Wasmachine

Ze stond in mijn keukentje een paar boterhammen klaar te maken. Ik kwam binnen en zag haar staan in haar spijkerbroek en wollen trui; haar figuur was er meer in te raden dan te zien. Ik pakte haar van achteren beet en knuffelde haar borstjes door haar truitje heen.
'Schoffie,' fluisterde ze, maar ze verzette zich niet. Integendeel, ze draaide zich om en omhelsde me met haar lichaam.
Ik greep haar bij haar billetjes en voordat we het wisten, stonden we aangekleed en wel tegen elkaar aan te rijden. Te vrijen, te zoenen, te voelen en elkaar op te winden als twee pubers op een schoolfeest. Ik tastte haar lichaam af. Zij zocht en vond mijn opstandige geschut in mijn spijkerbroek, maar verder ging ze voorlopig nog niet.
Ik pakte haar tussen haar benen, voelde haar schaambeen door de harde stof van haar spijkerbroek en vermoedde, meer dan ik voelde, de zachte geheimenis daaronder. Zelf wreef ze me door mijn broek, kneep met haar andere hand in mijn billen en beet me in mijn vel, door mijn trui heen. We giechelden en genoten ervan, alsof we schoolkinderen waren.
Na een tijdje begon ze te hijgen: 'Nee… oh…' Ze gilde, 'oh nee… oh jaaa…'
Ze schokte onder mijn handen, hevig en orgastisch.
'Het kan toch niet waar zijn,' riep ze met een rood aangelopen gezicht, 'ik kwam klaar… Als een puber!'
Voldaan en verbaasd tegelijk.
'Ik was er ook niet ver vandaan,' bekende ik, 'lekker spontaan. Van het ene moment op het andere…'
Ineens trok ze haar broek uit.
'Wat ga je nou doen?'
Ze trok ook haar slipje uit:
'Ik ben helemaal nat geworden, zo kan ik toch niet naar huis…'
Ze liep naar mijn wasmachine, in de hoek van de keuken:
'Ik ga 't wassen, dan kan ik 't vanmiddag nog aan als ik naar huis ga.'

Ze opende de machine en gooide haar broekje erin. Aandoenlijk stond ze daar in haar blote kontje, in haar geklede bovenlichaam en sokken en schoenen. Om op te vreten.
'Heb jij nog wat voor de was?' vroeg ze uit gewoonte.
'Nu je het zegt, mijn short is ook niet droog gebleven. Je hebt me zo opgewonden…'
Ik trok mijn broek uit en gooide mijn boxershortje bij haar broekje in de wasmachine. Ik deed zeeppoeder in de la en stelde de knoppen in.

Daar stonden we als halve Adam-en-Eva's – schaapachtig – in mijn keukentje.
'Maak jij maar koffie,' zei ze en ging verder met de boterhammen te smeren waar ze mee bezig was geweest toen ik haar aanrandde.
Zo zaten we wat onwennig in onze blote onderdanen op de keukenstoelen, aten onze boterhammen op en sipten van onze koffie.
'Gezellig toch zo?' vond ik.
Maar ik voelde het beneden alweer groeien.
'Gezellig? Ik geloof dat je wat anders bedoelt, is het niet?' zei ze met een blik op mijn opstandig onderdaan.
Ze keek nog eens: 'Lief ben je zo.'
Ik werd opstandiger, haar blik werd uitdagender.
'Ga daar zitten…' Ik sleepte haar naar de draaiende wasmachine.
Ze begreep wat ik bedoelde. Ze ging op de machine zitten, met één voet op de rand en één been opzij. Haar oestertje lag wijd open, nog glinsterend van de vorige opwinding.
Alles aan haar was onweerstaanbaar, haar poes, haar schaamhaar, haar lichaam, haar uitnodigende lachje.
Haar beboste heuvel en daaronder haar schaamrode lustspleet daagden me uit.
Ik doorboorde haar.
'Owgh… agh…'
Een geweldige bronst nam ons in bezit. Ik beukte op haar in, ze gilde van drift. De machine onder haar draaide zijn programma af, wij hielden het zo lang mogelijk vol om elkaar onze liefde en onze lust te bewijzen.
Het lawaai nam toe. In een orgie van lustorganen, draaiende machineonderdelen en centrifuge-geluiden kwamen we klaar. Schuddend en schokkend.
De daad zoals de daad behoort te zijn.

De rust van de middag daalde op ons neer, we bleven in onze halfblote lijven achter. Bewust van elkaars aanwezigheid. Dromerig passeerden wij de middag. Af en toe wierp ik een verstolen blik op haar lieve buikje, haar schaamhaar schemerde tussen haar benen door.
De was in de machine kwam klaar, werd in de droogmachine gedaan en, na afloop, schoon en wel aangetrokken.
Toen we weer aangekleed waren en zij wegging, legde ik mijn hand onder haar borst en zoende haar op de sproetjes op haar neus:
'Als je me niet zo vreselijk afgemat had, zou ik zo weer opnieuw kunnen beginnen.'
Ze gaf me een plagerig klapje op mijn wang en was verdwenen voordat ik wat terug had kunnen zeggen. Haar laatste woorden klonken me nog na:
'Je bent een schoffie, maar je wasmachine neukt lekker.'

Ernst

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  7 comments for “Wasmachine

  1. 17 mei 2012 at 08:22

    Zacht vloeiend en poëtisch mooi weven je woorden het verhaal naar een einde. Ik hoop dat je na dit veelbelovend debuut nog veel van je laat horen Ernst. Ik kijk naar je uit.

  2. 17 mei 2012 at 21:51

    Jammer dat het wat kort is, maar dit vind ik wel vlot geschreven. Er zit een soort actie in die me wel aanstaat.
    Op de wasmachine, met het witwasprogramma – letterlijk dan – kan je het verhaal langer maken en nog opwindender.

  3. 18 mei 2012 at 15:16

    verdraaid komisch : die laatste zin !

  4. 30 mei 2012 at 12:00

    Door al die verkleinwoorden bleef mijn ‘betrokkenheid’ ook klein. Gewoon nog eens proberen!

  5. 30 mei 2012 at 17:11

    Niet ieder verhaal heeft een inleiding nodig en ook bij dit verhaal is de afwezigheid er van niet storend. Daarom mijn complimenten

  6. 10 juni 2012 at 14:09

    Een lief kort verhaal. Met vaart geschreven. Mensen zoals jij en ik die genieten van de momenten van aandacht voor elkaar. Heerlijk om te lezen.

  7. 28 juni 2012 at 16:36

    Zeven lezers gaven dit verhaal samen 12,5 sterren. Dat levert een ledenstem van twee sterren op.

Geef een reactie