Zandmannetje

Ik lag te dommelen op het strand, gevangen in de schemerzone tussen slaap en bewustzijn, toen ik een handvol zand tegen mijn borst voelde uiteenspatten. Ik sloeg de ogen op naar mijn vriendin Annelies, die me met een guitige grijns aankeek.

“Wat doe je nou?”

“Ik graaf je in, merk je dat niet?” antwoordde ze en gooide nog een handvol zand, ditmaal tegen mijn scheenbeen.

“Je doet maar!”.

Annelies liet haar sproetige geestdrift echter niet temperen door mijn desinteresse en ging aan de slag, voeten, onderbenen, knieën en dijen bedekkend. Toen deed ze haar bikinitopje los. Ze had de prachtigste borsten, zwaar met grote tepelhoven, die automatisch een erectie bij me deden opkomen. Annelies nam snel twee handvollen zand en drukte die stevig tegen mijn opbollende zwembroek aan. Ze groef ook nog mijn buik in en kwam dan over me heen zitten om mijn armen en mijn borst te doen. Ik liet haar begaan al moest ik me bedwingen om niet in die malse vruchten te bijten die zo verleidelijk voor mijn gezicht deinden.

“Zo”, klapte ze vrolijk in de handen toen ze klaar was, even blij als een twaalfjarig kind bij een familie-uitje aan de zeekant. Maar twaalfjarige kinderen stropen hun slipje niet af en gaan evenmin, na even om zich heen te hebben gekeken of er iemand keek, met hun bekken pardoes over je gezicht heen liggen.

Ik keek vlak tegen haar geslacht aan, dat gladgeschoren was op een haarfijn penseelstreepje na. Mijn hoofd lichtjes oprichtend gaf ik met mijn tong een lange haal door de gleuf tussen haar schaamlippen. Ze zuchtte weldadig.

“Mmm hemels de zon en een hemels briesje over mijn rug en mijn billen. Mmm.”

En ik dan? Ik bleef haar likken, af en toe op haar sponzige schaamlippen zuigend of een speelse tik uitdelend tegen haar klit. Het was zoete agonie dat ik niet bij mijn harde pik kon, die tevergeefs tegen de druk van het zand aanduwde.   “Helemaal alleen? Niemand nodig om je rug in te oliën?”, hoorde ik plots een stem in de buitenwereld zeggen.

Ik had gedacht dat Annelies die slijmbal af zou wimpelen, maar ik had haar beter moeten kennen.

“Ja hoor. Dank je”, zei ze met melige stem.

Even later werd haar poesje tegen mijn gezicht aangedrukt, want hij was over haar middel heen gaan zitten om haar schouders en haar rug in te smeren. Ik ging nog verwoeder op haar kut zuigen, de tip van mijn tong in haar neukgaatje drijvend.

“Oooo. Je doet het zo lekker”, kirde Annelies. “Ga asjeblief door”.

“Graag”.

Die verwaande kerel dacht dat het op hem sloeg!

“Zal ik je benen ook doen?”

De wellust droop van zijn tong. Annelies ontmoedigde hem niet. Integendeel.

“O ja. Maar eerst mijn billen”.

Wat was ze toch een heerlijk kreng. Hij deed haar kontje, niet vermoedend dat ik haar kutje slechts enkele centimeters van zijn geile vingers aan het likken was, en nam haar kreetjes van genot voor aanmoediging.   “Mag ik de voorkant ook doen?”, vroeg hij na een tijdje hoopvol.

“Ik weet niet of mijn vriendje daarmee akkoord zal gaan”.

En voor hij de tijd had iets terug te zeggen, had Annelies zich van me afgewenteld zodat hij in mijn gezicht keek, nat van haar sappen, en ik in het zijne, twijfelend tussen verbijstering en woede. Zonder nog een woord te zeggen kwam hij overeind en droop af, met de staart tussen de benen zou ik zeggen, ware het niet dat die duidelijk afgetekend overeind stond in zijn zwembroek.   Annelies gierde het uit.

“Heb je dat gezicht gezien?”, hikte ze. En dan zonder overgang. “God wat ben ik geil”.

Ze knielde in het zand en begon met ongeduldige handen een put te delven waar ze mijn middel vermoedde.

© Rudi

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Zandmannetje

  1. 12 juni 2007 at 10:35

    Geweldig!!!

  2. 15 juni 2007 at 09:13

    Wat twijfels over of dit allemaal 'technisch' uitvoerbaar is zonder dat de passant redelijke argwaan krijgt, maar het gegeven is origineel en stelt onze kampioen van de sprints naar het kruis in staat hier een kort maar krachtig verhaaltje van te bouwen.
    En voor zover dit past binnen de competentie van een verhalenbeoordeelaar: pas op met zo'n zandwip want je hebt er een week last van; allebei!

  3. 22 juni 2007 at 21:57

    Kort maar krachtig. Leuk ondeugend.

  4. WB
    23 juni 2007 at 15:20

    Altijd gedacht dat zandmannetjes, zoals Klaas Vaak, er voor waren om je in slaap te maken. Met deze wil je in ieder geval wel naar bed. Voortaan toch eens opletten op het strand, kan je meteen zie wie er wel eens op Eropodium komt. Maar in ernst, ik vind dit meer een cursiefje dan een compleet verhaal. Daarom mijn beoordeling daar aan aangepast (**).

Geef een reactie