Voor een 'verre' vriendin

Toen zij mij verliet…

Was jij er met je armen,

Stelde me in ’t verschiet

Wat vast nog komen zou.

Maar mijn beklemde ik,

Mijn ziel… waar moest ik warmen?

Jij opende je hart,

Soms moeder meer dan vrouw.

En aan jouw zachte borst

Daar voelde ik me veilig;

O, jij begreep mijn dorst,

Ook prikkels van beneê.

En kreunend in jouw vlees

Werd ik wat nat en geilig,

Opende m’n benen,

Liet jou gerust… gedwee.

Gedwee? ’t Was niet het woord,

Ik dwong je bij me binnen.

En werd mijn tong gesmoord,

De jouwe niet zozeer.

Ik wist: wat ik verloor,

‘k Mag nu opnieuw beginnen.

O heerlijke vervoering…

Ik wil alleen maar meer!

Toen zij mij verliet…

Was jij er met je armen,

Stelde me in ’t verschiet

Wat vast nog komen zou.

En nu besef ik goed:

Aan jóu kan ik me warmen.

Er rest me maar één zin:

Mijn God, ik hou van jou.

 

© Muriël

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  2 comments for “Voor een 'verre' vriendin

  1. Anoniem
    17 november 2008 at 01:05

    Mmm lekkere snoep.
    En je komt er niet van aan
    Erg warm en fijn gevoel.
    Maar de grote pot die laat je staan

  2. 17 november 2008 at 12:29

    Wat gewedig gezegd.

Geef een reactie