Zo vader, zo zoon?

16 was ik toen ik ‘verkering’ kreeg met Richard, een jongen net zo oud als ik. Wat waren we jong, onervaren en nieuwsgierig en wat was het heerlijk om elkaar stiekem te verkennen. Als hij me kuste en zijn handen onbeholpen, maar o zo lief de contouren van mijn ontluikende borstjes aftastten, werd ik week van binnen. Hij had zijn hand wel eens in mijn broekje gehad en ik had verrukt zijn paaltje wel eens groot zien groeien, maar echt menens zou het pas worden op een avond bij hem thuis. Hij woonde bij zijn vader, die van zijn moeder gescheiden was, en die avond was pa naar een vergadering. Ik had voor de gelegenheid mijn mooiste lingeriestelletje aan gedaan, een wit kanten behaatje en dito broekje. Op de bank begonnen we zoetekens te vrijen, kusjes, streeltjes, kusjes. O, wat waren we zenuwachtig en wat bibberde hij toen hij de knoopjes van mijn bloesje losmaakte! Hij kuste mijn hals en ik voelde zijn hart bonken op de cupjes van mijn beha.

Rustig aan maar, fluisterde ik in zijn oor toen mijn behaatje onhandig naar beneden werd geschoven. Wat waren mijn tepeltjes stijf en hoe lekker was het om daarop zijn lippen te voelen!

O Myrna, wat ben je mooi en wat word ik hier geil van, steunde Richard toen hij me verder begon uit te kleden. En ook bij mij kwamen de koortsige rillingen steeds sneller door mijn buikje.

Mijn kousen en schoenen, mijn rokje en mijn bloes lagen al op de grond en behalve mijn onstuimige ademhaling was het doodstil toen mijn behaatje werd losgehaakt. Juist daarom viel het ook zo op dat de kamerdeur openging, precies op het moment waarop mijn behaatje zich bij mijn andere kleren voegde…

‘Pa!’ Mijn held sprong als door een wesp gestoken van de bank en ik, ocharme, kon alleen in razende paniek mijn armen om mijn zojuist onthulde borstjes slaan. Richards vader, een lange statige man, keurig in driedelig pak met stropdas, was gezegend met de zwaarste wenkbrauwen die ik ooit had gezien en daaronder keken ogen zo zwart als kool ons om beurten doordringend aan.

‘Wat hebben we hier?’, dreunde een zware stem die perfect bij die wenkbrauwen paste door de kamer.

‘Myrna en ik’, hakkelde Richard, ‘we waren,. we zijn….’

Ach lieverd, wat schrompelde je ineen toen je probeerde een excuus te verzinnen dat er niet was. Moest die bullebak van een vent soms geloven dat je zorgzaam mijn kleertjes had uitgetrokken om me voor oververhitting te behoeden? Zijn vader stak zijn hand op.

‘Laat maar, het is me wel duidelijk. Ga jij maar naar je kamer en blijf daar tot ik je roep!’

Richard keek me smekend aan en sjokte naar de deur alsof hij de ellende van de hele wereld op zijn smalle schouder torste. In de deuropening draaide hij zich nog even om, maar zijn vader veranderde niet van gedachten. Een strenge blik was voldoende om hem helemaal uit het gezichtsveld te doen verdwijnen.

De man ging recht tegenover me zitten en monsterde mijn van ellende bevende lijfje.

‘Zo jongedame’, opende hij eindelijk zijn mond. ‘En wat zouden je ouders hier wel van vinden?’

Mijn keurige moeder, die volgens mij in haar hele leven maar vier keer met een man naar bed was geweest en even zoveel kinderen had gebaard, zou het besterven. En mijn vader, de steunpilaar van de gemeenschap, zou me zeker verbieden nog met Richard om te gaan.

‘O meneer’, stamelde ik, ‘wilt u het ze alstublieft niet vertellen..’

‘Hm’, zei hij, terwijl de vingers van zijn rechterhand op de armleuning van zijn stoel een denkbeeldig snaarinstrument begonnen te bespelen. ‘Hm..’

‘Alstublieft meneer!’ Van de weeromstuit had ik mijn armen even laten zakken. Ik merkte het pas toen zijn ogen zich op mijn strakke tepeltjes richtten en verward sloeg ik kruiselings mijn handen over mijn tietjes.

‘Doe dat maar niet’, bromde hij, ‘dat heeft geen zin meer!’

Wie was ik om zijn autoriteit te betwisten? Ik liet verlamd mijn handen in mijn schoot vallen.

‘Heb je al gepaard?’, vroeg hij ineens.

Gepaard? Ik vond het zo’n raar woord dat ik eerst niet begreep wat hij bedoelde.

‘O.’ murmelde ik toen het tot me doordrong. ‘Nee.., ja .., ik bedoel ja.., maar niet … nu ..’

‘Met Richard?’ Ik schudde mijn hoofd. ‘Nog niet nee.’

‘NOG niet?’

O, wat een verkeerde woordkeus. Ik zweeg bedremmeld.

‘Ga eens staan jongedame!’

Wat? Hij bleef me donker afwachtend aankijken en ik hief me moeizaam in mijn hoefjes. Met mijn armen slap van ellende naast mijn lichaam stond ik bevend vlak voor hem.

‘Als ik je ouders niet inlicht, ontloop je je gerechte straf’, zei hij peinzend. ‘Je brengt me in een gewetensconflict jongedame!’

Omdat zijn hoofd op buikhoogte was kon ik zijn gelaatsuitdrukking niet waarnemen en ik staarde verwezen naar een schilderijtje waarop een jongetje me bemoedigend toelachte. Het was even doodstil en toen schraapte hij zijn keel.

‘Er zit niets anders op dan dat ik de taak van je ouders overneem’, bromde hij. Hij rees omhoog uit zijn stoel en zijn ogen boorden zich in de mijne. ‘Wat denk je daarvan jongedame?’

‘Als u ze niets vertelt meneer, ja meneer.’

‘Hm, hm, dan is er geen andere optie dan ouderwetse billenkoek.’

Mijn adem zat vast in mijn keel en kwam er hortend uit.

‘Gaat u me slaan?’, piepte ik benauwd.

Hij fronste zijn alles overheersende wenkbrauwen. ‘Kun jij iets anders bedenken? Je brengt me zelf in dit lastige parket jongedame. Een gepaste straf is op zijn plaats, maar je wilt niet dat ik het aan je ouders overlaat. Dus zal ik het moeten doen. Je zakgeld inhouden kan ik niet en ik kan je evenmin huisarrest geven. Welke andere mogelijkheden zijn er dan nog?’

Tegen die logica kon ik niets anders inbrengen dan een benauwd schouderophalen.

‘Ja of nee?’ Het viel me op dat zijn stem nu wat schor klonk. Zeker omdat hij het zo moeilijk had met dat gewetensconflict!

‘Ja’, hikte ik, ‘maar hoeveel. hoeveel.’ Ik kwam er niet meer uit! ‘Hoeveel klappen?’

Hij tuitte nadenkend zijn lippen. ‘Vijf’, besloot hij toen.

Mijn hoofd maakte een knikkende beweging, dat was zo ongeveer alles wat ik kon doen. Hij ging weer zitten en klapte met een hand op zijn schoot. Ik keek hem niet begrijpend aan.

‘Ga op mijn schoot liggen’, baste hij ongeduldig, ‘dat werkt het beste.’

Onhandig schuifelde ik tot naast zijn stoel.

‘Toe maar, buk maar’, knikte hij.

Mijn hoofd leek uit elkaar te barsten toen ik voorover boog, over zijn knieën, tot mijn handen de grond raakten.

‘Goed, laat je nu maar zakken!’

Toen mijn schoot de zijne raakte, voelde ik dat hij net zo’n bult in zijn broek had als ik zojuist bij zijn zoon had gevoeld. Hijgend van ingehouden spanning wachtte ik de eerste klap af. Maar in plaats van een klap daalde zijn hand in alle rust neer op mijn broekje. Die aanraking deed me stuiteren van schrik, of was het wel schrik? Tot mijn ontsteltenis voelde ik hoe mijn kutje vocht begon af te scheiden, de zekerste voorbode van een zich ontwikkelend orgasme en toen hij ineens mijn broekje naar beneden trok begon ik onbedaarlijk te rillen.

‘Wat doet u nou?’, kermde ik tegen beter weten in.

‘Rustig kindje’, vermaande hij donker, ‘op je blote billen is het minder pijnlijk dan wanneer je broekje er tussen zit.’

En meteen volgde de eerste klap, also m het te bewijzen. Ik schokte omhoog, niet omdat het zo hard aan kwam, maar juist vanwege het tegendeel. Het was helemaal niet hard, meer een fors uitgevallen aai, en die opende onverbiddelijk de poort naar mijn orgasmefabriek. Met mijn lippen stijf op elkaar probeerde ik de zaak onder controle te houden, maar het was onbegonnen werk. Toen zijn hand voor de tweede en de derde maal op me viel, want meer was het niet, schoot de rem los en kwam ik klaar. Oncontroleerbaar schokkend op zijn schoot kreunde ik het vertwijfeld uit. Hij liet me rustig uitrazen. Beschaamd en ellendig lag ik als een leden pop over hem heen. Er moesten nog twee klapjes komen en ik hoopte maar dat die me niet opnieuw over de kling zouden jagen.

‘Sta maar op’, hoorde ik hem ineens boven me brommen.

Ik klauterde moeizaam en met een vuurrood hoofd overeind en had in alle consternatie niet in de gaten dat mijn broekje zijn houvast verloren had. Toen ik de laatste oprichtende beweging maakte dwarrelde het onhoudbaar af naar mijn voeten. Niet bij machte om wat dan ook te zeggen of te doen bleef ik versteend staan, mijn kutje dat ik voor Richard zo netjes had getrimd, bloot en glimmend recht voor zijn ogen. Er was even een vertwijfelde stilte.

‘Je bent een stoute, maar ook een mooie jongedame’, zuchtte hij toen.

Ineens was hij niet meer de strenge vader, maar gewoon een man die verlangend mijn blote lichaam in zich opnam, een man ook die me zojuist ongewild had laten komen. Nog nooit had een volwassen man me zo kunnen bekijken en ik vond het niet onaangenaam, sterker nog: de doodse stilte die tussen ons in hing werkte stimulerend op mijn libido en alsof iemand anders de besturing van mijn ledematen overnam gingen mijn voeten omhoog om het lastige broekje te verwijderen. Het was een magisch moment dat ons woordloos liet handelen zoals we deden.

‘Ik heb het al eerder gedaan’, fluisterde ik, geheel in de ban van de onafwendbare gebeurtenis die op het punt stond zich te voltrekken.

Zijn handen trilden toen hij zijn broek losknoopte en zijn rits naar beneden trok. Met ingehouden adem keek ik toe hoe zijn boom uit het struikgewas naar boven sprong. Zo vader, zo zoon: hard, begerig en besneden, en papa ging zijn zoon vlak voor de finishlijn voorbij…. Ik zette het ene stapje dat me van hem scheidde en klom over hem heen. Met mijn benen wijd gespreid liet ik me zakken en slokte moeiteloos het gevaarte op. We schroefden onze monden op elkaar om alle opwindingskreten buiten te sluiten en begonnen onstuimig te jagen. De paar ervaringen die ik had gehad vielen in het niet bij de krachtige stoten die minutenlang mijn kutje bleven teisteren tot ik het meest waanzinnige hoogtepunt bereikte dat ik ooit had meegemaakt. Snikkend begroef ik mijn hoofd in zijn overhemd toen mijn lichaam uit elkaar leek te barsten onder de geweldige vloedgolf die me overmeesterde, terwijl hij maar door bleef stampen met zijn hortende ademstoten in mijn oor. Net op het moment waarop mijn mond zichzelf wagenwijd opensperde voelde ik hem komen. Om de bronstkreet te onderdrukken die ik vanuit mijn buik voelde opwellen zette ik mijn tanden in zijn schouder en terwijl ik amechtig doorbeet spoot hij zich heftig in mij leeg.

‘Zo’n fantastische meid als schoondochter, wat kan een vader zich meer wensen’, fluisterde hij, terwijl hij liefdevol door mijn haren streek nadat ik weer een beetje bij zinnen was gekomen. Met zijn zakdoek wiste hij zijn sporen tussen mijn benen weg en ik stond op. Toen Richard een paar minuten later door zijn vader naar beneden werd geroepen, zat ik als een bedeesd meisje geheel gekleed op de bank.

‘Ik heb een lang gesprek gehad met je meisje’, zette paps uiteen. ‘En we hebben elkaar een beetje beter leren kennen. Misschien is het te lang geleden dat ik jullie leeftijd had om me te herinneren hoe ik zelf was. Volgens mij was ik er iets later bij, maar jullie schijnen steeds vroeger volwassen te worden.’ Hij zuchtte even. ‘Maar hoe dan ook..’ Hij stond op. ‘Ik denk dat ik maar een potje ga biljarten nu die vergadering niet is doorgegaan. Het kan wel laat worden. Nog een plezierige avond!’

Met die woorden schreed hij de kamer uit. Richard had met open mond naar zijn vader geluisterd en keerde zich nu vol ongeloof tot mij. Ik haalde mijn schouders op en zei: ‘Hij valt best mee, je vader..’

© Myrna

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

Geef een reactie