Van verre?

Van zo ver kwam opnieuw jouw stem,

Je liefde als een wolk

Van dauw.

En als je toch nog aarz’len mocht…

Ik houd het liefste zonder hem

Van jou.

 

Een steen die lang lag op mijn hart,

Zo anders als die steen

Van jou,

Is weg nu als bij toverslag

Jij weet, al ben ik nog verward,

Wat ‘k wou.

 

Het verre is van geen belang,

Als jouw lijf kronkelt tegen

’t Mijn.

Als alles los komt, damp en vocht,

Je hand vindt wat die zocht, zo lang…

Zo fijn!

 

Mijn natheid maakt je wild en vrij,

Je schokt en pulst en toch…

Een traan.

Ik kus haar weg, want ik wil jouw

Begeerte. ‘k Laat je blij

Begaan.

 

Van zo ver kwam opnieuw jouw stem,

Je liefde als een wolk

Van vuur.

En als ik toch nog aarz’len mocht,

Toon me je liefde zonder rem

Dit uur.

 

Muriël

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie