zus Moppie had geluk, dat zij een vriend had ontmoet met zo’n aardige zoon.

Dit alles trok als een film over zijn netvlies. Het maakte dat hij zich een stuk energieker voelde. Hij moest toch maar eens achter een vakantiebaantje aan. Hij wilde graag zijn rijbewijs halen. Daar was wel geld voor nodig had informatie op het internet hem duidelijk gemaakt.

Eigenlijk was hij wel wat laat voor het vinden van goed betalend en liefst ook nog aantrekkelijk vakantiewerk. Toch maar eens met Moppie overleggen. Zij had vaak wel goede ideeën en originele invallen.

“Moppie, weet jij wat ?” “ Ja eigenlijk wel, gisteren heb ik een telefoontje gehad van mijn zus Joke, je weet wel, zij is de moeder van een tweeling, ik heb je wel eens over haar verteld” Dat wist Willem wel. De man van Joke was een techneut, die een ernstig motorongeluk had gehad. Hij had dit ongeluk niet overleefd. Joop heette hij. Joke woonde ergens aan de rand van een dorp, in de bossen. Zij had een schoonheidsalon of zoiets dergelijks. Met een half oor had Willem dat begrepen uit een gesprek, toen Moppie tijdens het eten met zijn vader zat te praten. De details van de werkelijke situatie had Willem beslist niet onthouden. Waarom zou hij ook ?

“Zij belde of wij haar zouden willen helpen met opruimwerkzaamheden rond haar huis. Er zijn daar een aantal bomen omgezaagd en uit een aantal bomen flinke takken gesnoeid. De vrijgekomen stammen en takken moeten tot handzaam hakhout verwerkt worden. Joke heeft in haar woning en praktijk houtkachels en een open haard. Haar overleden man Joop deed dit soort klussen altijd, maar ja nu hij er niet meer is….. Wil jij haar niet helpen ? Van Pauline heb ik begrepen, dat jij voor haar een flink aantal klussen hebt opgeknapt ! “ ( O jee, dacht Willem, wat zal Pauline hebben verteld over zijn en haar seksuele avonturen ? Hij voelde zich rood worden. Maar Moppie praatte rustig door…..gelukkig). “Ja maar, ik moet geld verdienen voor mijn rijlessen ! “ ” Ik heb het er met je vader over gehad. Je krijgt van ons 25 rijlessen als je Joke wilt helpen. Pauline is hartstikke blij, dat je haar zo goed hebt geholpen!”
Wat zou Pauline daarmee bedoelen ? Hij had inderdaad hard gewerkt, maar Pauline had hem daarvoor veel teruggegeven en …. nog meer geleerd !

“Ik ben hartstikke blij, dat ik geld krijg voor mijn rijlessen, Met het vinden van goedbetalend vakantiewerk ben ik eigenlijk te laat. Dat komt ook al omdat ik bij Pauline op bezoek ben geweest.” “ Denk er maar eens over na. Mijn zus Joke is een lief mens, zij moet al haar zeilen bijzetten om haar schoonheidspraktijk bloeiend te houden. Naast dat ze de zorg heeft voor haar tweeling Jan en Janine “

Zo kwam het dat Willem opnieuw zijn Ferrari rode weekendtas had ingepakt en door zijn vader naar het station werd gebracht. Zijn vader had hem gezegd “Jij bent goed in het helpen van onze nieuwe familie”. Dat waren Pauline en Joke ten slotte. Hoewel, zijn vader was niet met Moppie getrouwd. Hoe dat nou helemaal precies in elkaar stak wist Willem niet. Maar of hem dat bijzonder interesseerde , dat kon hij nu ook weer niet zeggen ! Hij zat andermaal in zijn vakantie in de trein, dit keer naar het Noorden van het land. Hij zou gaan logeren in de bossen. Zorgen over zijn rijlessen hoefde hij niet te hebben door de royale toezegging van vader en Moppie.

De halte waar hij uit moest stappen had een modern ontworpen stationsgebouw.. Het leek wel op een taart, hoewel die merkwaardige staken met ronde bollen erop- boven op het gebouw- deden hem wel weer aan een circustent denken. En dan die merkwaardige constructie voor het station ! Het stond in ieder geval niet in het lood, maar het kunstwerk leek wel wat te swingen in de heupen. Na de vakantie moest hij toch maar eens aan zijn docent kunst en cultuur vragen, hoe je zoiets- zo’n modern ontworpen gebouw en een hip geheel ervoor- moest beoordelen. Willem had wel iets met kunst en architectuur. Kwam dat misschien door de vlotte en sexy verschijning van de altijd in kleurige kleren gestoken docente? Tijdens haar lessen verveelde hij zich geen moment. Ze kon boeiend vertellen en ze bewoog zich zeer aantrekkelijk. En ook een beetje sexy ? Daar was Willem beslist niet ongevoelig voor!

Terwijl Willem dit alles stond te overdenken, zag hij niet direct de rode Lelijke Eend, die op een parkeerplaats voor het station was geparkeerd. Het linnen dakje was opgerold, zodat op de achterbank twee maxi-cosi kinderstoeltjes te zien waren. Twee kinderstoeltjes ? Joke zou hem van het station halen, was de afspraak, was dat rode blikken ding misschien voor hem bedoeld ? Maar er zat niemand in ! Enigszins aarzelend stond Willem zich af te vragen, wat hij nu moest doen. Opeens hoorde hij: “Willem, ik ben hier!”. Willem draaide zich om en zag voor de winkel naast het station een jonge vrouw met opvallend krullend donkerrood haar. Zij was gekleed in een soort uniform, zoals Willem dat ook wel eens zag bij verpleegsters in het ziekenhuis. Op haar linkerarm had de vrouw een kindje. Op haar rechterarm eveneens een kindje, dat heel veel leek op het kindje op de linkerarm van de haastig in het wit voortstappende verschijning met de warmrode haardos. Langzaam kwam Willem weer bij zijn positieven. Het zwoele beeld van zijn gedreven cultuurdocente verdween van zijn netvlies.

“Ik ben blij, dat ik je gevonden heb, ik moest even naar het postagentschap, dat duurde langer dan ik wilde, mijn hulp in de praktijk had een afspraak bij de tandarts, ik kon de tweeling niet alleen laten, kom laat me je een zoen geven” kwam er als in één adem uit de lachende mond van de mevrouw met de tweeling op haar armen. Zij had lachogen zag Willem in een oogopslag net voordat hij een stevige kus op zijn mond kreeg. “Ik ben Joke en dit zijn Jan en Janine. Jij bent Willem, ik zeg je tegen je en ik wil dat jij mij ook met jij aanspreekt Hier hou jij Jan even vast, dan zet ik Janine in haar stoeltje” En zo had Willem zomaar een klein jochie met blond haar in zijn armen zodat hij niet zo snel wist wat te doen met zijn Ferrari rode weekendtas. Hij liet die dan ook prompt op de tegelbestrating vallen. Joke zette het meisje vast in haar stoeltje en nam vervolgens het jochie over van Willem. “Je kunt je tas wel in de achterbak zetten”. Niet direct ontdekte Willem bij de rode Lelijke Eend een achterbak. Ook al omdat hij was afgeleid door de kleding, die Joke droeg. Door de stof van haar jasje schemerde de kleur van een rode bh. Op het moment, dat zij het jongetje in zijn stoeltje vastgespte viel de blik van Willem op de billen van de moeder van de tweeling. Haar jasje was omhoog geschoven zodat Willem een spannende kijk kreeg op de pantalon, die kennelijk hoorde bij de uitrusting van een schoonheidsspecialiste. De stof van de broek was doorzichtig en wel zodanig, dat hij twee niet door een slip bedekte spannende billen kon waarnemen. Aan de voorkant van de pantalon scheen een rode kleur door de stof. Waaruit Willem de conclusie trok, dat Joke een string droeg. Hij dacht aan Pauline en nu ontmoette hij Joke. Beiden waren aantrekkelijke vrouwen; tenminste dat vond Willem. Ze hadden er kennelijk geen moeite mee dat te laten zien. “Je bent er niet bij met je gedachten” riep Joke hem terug tot in de realiteit van alledag. “Als je de kruk op dat klepje daarachter omdraait, kun je de tas in de bagageruimte zetten”. Die Joke had hem snel in de peiling, dacht Willem, die een blos op zijn wangen kreeg.

Terwijl Joke al achter het stuur zat van het autootje met het open dak, mocht hij zich laten zakken op een soort hangmatje naast haar. Op het moment dat hij ging zitten, schommelde het wonderlijke vehikel heen en weer. Met een soort kruk, die uit het vooronder stak, schakelde de donkerroodharige bestuurster de Lelijke Eend in de vooruit. “Ja ik gebruik in de zomer deze 2CV. Joop- mijn overleden man, je weet toch dat hij een motorongeluk gehad heeft ?- heeft deze auto helemaal gerestaureerd. Met mooi weer zoals nu is het een heerlijke auto:” Daar wist Willem niet zo snel een weerwoord op. Zijn haar woei alle kanten op.

Toen hij naar de borsten van de Citroënbestuurster keek zag hij duidelijk twee naar voren priemende tepeltjes onder de doorzichtige stof van het werkkledingjasje van Joke. Kwam dat door de frisse rijwind, die door het opendak om de passagiers heen waaide ? De tweeling, die op de achterhangmat in hun autostoeltjes zaten kraaiden van plezier. Willem moest bij zichzelf erkennen, dat het testosteron en de hormonen in zijn lijf een aardig feestje aan het vieren waren. Nog maar even geleden verscheen het zwoele beeld van zijn cultuurdocente op zijn netvlies en nu deed de erotische verschijning van de Eendenbestuurster zalige gevoelens in zijn lijf wakker worden.
Zelfs in het uit staal opgetrokken kunstwerk voor het NS station zag Willem al swingende heupen. Erg verwarrend allemaal, wel lekker !

“We wonen in een ruim huis. Het ligt deels in het bos. Joop en ik hebben het opgeknapt. Hij was heel handig en kon goed organiseren. Ik heb een paar jaar geleden een schoonheidssalon geopend. Voor allerlei behandelingen kun je daar terecht. Gelukkig heb ik goede hulp van Ananda, die mij helpt in mijn praktijk. Zij kan goed eten koken. De tweeling is dol op haar, gelukkig. Soms zijn zoveel extra klussen, dat een week tekort is. Ik ben blij met Ananda. En hardstikke blij, dat jij me met een paar grote klussen wilt helpen”. Zo kreeg Willem in de snelst mogelijke tijd een hoeveelheid informatie over zich heen, terwijl Joke ondertussen op een geroutineerde manier doende was met de versnellingskruk van de Lelijke Eend.

“Wil jij je vanmiddag met de tweeling bezig houden, dan raken ze vertrouwd met jouw aanwezigheid. Kun je ondertussen even kijken naar de grasmaaimachine- ik heb er net zo een als Pauline heeft- je kunt zittend het gras maaien. Misschien wil je ook even de kloofmachine proberen? Joop heeft dit apparaat samengesteld om het gezaagde rondhout op een gemakkelijke manier in hakhout om te zetten. Ik bedoel met die machine maak je heel vlot het hout pas voor de kachel en de open haard. Morgenvroeg helpt een buurjongen je met het zagen van de langere stukken stammen en takken. Hij wil graag een zakcentje verdienen. Jij kunt zijn hulp vast goed gebruiken, wanneer je met de kettingzaag bezig bent ”. Die Joke heeft het allemaal al zo’n beetje op een rijtje gezet, dacht Willem. Ik hoef alleen maar te klussen, nadenken doet die roodharige zus van Pauline wel voor mij. Echt boos werd hij niet bij die gedachte. Joke had tenslotte een lief gezicht, een gegeven dat Willem beslist niet onberoerd liet.

Ondertussen waren ze aangekomen bij de woning en praktijk van Joke, een stijlvol pand in een bomenrijke omgeving. Er lag op het erf een berg onlangs gevelde boomstammen en stevige takken. En er was een grasgazon van behoorlijke afmetingen. “Ik geloof dat ik mij niet hoef te vervelen de komende dagen” was de iets wat verbouwereerde reactie van Willem
” Met wat geduld en een goede organisatie komt het allemaal goed” was het prompte antwoord van Joke, die inmiddels op iedere arm een lid van de tweeling hield.

De volgende dag stond Willem buiten, gekleed in een veiligheidsbroek Hij had een paar stevige werkhandschoenen en dito schoenen aan. De buurjongen had van Joke ook een stevige broek gekregen. “Het moet wel veilig” had Joke haar materiaalverstrekking toegelicht. De ketting van de vuurrode kettingzaag was onlangs geslepen. Met de kloofmachine kon je werken nadat je een luchtcompressor had ingeschakeld. “Wanneer jullie met de kettingzaag bezig zijn moeten jullie de gehoorbeschermers over je oren houden, daar sta ik op !” had de kordaat optredende schoonheidspecialiste dringend aanbevolen, die inmiddels in haar werkoutfit was gestoken. Daarmee gunde ze de beide houtwerkers blikken op haar in de rode bh gevatte borsten en haar billen, die gezellig schommelden in de strakke broek, die was vervaardigd van doorzichtige stof. Of bij de broek standaard een rode string hoorde wist Willem niet. De billen van Joke boden een uitdagende aanblik, vooral hij nu zelf een stevige broek aan had. Een broek, die warm aanvoelde, temeer de zon ondertussen al zorgde voor een aangename warmte. “Ananda en ook ik zullen zorgen, dat jullie aan niets te kort komen, koffie drinken doen we straks buiten, hebben jullie extra dingen nodig, dan zwaaien jullie maar, achter de ramen houden we een oogje op jullie!” beloofde de actieve moeder van de tweeling. Willem was er intussen wel van overtuigd geraakt, dat zijn roodharige gastvrouw bedreven was in het organiseren en de zaken op een rijtje zetten.

Zo gebeurde het dat Willem en de buurjongen- Alexander heette hij- eerst aan het zagen waren om vervolgens een voorraadje gezaagd hout te kloven met het ingenieuze apparaat, dat was geconstrueerd door Joop, de overleden echtgenoot van Joke. De gekloofde stukken moesten worden gestapeld onder een afdak. Volgens Joke was het noodzakelijk, dat het “geoogste” hout nog minstens een jaar moest drogen door de wind om het goed te kunnen stoken. Alexander en hij begonnen al ras te zweten bij de inspanning vragende werkzaamheden. Het gekloofde hout moest van de grond worden opgepakt, de motorzaag begon te hangen in de arm , schouders en rug van Willem. Kortom Willem kwam tot de ontdekking, dat hij in zijn lijf een aantal spieren had, die hij de afgelopen tijd weinig had gebruikt. Bovendien deed de zon heel erg haar best een bruin kleurtje te toveren op de voorhoofden van Alexander en Willem. Gelukkig kwamen Ananda en Joke regelmatig langs met dan weer een doekje met daarin een verfrissende substantie, dan weer met zonnebrandolie Zij brachten met tussenpozen een drankje, dat smaakte naar citroen. We worden hier maar vertroeteld was de mening van Alexander, die al eens tersluiks en goedkeurend had gekeken naar Ananda. Ook zij had een werkplunje aan, die op een aantal plaatsen doorschijnend was. De buurjongen vond Ananda een aantrekkelijke verschijning. Hij vond haar figuurtje- zo groot was Ananda niet- heel sexy. Deze vaststelling deed de temperatuur in de veiligheidsbroek van Alexander een paar graden stijgen. De voorraad houtblokken onder het afdak werd gaande de werkzaamheden steeds groter, maar Willem en Alexander voelden hun lijf steeds meer. Het zwaaien met de kloofbijl vroeg steeds een beetje meer moeite. Sommige gezaagde stukken boomstam pasten niet correct in de kloofmachine, zodat de beide jongens moesten overgaan tot eerlijk handwerk. Met een kloofbijl werden de hompen stam alsnog in kleinere stukjes gehakt. Aan het eind van de dag was er onder het afdak een moedgevende voorraad haardhout verzameld. Aan de berg omgezaagde boomstammen en dikke takken viel te zien, dat de beide klusjesmannen die dag zich flink hadden ingespannen.

Alexander was inmiddels naar huis gegaan, toen Joke kwam met het voorstel “ik wil eigenlijk eerst eten om daarna de tweeling op tijd in bed te krijgen. Als je na het eten een douche neemt, zal ik daarna je een massage geven. Jij en Alexander hebben je flink geweerd vandaag, je zult je spieren wel voelen;wat jullie gedaan hebben is tenslotte stevig lichamelijk werk!” Dat had die roodharige krullenbol wel aardig ingeschat, dacht Willem, die het gevoel had dat zijn rug was gebroken. Het idee van een massage sprak hem wel aan. Als het dan ook nog gedaan wordt door een lieftalige dame maakte het aanbod nog aantrekkelijker. Ananda had het eten voorbereid, zodat het voor Joke een kleine moeite was voor het hele gezelschap- zijzelf, Willem en de tweeling Jan en Janine- een behoorlijk maal op tafel te zetten. Zij vond dat Willem goed moest eten, immers Alexander en hij hadden toegezegd morgen met de dezelfde energie als vandaag de voorraad stammen en takken te lijf te gaan. Bij het eten schonk Joke een droge witte wijn. Zij had van haar zus Pauline begrepen, dat Willem daarvan een liefhebber was. Willem vroeg zich in alle gemoedsrust af, wat de zussen Pauline en Joke nog meer hadden uitgewisseld over zijn talenten, voorkeuren en werkprestaties. Hij hoopte van ganser harte, dat de beide zussen niet te veel hadden geklept over zijn seksuele prestaties. Van Pauline had hij veel geleerd, zij zelf had aan haar lessen naar hem toe ook veel plezier beleefd. Daar was hij stellig van overtuigd. Maar Willem was de menig toegedaan, dat bepaalde seksuele avonturen, die Pauline en hij hadden beleefd wel behoorden tot hun gezamenlijke herinneringen en geheimpjes.

“Wil jij de tweeling nog even voorlezen? Dat is goed voor hun taalontwikkeling, dan ruim ik ondertussen de tafel leeg”. Ja die Willem moest als klusjesman van alle markten thuis zijn. Maar goed, waarom ook niet ? Hij deed het kennelijk goed, want Janine en Jan knikten voortdurend instemmend bij zijn met verve voorgelezen avonturen, die stonden opgeschreven in een boek met kleurige prenten. Nadien bracht hij samen met Joke de beide kinderen naar hun bed.

“Is het goed, dat ik nu onder de douche ga ?” “Als je nog even geduld hebt tot de tweeling in slaap is gevallen, ga ik met je mee als je het goed vindt” Wat moest Willem daar nu op antwoorden ? De douche was daarvoor groot genoeg had hij de vorige avond ontdekt. Met een knappe vrouw- Joke zou toch in de douche komen zonder kleren aan was zijn veronderstelling- onder de warme stralen van een masserende douchestraal was iets wat hij nog niet eerder had beleefd. Hoewel Pauline had in zijn bijzijn ook regelmatig in haar evakostuum rondgelopen. “Is er voor ons beiden voldoende ruimte in de badkamer ?” Gelet op de onverwachtheid van de vraag van Joke was dat de eerste zin, die Willem te binnen schoot. “Je bedoelt hiermee ja te zeggen?” was de reactie van de altijd alert reagerende moeder van de tweeling. “ Of breng ik je met mijn vraag in verlegenheid ?” “Ja, ik weet niet zo gauw een ander antwoord” “Eigenlijk begrijp ik dat wel, je zult niet dagelijks deze vraag krijgen”. Daar kon Willem alleen maar ja op knikken. “Goed dan drinken we nog een glas witte wijn, dan weet ik wel haast zeker, dat Janine en Jan in slaap zijn gevallen”. “Ik heb niet zoveel moeite met bloot” zei Joke “ Bij mijn ouders thuis werd er over blootlopen absoluut niet moeilijk gedaan. Dat zal Pauline je wel verteld hebben. Die mag ook graag in haar blote niksie lopen. Maar dat zul je wel gemerkt hebben “ Willem bloosde een beetje: Hij was er nog steeds niet helemaal gerust op over wat de beide zusters aan intimiteiten met elkaar hadden uitgewisseld.

“Ga maar alvast, dan kijk ik nog even bij de tweeling, ik kom zo ” Toch wel wat in verwarring zocht Willem zijn slaapkamer op om zich daar uit te kleden. Met een handdoek om zijn heupen liep hij naar de badkamer. De gedachte aan het warme water en het te verwachten gezelschap van zijn gastdame was er de oorzaak van dat de vriend aan zijn onderbuik zich begon op te richten. Moest hij zich daarover schuldig voelen ? Nee besloot Willem , Joke heeft zichzelf uitgenodigd, ik zie wel wat er gebeurt waren zijn gedachten. Hij draaide de kraan open en stapte onder de douche en liet vol welbehagen het masserende warme water over zijn lijf stromen. “Ik ben er !” Een volledig blote Joke kwam de badkamer binnenstappen. In een oogopslag zag Willem , dat Joke streeploos bruin was. Kennelijk net als Pauline was zij een zonaanbidster, dacht Willem. Joke- zij was niet groter dan Willem- had een strak figuurtje met niet al te grote, maar stevige, borstjes. Pront staken haar tepels vooruit. Onder aan haar buik, juist boven de venusheuvel had Joke een minutieus bijgewerkt smal strookje haar. Maar dat was verrassend;het smalle borsteltje was niet rood gekleurd. Dat had Willem wel verwacht , immers zijn gastdame had op haar hoofd een donkerrode krullenbol. Haar zongebruinde billen hadden een bijzondere erotische uitstraling vond Willem. Een mening, die zich bij hem lichamelijk vertaalde in het fier opgericht zijn van zijn genotsmeter. “Doe die leuter van je eens naar beneden, anders is de douche toch nog te klein” Joke gaf een voorzichtige tikje op zijn intieme vriend. “Jij hebt gemakkelijk praten: sta ik mij hier lekker warm af te spoelen, komt er prachtige dame binnen, helemaal bloot nog wel, dat gaat mij niet in de koude kleren zitten”. Aan Willem was het onderhand duidelijk geworden, dat hij op de bijdehante opmerkingen van Joke maar het beste adequaat kon reageren.”Moet ik mijn handen er soms voor houden ?” “Nee, dat hoeft niet, hij is het aankijken wel waard , maar voelt het niet een beetje ongemakkelijk zo ?” Dat moest Willem wel toegeven. Hij stond tenslotte niet iedere dag onder de douche met een aardige, huppelige moeder, die de intensieve zorg had voor twee opgroeiende kindertjes.” Dank je wel, dat je mij een prachtige vrouw noemt. Dat voelt wel gelukzalig. Als jij mijn rug wilt inzepen, doe ik de jouwe” was het voorstel van Joke. Hiermee werd de aandacht afgeleid van de opgewonden staat van Willem’s jongeheer. “Als ik je masseer zal ik ook de mee-eters op je rug weghalen” beloofde Joke “Doet dat zeer ?” vroeg Willem “Ik weet niet hoe kleinzerig je bent. Ik wip ze er meestal uit met mijn vingers en nagels. Je moet het maar ervaren! ”. Willem viel van de ene opwindende in de andere spannende belevenis, vond hij.

Met een witte wollige handdoek wreef Willem Joke af, terwijl de roodharige schoonheidsspecialiste het lijf van Willem zorgvuldig droog maakte. Ondertussen was een deel van de spierpijn van Willem verdwenen, deels door het warme water en deels door de opwinding veroorzaakt door de plezierige verschijning van de blote douchenimpf. “Ga maar mee naar de praktijkruimte, daar heb ik een goede massagetafel . Ik zal de gordijnen dicht doen. Trek deze warme kamerjas aan, dan blijf je lekker op temperatuur” Voor Willem bleef er niet veel meer over dan zich over te geven aan het programma, dat Joke kennelijk al in haar donderrood gekapte hoofd had. Eigenlijk zag hij geen redenen daar tegenin te gaan. De praktijkruimte was in warme aarde tinten geschilderd. Een stevige behandeltafel maakte deel uit van de comfortabele inrichting. “Ga maar op de tafel liggen, trek de kamerjas over je heen, dan blijf je warm. Ik ga nog even bij de tweeling kijken of ze werkelijk slapen. Wil je er muziek bij ? Ik heb in de cd. speler een heel repertoire aan ontspannende muziekjes!” Joke liep weg in haar hagelwitte kamerjas en Willem klom op de behandeltafel. Hoe moest hij nu gaan liggen ? Op zijn rug of op zijn buik ? Een compromis zou zijn op z’n zij en dat deed Willem dan maar. “Zo wil het niet goed”reageerde Joke, toen ze terugkwam.,”de tweeling ligt lekker te slapen, jij moet op je buik!”. Na een liefdevolle aai over zijn billen, dekte zij die af met een voorverwarmde doek. Dat was best lekker ervoer Willem. Meteen voelde hij de onderzoekende vingers van Joke op zijn rug. Bij iedere oneffenheid kneep zij met haar vingers en nagels een ongerechtigheid uit zijn huid. Dat deed pijn, maar die was niet onaangenaam. “Je hebt vandaag flink getranspireerd, dan is het veel gemakkelijker al die troep uit je huid te halen” verklaarde de schoonheidsspecialiste haar snelle zoektocht over zijn – door de intensieve werkzaamheden in het hout- geplaagde rug. “Doet het zeer ?”. “Een beetje!” “Straks zal ik je rug inwrijven met een lotion ,die verzachting geeft”. Ja die Joke zorgde wel goed voor hem! schoot door het hoofd van Willem, de vakantiewerker. Daarna masseerde zij zijn schouders, rug, armen, handen, benen en voeten. Dit alles deed Joke met een grote overgave, hetgeen bij Willem te voelen viel in zijn hele body. “Het voelt fijn, wat je doet !” ” Leuk dat je dat zegt, ik heb niet zo vaak jonge kerels zoals jij in mijn praktijk, je bent eigenlijk wel een uitdaging voor mij ! ” “Is het een hobby voor je ?” vroeg Willem “Neen, ik verdien er een deel van mijn brood mee, maar jou te mogen behandelen, maakt bij mij iets los, mag ik je wat vragen ? “ “Hè ?”reageerde Willem, toch wel verbaasd. “Mag ik wel in je armen liggen ?”vroeg de nu toch een beetje bedeesde sprekende masseuse met haar prachtige donker rode lokken. “Hoe bedoel je dat, hoe wil je dat ?” vroeg Willem, die niet helemaal begreep, wat hij met de vraag van Joke aan moest. “In mijn armen, hier, op de massagetafel ?” “Nee, in mijn bed is dat veel knusser en gezelliger!”.

Helemaal rozig en tintelend klom Willem van de massagetafel. Door Joke werd hem de witte wollige kamerjas om de schouders gehangen. “Geef mij maar een hand, doen we hier het licht uit, gaan we naar mijn slaapkamer”. Aan de hand van een mooie dame naar haar slaapkamer ? Wat overkwam hem nu weer ? Van de spierpijn in zijn lijf voelde Willem helemaal niets meer. Een beetje verwarring in zijn hoofd, daar had hij wel last van. Het was maar goed, dat Joke hem aan de hand hield. In de slaapkamer bleek een stevig geconstrueerde onderstel te staan waar op een watermatras was gelegd. Op een waterbed een energieke dame in je armen houden, dat moet te doen zijn, dacht Willem, die eigenlijk van het verdere verloop van de hele situatie geen enkel benul had. In alle handelingen en avonturen had Joke tot op dit moment nog steeds het voortouw genomen. Zou zij dit nu ook weer doen ? “Heb je wel eens op een waterbed gelegen ?” “Ja, ja” murmelde Willem. “Je moet je er in laten rollen”. Joke hing haar kamerjas aan een vernuftige beugel, die was gemonteerd naast het bed. Bloot bood ze Willem andermaal een uitdagende blik op haar aantrekkelijke vormen. Met een kamerjas in een waterbed was vast niet comfortabel, zodat Willem besloot zijn kamerjas eveneens maar uit te doen. Daarbij kwam een ongemak in het zicht. Het gedempte licht, samen met het voorstel van Joke en haar prachtige verschijning maakten, dat zijn vriend tussen zijn bovenbenen zich niet onaangesproken liet. Hij ging gespannen vooruit staan. “Lastig ding hè?, kom snel onder het dekbed, kom ik tegen je aan liggen”. Geroutineerd rolde Joke onder het rode dekbed. Willem kon daarop niet achterblijven. Vrijwel direct kwam hij in de armen van Joke terecht. Dat was toch niet de afspraak ? Hij zou toch haar in zijn armen nemen ? “Hoe nu verder ?” mompelde Willem. Joke schoof iets naar beneden en legde haar donkerrood gelokte hoofd op de borstkas van Willem. Langzaamaan begreep onze zojuist intensief gemasseerde houtwerker de bedoelingen van zijn gastdame. Hij vouwde zijn armen over de rug van Joke. Zo kon hij haar rug en- met enige moeite- de rondingen van haar billen strelen. De bewegingen van haar warme vrouwenlijf voelden heel knus en sensationeel. Met haar borstjes drukte zij in zijn buik, een ervaring die Willem niet eerder had beleefd.

“Voor het raam van mijn studio waren vandaag twee knappe mannen. Met een van die mannen mocht ik vanavond onder de douche, daarna vond hij het ook nog goed, dat ik hem masseerde. Bijna een jaar geleden is Joop verongelukt, na hem ben ik niet meer met een man geweest. Toen jij op de massagetafel lag besefte ik: ik wil knuffelen met een echte kerel.” Dit alles hoorde Willem uit de mond van de vrouw, die met haar hoofd op zijn borst lag en met de rest van haar beweeglijke lijf tegen zijn onderlijf. “O” was het enige wat Willem kon uitbrengen. Dat Pauline hem tijdens zijn eerste vakantie klussenperiode wegwijs had gemaakt in de vrouwelijke seksuele genoegens, daar was hij haar ondertussen hartstikke dankbaar voor. Nu wist hij tenminste een beetje hoe op Joke te reageren. “Wat kan ik voor je doen” vroeg Willem. “Er zijn !!! Mijn rug en mijn billen strelen! En als je dat durft mag je me ook zoenen. Maar eerst wil ik je hart horen kloppen, ik blijf hier nog even liggen” Tot zijn grote verbazing stak Joke een duim in haar mond, terwijl ze gelukzalig tegen hem aan schurkte. Tot op heden had hij zich geen moment kunnen bedenken, dat tot zijn vakantiewerkzaamheden zou behoren het delen van het bed met een warm aanvoelende schoonheid. Maar goed deze vakantie was tot nu toe toch al vol met uiterst aangename verrassingen. “Maar ik wil jou óók wel kussen !” En Joke zoende op een van zijn tepels. Voor Willem was dat een indringende ervaring, die hij terugvoelde in zijn liezen. Voorlopig had hij onder zijn kin de donkerrode lokken van de moeder van een tweeling. Een frisse geur kwam zijn neus binnen. Toen hij zijn handen in de zij van Joke zette voelde hij haar ribben met toch wel een verrassende constatering. Willem vond dat Joke een vrouw was. Maar in haar zij voelde zij net als een meisje, althans zo als Willem dacht dat meisjes zouden moeten aanvoelen. Dat kwam misschien ook doordat Joke geen grammetje te veel vet op haar lijf had. Uitdagend, teder en verrassend. Inmiddels sabbelde Joke op haar duim en neuriede daarbij. Kennelijk voelde zij zich senang tegen het lijf van haar logé, was de voorzichtige conclusie van Willem. Ondertussen vingerde hij heel voorzichtig over de mooie zachte ronde billen van de tevreden genietende jonge vrouw, die hij – terwijl zij zachtjes mummelde – aan zijn borst koesterde.

“Heb je wel eens met een vrouw gevreeën ?” kwam er zomaar ineens een vraag vanaf zijn borstkas. Wat voor een antwoord moest hij daar nu op geven ? Over zijn verrukkelijke ervaringen met Pauline wilde Willem met haar zus Joke absoluut niet praten. “Ja ik heb wel eens geknuffeld met meisjes” werd het diplomatiek antwoord van de klussenman. Met dit antwoord sprak hij tenslotte geen onwaarheden. Joke kroop omhoog en zoende hem op zijn mond. Zo terloops voelde zij aan zijn jongeheer, die voordien min of meer een ruststand had aangenomen. Was Joke hem nu aan het uitdagen ? Hij boog zijn hoofd en nam een tepel van een borst van haar in zijn mond. Hij likte, zoende en zoog! Van alle drie een beetje. Op zijn blijk van genegenheid reageerde Joke vrijwel direct. Zij voelde nog eens voorzichtig aan zijn vriend tussen zijn bovenbenen. Prompt nam zijn genotsmeter de gestrekte stand aan. “Hoe gaan we het doen ?”, weer zo’n directe vraag van de alleenstaande moeder van de tweeling. Joke pakte zijn hand en leidde die naar haar vochtigheid onderaan de ronding van haar strakke buikje. “Als je mij voorzichtig vingert word ik daar vanzelf nog wat natter. Je weet dat vrouwen in hun vagina een genotknobbeltje hebben ? ” Ja dat wist Willem. Pauline had hem daarin de weg gewezen. “Draaien met je vingers, met die vingers zo nu en dan een beetje trommelen, liefst op dat knobbeltje, dat vind ik hartstikke lekker. Wat vind jij fijn ?”. “Kriebelen over de onderkant van mijn billen is voor mij spannend, maar mijn piemel- vind jij dat niet een raar woord ? – wordt ook graag vertroeteld” “Dat is een duidelijke aanwijzing” zei Joke. Zij wilde van Willem graag een tongzoen. Willem vond dat goed. “Jij smaakt lekker. Wat je doet met je vingers vind ik heerlijk”

Dat bedoelde Joke vast als een compliment. Haar benen had zij iets uit elkaar gedaan. Het vertrouwen van Willem groeide met de minuut. Met zijn vingers en de muis van zijn hand voelde hij, dat de liefdesgrot van Joke steeds vochtiger werd. Met haar slanke krachtige vingers plaagde ze voortdurend zijn trots tussen zijn bovenbenen. Een paar keer streelde ze heel terloops het toompje onder zijn balzak. Willem voelde de opwinding in zijn onderlijf steeds groter worden. In zijn hoofd voelde hij verwarring, maar dat was prettig sensationeel. Hoe het vrijen met Joke was begonnen, dat hij volledig meegekregen, maar hoe het verder zou gaan was gehuld in een zalig- niet- weten. Het was wel gemakkelijk, dat Joke de regie van dit opwindend spel in handen had. Een spel was het immers … of toch niet ? Waar Willem wel van doordrongen raakte, dat hij steeds opgewondener werd. “Kun je het nog wel houden ?” vroeg Joke. “Als jij met mijn klokkenspel voorzichtig doet” was de prompte reactie van Willem.

“Ik wil met je vrijen, maar dan moeten we wel een condoom gebruiken” zei Joke. Met een benauwde stem zei Willem “Die heb ik niet!”. Willem voelde paniek opkomen . Joke reageerde met “Wat is er ?” “Ik ben nog nooit met een vrouw intiem geweest” “Wat zou dat… en wat zeg je dat netjes? Ik help je wel ! Eerst een condoom, ik ben niet aan de pil.” Joke rolde deels bij hem vandaan en opende naast het bed een laatje van een kastje. Daar viste ze iets zilverkleurigs uit, met een oranje opdruk. Comfort stond op de verpakking. “Jij hebt het niet eerder met een vrouw gedaan ?” “Neen, ik mocht niet klaarkomen in haar vagina.!” “Weet je wel hoe je kunt klaarkomen , zodat je partner er ook plezier aan heeft ?” “Als jij mij helpt, moet dat lukken” zei Willem, die weer vertrouwen in het hele avontuur kreeg.

“Wil het prettig voor mij zijn dan moet ik goed nat zijn: het was precies goed wat je net deed met je vingers.” “ Als ik je tong, vind je dat fijn ?”vroeg Willem “ Van onderen bedoel je, kun je dat, durf je dat, wil je dat ?” reageerde enigszins verbaasd de moeder van Jan en Janine. “Dat heb ik wel eerder gedaan”zei Willem. ”Maar ik vind het zo fijn als je dicht bij me bent, tegen mij aanligt, dan voel ik je helemaal” bekende Joke. “Eigenlijk ben ik hartstikke happy, dat je met me wil knuffelen, want dat mis ik al heel lang”. “Oké” zei Willem ”Ik ben blij, dat jij blij met mij bent. Dat je me wilt leren hoe ik op een geweldige manier met een vrouw kan vrijen” “Weet je hoe je een condoom moet omdoen ?” Ja dat wist Willem, bij de lessen biologie had de docent met hulp van een dildo de techniek van het omdoen al eens gedemonstreerd. “Moet ik het nu doen? “vroeg Willem “Wacht nog maar even” instrueerde Joke “Als we beiden heerlijk opgewonden zijn kan het heel snel, zo ingewikkeld is dat het niet, ik wil het wel doen!”. Willem zag in zijn fantasie de friemelende vingers van Joke al aan zijn piemel. Dat bezorgde hem extra spanning in zijn jongeheer. “ Als jij weet hoe het moet vind ik dat goed”zei Willem.

“Ik wil genieten van de intimiteit, die je met mij wilt hebben” zei Joke “Dat ik daarbij mijn bevrediging krijg is mooi meegenomen, maar ik wil ook graag dat jij plezier beleeft aan ons samenzijn. Als voor jou het klaarkomen het summum is wil ik daaraan natuurlijk met alle soorten van genoegen aan meewerken. Als je mij maar aangeeft wat je plezierig vindt. Ik heb daarbij wel een voorstel. Kun jij je hoogtepunt lang uitstellen ? Als je mij vertelt, wanneer je er heel dicht tegenaan zit, doe ik met je mee. Ik wil met je mee liften, wanneer jij je ontlading krijgt. Dat geeft mij een gigantische kick. En ons samen ook, daar ben ik hardstikke zeker van”.

Willem begon steeds nieuwsgieriger te worden naar wat Joke en hij samen zouden gaan beleven. Zijn paniek van zo even was gelukkig weer verdwenen. In haar handelen en benadering had Joke iets, dat hem gigantisch geruststelde en op zijn gemak deed voelen. Hij besloot zich over te geven aan haar initiatieven. Of had hij dat de hele dag eigenlijk al gedaan ? vroeg Willem zich af . Zo moeilijk maakte Joke het hem niet, ze was duidelijk in het aangeven van haar verlangens en deed bovendien alles om hem het naar de zin te maken. Hij had best bijzonder vakantiewerk tot nu toe vond Willem, toen hij zijn positie overdacht.

“Ik wil je voelen, kom tegen mij aan” Joke sloeg haar armen om de borstkas van Willem. Zijn stijf staande genotsmeter stootte tegen de venusheuvel van zijn naar intimiteit zoekende waterbedgenote. “Ga maar iets naar beneden” adviseerde Joke “en stop die geluksthermometer van je tussen mijn bovenbenen Als je met je heupen op en neer gaat wrijf je langs de vochtigheid van mijn genotscentrum.” Ondertussen klemde Joke zich stevig aan Willem vast en overlaadde hem met deels natte en ook droge zoenen. Willem keek voortdurend in het lachende gezicht van Joke en ontdekte, dat ze grappige oorlelletjes had. De verleiding er een in zijn mond te nemen kon hij niet weerstaan. In het toch al van nature blije gezicht van Joke zag Willem een gelukzalige glimlach. Voortdurend schurkte zij met haar borsten en haar strakke buik tegen het meegaande lijf van Willem aan. Die voelde in zijn body steeds meer opwinding. Ook al doordat Joke met haar heupen tegen de genotsmeter van Willem stootte.

Joke begon weer te neuriën. “Waarom doe je dat ?”vroeg Willem “Vind je het vervelend ?” reageerde Joke “ Nee, nee ! Ik vind het wel bijzonder” zei de vakantie werker, die zich steeds meer verbaasde. Ondertussen voelde hij, dat de opwinding steeds verder door zijn lijf trok. “Nu ik tegen je aan mag liggen en ik neurie voel ik dat neuriën in heel mijn lijf en dat vind ik ontzettend fijn. Niet alleen vanuit mijn vagina raak ik opgewonden. Maar ook omdat ik lekker knus jouw body kan voelen raak ik in een geile mood. Het is een hele tijd terug, dat ik die sensaties heb gevoeld. Daarvan wil ik genieten.” Willem merkte dat de openhartige houding van Joke hem ontroerde. Ging het alleen om het vrijen of beleefde hij nog meer bijzondere gevoelens ? Zijn klaarkomen had absoluut geen prioriteit meer.

Liefdevol sloeg hij zijn armen om de ribbenkast van Joke. Dat hij haar ribben één voor één kon voelen verbaasde hem toch weer.”Ja ik heb niet veel vet op mijn lijf” zei Joke ”Ik ben de hele dag bezig met klanten, een deel van mijn werk vraagt best een heleboel lichamelijke inspanning, vergeet niet dat ik dagelijks met Jan en Janine op de armen sjouw. Het vet in mijn eten wordt keurig verstookt door de energie die ik verbruik! Ideaal toch ?” “Maar jouw lijf zo duidelijk te voelen vind ik best opwindend” zei Willem, die eigenlijk niet precies wist hoe hij zijn gevoelens juist onder woorden moest brengen.”

“Eindelijk voel ik mij weer fit en energiek na het verdriet van de dood van Joop. Een tijd lang heb ik niet geweten hoe nu verder te gaan. De tweeling was nog zo klein, hoe kom ik aan een behoorlijk inkomen, was het leven van Joop wel behoorlijk verzekerd ?: ik wist het allemaal niet. Gelukkig heb ik een heleboel aardige mensen om mij heen, die mij bij de les houden en mij helpen. Soms komt er ook een aardige jongen, die bereid is een zware klus te doen”.
Bedoelde Joke nu de vrijpartij of had ze het opruimen van de omgehakte bomen voor ogen ? Gemakshalve veronderstelde Willem, dat Joke met de zware klus doelde op de omgehakte bomen. Met zijn heupen wreef hij nog maar eens tegen die van zijn aardige bedgenote. Trouw volgde zijn alerte genotsmeter.

“Heb je het zover ?” was de vraag van Joke. “Ga even op je rug liggen, dan kan ik gemakkelijker bij je piemel” Met haar tanden scheurde Joke de zilverkleurige verpakking stuk en pakte met haar lenige vingers het condoom. Met haar duim en wijsvinger kneep ze het reservoir vast en rolde de rest van het condoom over de fier omhoog staande genotsmeter van Willem. Willem voelde het gefriemel van de sterke vingers van Joke prikkelend terug in zijn liezen. “Ben je erg opgewonden ? Heerlijk toch ? Ik ben ondertussen lekker vochtig. Wil je heel voorzichtig in mijn vagina gaan ? Ik weet niet hoe ruim ik nu ben. Het is al een hele tijd geleden, dat ik met een man ben geweest. Als je in mij bent, doe alsjeblief kalm aan. Dat weet je toch?: Je klaarkomen uitstellen is het lekkerst !” Waar had Willem dit advies eerder gehoord !? “Als je het voelt aankomen, geef je een gil, dan doe ik gelijk met je mee!” .
Joke ging op haar rug liggen en trok haar benen tegen haar borsten. Zo gunde ze Willem een grandioos uitzicht op haar intimiteit. ”Kom op met je dierbare vriend” moedigde Joke de enigszins verlegen houthakker aan. Voor Willem was de aanblik heel overweldigend. Joke in een zeer uitdagende houding:onderwijl toonde zij geen enkele remming. En voor Willem was het gevolg dat hij zich heel onzeker en verward voelde. Was dit aantrekkelijks allemaal voor hem ? Hij kon niet nalaten een zoen te drukken op de vochtige toegang van het genotscentrum , dat zo sprekend zichtbaar was tussen de opgetrokken benen van Joke. “Je doet ondeugende dingen” reageerde Joke. “Je bent lief, alles werkt nog bij mij,! Als je bij mij binnen komt, wil je met je vingers mijn vagina wel een beetje openhouden ? Ik weet in dat geval zeker, dat je mij geen pijn doet !” Het was toch plezierig, dat Joke zo helder was in haar aanwijzingen. Willem voelde zich daardoor een stuk minder onzeker. Voor het eerst echt met een vrouw vrijen. En zij was nog bijzonder aantrekkelijk ook Willem voelde zich gerustgesteld door haar vrijmoedigheid. Zodoende liet de fierheid van zijn vriend aan zijn onderbuik hem niet in de steek, gelukkig maar. “Nu moet je wel komen, ik ben gigantisch hitsig, kom op!” stimuleerde Joke “Wees niet bang, als het niet helemaal lukt help ik je”.

Bang was Willem niet, maar hij vond het wel heel erg spannend. Spanning, die hij tot in zijn haarkruin terugvoelde. Joke liet haar benen los en omarmde Willem. Zij trok hem naar zich toe en stuurde haar heerlijkheid naar de in het condoom verpakte genotsmeter van Willem.”En nou doordoen !”. Willem ontdekte tot zijn grote verrassing dat hij zijn piemel nagenoeg zonder veel weerstand in de vagina van Joke kon duwen. Even moest hij met zijn vingers haar heerlijkheid een beetje openhouden, daarna voelde hij een zalige warmte, terwijl zijn genotsmeter geleidelijk de geheimzinnige verleidelijkheid van Joke binnengleed.”Kom op mij liggen en knuffel mij ! ”was het dringende verzoek van de warm aanvoelende fee onder Willem. Hij had weinig tijd om daar lang bij na te denken. Hij keek in het gezicht met de lachende ogen. Dit ontroerde hem danig. Meteen kreeg hij een kus op zijn mond. “Heerlijk, wat heb ik dit lang gemist, lekker knus zo”verzuchte Joke. Tegelijkertijd voelde hij de sterke vingers van de schoonheidsspecialiste over zijn billen kroelen.”Je vult mij goed, voelt het voor jou ook lekker ?” Willem was nauwelijks in staat om over deze vraag na te denken. De intieme ervaring met Joke was overweldigend. Hij zoende haar maar terug en verdronk zich in de aanblik van haar lachende gezicht.

“Als je op en neer gaat voel je mijn venusheuvel. Wanneer je daar tegen aanstoot, masseer je mijn vagina van binnen. Dat voelt voor jouw piemel vast ook heerlijk”. Joke klemde haar kutje stevig om de genotsmeter van Willem. “Op en neer met je heupen”stimuleerde Joke en kneep in de billen van de houthakker, die steeds verder van de werkelijkheid verwijderd raakte. Het was heerlijk spannend tussen de bovenbenen van de moeder van de tweeling. Zijn pik gleed soepel op en neer in haar holletje . In zijn hoofd voelde Willem zich zweverig worden. Wat hem nu overkwam was te gek. Zijn lijf ervoer hij bijna helemaal niet meer, maar tegelijkertijd toch ook op een buitengewoon bijzondere manier. Een zeer tegenstrijdige gewaarwording vond Willem dat. Zag hij nu niet diezelfde sterretjes, die hij op het strand had gezien, toen hij met Pauline, de zus van Joke, samen was ?

“Hoe ver ben je ? Als je een paar keer flink stoot kom ik” kreunde Joke. Dat was niet tegen dovemans oren gezegd. Willem voelde dat zijn genotsmeter zich vulde met een nauwelijks tegen te houden drang vanuit zijn onderbuik. “Stoot een paar keer en hou je dan in !” was het gesmoord klinkende advies van zijn vrijmaatje. In zijn hoofd voelde Willem zich nu heel licht. Maar zijn piemel begon te schokken in de vertrouwde schoot van de steeds maar aanwijzingen gevende moeder met de altijd maar lachende ogen. “Laat je gaan dan!” hijgde Joke. Zij nam de cadans over van de op en neer gaande heupen van Willem. Zij sloot haar stralende ogen. Joke begon nog intensiever te kreunen. En met haar poes in te gaan tegen de pulserende pik van Willem. Willem ervoer een soort ontploffing in zijn piemel, die omsloten was door de klemmende vochtige vagina van zijn waterbedgenote. Door heel zijn lijf voelde hij een energiestoot gaan van de intense ontlading. Van achter uit haar keel gromde Joke. Ondertussen klemde ze in haar armen Willem stevig vast. Zij maakte geluiden, die voor Willem bijna dierlijk klonken.. Met heel haar onderlijf stootte Joke tegen de heupen van haar totaal verblufte vakantiehulp. Willem voelde dat zijn zaad met kracht in de vagina van Joke werd geschoten. Aan haar heftige reacties merkte Willem. dat haar dat niet onberoerd liet. Zij hijgde, ondertussen klauwde ze hem in zijn heupen. Stak haar tong in zijn mond. Nog steeds voelde Willem zijn piemel gemasseerd worden door de knijpende vagina van Joke. Hij was toch al klaar gekomen ? Was zijn spanning nog niet weg of bleef het samenzijn met Joke zo opwindend ?

Langzaam werd Joke rustiger. “Dit was heerlijk, wat was ik daar aan toe! Dat ik jou heb gebruikt, vind jij dat niet erg,? ” Dat hij gebruikt zou zijn: dat kon de verbouwereerde Willem niet direct beamen. Een super sensationele ervaring was het wat hij net had beleefd . Eigenlijk had hij er niet direct de juiste woorden voor. Nog steeds logeerde zijn jongeheer in de warmte en de vochtigheid zo hoog tussen de bovenbenen van zijn hunkerende gastvrouw.

Opeens voelde Willem gesnik onder zich. In de lachende ogen van Joke zag hij tranen. Willem schrok ervan: “Wat is er ?”. “t Was heerlijk. Maar ineens voel ik emoties , waarvan ik dacht, dat ik die goed had opgeborgen. De vader van de tweeling is al meer dan een jaar geleden overleden. Dat vrijen met jou maakt bij mij ook verdrietige emoties los. Ik kan mijn tranen niet tegenhouden, stom hè”? Of dat stom was wist Willem eigenlijk niet. Hij voelde zich voor Joke heel ongemakkelijk “Zal ik naar mijn eigen kamer gaan ?” “Nee, nee, doe dat condoom af en ga je badderen. Ik ga ondertussen bij de tweeling kijken of ze doorslapen. Ik wil dat je bij me blijft. Dat je tegen me aan komt liggen. Je moet me knuffelen… verdraaid, nou gebruik ik je alweer”. “Hou nou eens op met dat gebruiken ! Dat ik met je mocht vrijen vind ik geweldig. Dat je mij daarin de weg hebt gewezen is al helemaal te gek” Ineens wist Willem wat hij allemaal moest zeggen tegen zijn altijd alert reagerende gastvrouw. “Met een ervaren vrouw te knuffelen en te vrijen, ik wist niet, dat het zo geweldig is ” .Joke reageerde met: “ Weer eens met een man te zijn, daar was ik ontzettend aan toe.“Dat met jou te doen heeft mij een heerlijk gevoel gegeven. Alleen dat verdriet heeft mij overvallen.”zei Joke, die nog steeds de tranen in haar immer lachende ogen had.
Haar wangen waren nat, zodat Willem niet kon nalaten haar te kussen. Wat moest hij anders doen ? Genegenheid, had dat ook niet iets te maken met waardering en respect ? was een gedachte, die ineens zomaar bij hem op kwam.

Joke liet zich uit het waterbed rollen. Zodoende bood ze Willem andermaal een prikkelende blik haar rug en haar billen. Je zou er zo in willen bijten schoot het door het hoofd van Willem. Hij was danig onder de indruk van de sensuele uitstraling van haar strakke lijf, met daarboven haar lieve gezicht en de permanent lachende ogen. Wat had hij dit jaar toch bijzonder vakantiewerk mijmerde Willem. Of hij er veel mee verdiende , dat nu niet direct. Hoewel zijn autorijlessen zouden worden betaald. Dat was een fantastisch cadeau. Maar wat hij ondertussen van Pauline en Joke had geleerd was onbetaalbaar. De ervaringen daarbij waren, heel voorzichtig uitgedrukt, zeer bevredigend.

Joke kwam terug. Op een dienblaadje had ze twee glazen met witte wijn, vermoedelijk van de soort droog.”Jan en Janine slapen beiden als een roos ”. Zij bood Willem een glas aan en rolde vervolgens terug het waterbed in. “Als je je glas leeg hebt, moet je gaan slapen, je bent van plan morgen weer hard aan het werk te gaan, heb je mij verteld”. Willem wilde haar advies graag opvolgen. Hij had zich tenslotte de afgelopen dag behoorlijk uitgesloofd. De super vrijpartij met zijn danig meelevende waterbedgenote had hem inmiddels zalig soezerig gemaakt. Alle reden voor Willem een arm over zijn lieve gastvrouw heen te leggen om vervolgens vrijwel direct in slaap te vallen.

Pauline

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  8 comments for “Vakantiewerk

  1. 3 november 2014 at 20:31

    Mooi verhaal. Het staat er af en toe wat houterig, maar dat hoort misschien bij de eerste keer?!

    • 9 november 2014 at 20:08

      Wolf: Van de avonturen van Willem heb ik op 1 juni 2005 al eens verhaald op Eropodium. Willem heeft er bijna negen jaar over gedaan met een vrouw een keer echt intiem te vrijen. Het zou dan eigenlijk niet meer houterig moeten zijn zou je zo denken. Komt het misschien door zijn zaag- en hakwerkzaamheden in de tuin van zijn lieftallige gastvrouw ? Het is geweldig, dat je het verhaal mooi vindt.

  2. 7 november 2014 at 09:41

    goed verhaal

    • 9 november 2014 at 20:17

      dorus: Voor je schrijverij de waardering te krijgen “goed verhaal” streelt. Dank je wel.
      Het valt mij op, dat er de laatste tijd weinig reacties zijn bij ingestuurde verhalen. Toch wel jammer vind ik dat.
      Het geeft voldoening te merken, dat je “pennevruchten” worden gelezen.

  3. 10 november 2014 at 22:02

    Lieve Pauline,
    Bedankt voor je prettig leesbare en verwarmende verhaal. Heel luchtig geschreven maar toch zeer erotisch. Zie ik vaak als reactie op een verhaal dat het een mannenfantasie is. Dit vind ik typisch een vrouwenfantasie. Mijn broek is er wel strakker van gaan zitten, bepaald geen onprettig gevoel.

  4. 23 november 2014 at 21:15

    Heronymus, ik ben blij met je reactie. Met de belevenissen van Willem je een strakke broek te hebben bezorgd is , op zijn zachtst gezegd, voor mij als schrijver zeer bevredigend. Ik ben ook blij met je reactie, omdat het er op leek, dat er de afgelopen veertien dagen vrijwel niets gebeurde op Eropodium. Een levensteken van een geboeide lezer is om die reden dan ook zeer welkom en werpt misschien weer eens een knuppel in het hoenderhok.

  5. 18 februari 2015 at 22:07

    Het is erg rustig geworden op eropodium. Beter gezegd, er gebeurt helemaal niets. Geen reacties van lezers. Geen nieuwe verhalen. Al sinds eind oktober is er een oproep voor foto’s. Tot op heden geen nieuwe spannende foto op de site gezien. Wat is er aan de hand met het voorheen zo dynamische erotische verhalen medium ?

  6. 6 juli 2017 at 12:22

    Pauline, het mooie van Eropodium is dat verhalen lang blijven staan. Ik vind dit een prachtig verhaal. Subtiel. Voor allebei de eerste keer. Voor Willem echt de eerste keer. Voor Joke de eerste keer naar het verlies van haar partner aan de dood. Ga door met schrijven.

Geef een reactie