Zoekend naar mijn licht

Ik rijd richting het station van Arnhem en ik voel mijn onrust toenemen. Zonder file of andere ongemakken ben ik mijn weg gegaan. Onderweg luisterend naar een cd en met mijn gedachten alle kanten op. Vooral de liedjes van Chris Rea doen wat met me. Ze maken me kalm of laten me nog meer aan je denken dan dat ik al doe.
Ik zie het bordje met station en het teken van de parkeergarage. “Centraal”  staat er, dat moet goed zijn denk ik. Nog even en dan zal ik je echt gaan zien.
Als ik de parkeergarage inrijd voel ik mijn zenuwen toenemen. Het komt nu wel erg dichtbij.

De tekst van het nummer welke ik nu luister is zo waar;
Voor zolang als ik leef,
Geloof ik in mijn eigen weg,
Er is iemand die mij vasthoudt
Die precies weet wat ik zeg
En lijkt de weg soms eindeloos
En is het einde niet in zicht
Wordt dan niet te hopeloos
Maar loop dan altijd naar het licht.

De auto parkeer ik dichtbij de uitgang naar het station. Schrijf  A3 op een papiertje, bang dat ik straks niet meer weet waar ik parkeerde. Ik haal gewoontegetrouw mijn radio eruit en doe ‘m in het dashboard kastje, pak mijn tas, flesje water en stap uit.  Een druk op mijn sleutel en de deur bliept, ten teken dat ie op slot gaat.
Daar ga ik dan. Normaliter ben ik rustig, nu gieren de zenuwen door heel mijn lijf.

Ik  haal een hand door mijn krullen, strijk mijn shirt wat recht en loop richting station. Half elf hebben we afgesproken. We treffen elkaar bij de ingang en die zie ik nu al voor me. Het is er druk en daar ben ik wel blij om, kan ik een beetje focussen op de mensen die er lopen en ga niet heel de tijd naar de deuren staren. De glazen wanden gunnen me een laatste blik nog op mezelf. Mijn vertrouwde spijkerbroek, een fleurig strak truitje en de sneakers. Het zijn de kleren waar ik me prettig in voel. Dat heb ik nu nodig. Moet me vertrouwd en zelfverzekerd voelen. Me niet teveel dingen gaan afvragen want dan ga ik vluchten en dat is niet wat ik nu wil. Niet nu ik zover ben! Een bankje vlak bij de deuren nodigt me uit en ik ga zitten. Blij ben ik met mijn nieuwe mp3 speler. Kan ik nog  even naar muziek luisteren en proberen om mijn onrustige gevoel kwijt te raken. Een tien minuten gaan zo voorbij. Kijkend naar de mensen die langs me lopen, me probeer voor te stellen wat de dag hen gaat brengen, waar ze heen gaan.

Wat zal de dag mij gaan brengen? Niet teveel bij na gaan denken, genieten, dat is het woord.

Nog voor ik je zie weet ik al dat je er bent. Mijn hart gaat als een razende als ik mijn blik richting de deuren breng. Tussen alle mensen door zie ik je op me af komen lopen, glimlachend en snel dichterbij komend. Hoewel ik nog niet vaker zo onrustig was en niet weet wat te doen, sta ik op. De dopjes van mijn mp3 speler haal ik uit mijn oren, stop het ding in mijn tas en open dan mijn armen, waar jij zo inloopt.
“Je bent er”, is alles wat je zegt, alvorens je me kust en ik mijn tranen voel lopen.
Ik kus je ook en veeg tegelijk een traan van je wang. We houden elkaar vast als willen we nooit meer loslaten.
“Ja ik ben er”, zeg ik zacht als ik je even loslaat.
“Ik was bang dat je toch een eerdere afslag had genomen, lieverd”, hoor ik je zeggen.
Ik kan je alleen maar stralend aankijken en mijn armen weer om je heen doen.

In mijn achterhoofd hoor ik weer de woorden van een liedje;
En iedereen die je de weg wijst
Goedbedoeld of met een list
Willen dat je op hun pad reist
En soms een afslag mist.

Nam ik de juiste afslag…

Een irritant getingel haalt me uit mijn mooie droom en voor even moet ik goed nadenken waar ik ben, weet ik niet of het nu de bel is, of mijn telefoon die doordringt. Wrijvend door mijn ogen zie ik dat het mijn telefoon op het nachtkastje naast me is, die mij zo wreed stoort.
Mijn hand gaat richting het geluid en ik hijs me wat omhoog. Als ik wil opnemen houdt het gebel ineens abrupt op. Welja, me wel wakker maken maar me niet de kans geven om op te nemen, tuurlijk.

Als ik naast me kijk zie ik dat jij nog heerlijk slaapt, het gebel lijkt jou niet te hebben gewekt. Ik kruip weer lekker naast je en ga met mijn vinger over je buik. Je gezicht zo heerlijk ontspannen je haren warrig, omdat ik er altijd met mijn handen doorheen woel. Zo vertrouwd en lief zo je daar ligt. Mijn vinger gaat over je mond, ik hoor je zachtjes iets mompelen en je beweegt. Je arm gaat om me heen en trekt me dichter naar je toe.
“Dacht je mij ongemerkt te kunnen betasten lieverd”, hoor ik je zeggen.  Die opmerking maakt de vage glimlach op mijn lippen breder.
“Dat was niet wat ik in gedachten had nee”, zeg ik dan ook.

Je ligt in no time bovenop me en je brengt mijn armen boven mijn hoofd, komt dichterbij en schuurt met je stoppels over mijn wangen, wetend dat ik dat lekker vindt. Je hebt mijn polsen stevig vast en gaat tergend langzaam en plagerig met je tong over mijn lippen, die als vanzelf vaneen gaan. Mijn tong probeert de jouwe te raken maar je ontwijkt me handig. Dat maakt me gek en dat weet je. Een gefrustreerd kreetje van mij laat je dat ook merken, je kijkt me alleen maar aan en lacht liefjes naar me.

“Waar droomde je over?”, hoor ik je vragen, “je was zo beweeglijk vanmorgen en ik meende zelfs dat je wat zei”.
Ik laat mijn gedachten weer even terug dwalen, voor die irritante telefoon me deed opschrikken uit mijn droom. Zie mezelf weer in een innige omarming staan, genietend, en fluisterend hoe blij we zijn; zo dubbel wat er door me heen gaat nu.
“Dat zeg ik je alleen als je me nu eindelijk eens kust’’, geef ik ten antwoord.

Het brengt me niets want je beweegt rustig nu heel je lijf over me heen, waardoor mijn tepels zich oprichten en de kriebels in mijn onderbuik toenemen. Zo gemeen, als je mij met je borstharen en stoppels overal zo zacht kriebelt en ik je opwinding tegen me aanvoel maar er niks mee kan, omdat je me nog steeds vast hebt.
“Nou?”, hoor ik weer.
Die twijfel weer, niet wetend of ik het je zal zeggen.
“Ik had een levensechte droom’’, antwoord ik naar waarheid, en ik kijk je aan.
“Vandaar je onrustige draaien’’, zeg je waarna je me heerlijk zoent.
Het brengt me enorm in vervoering en ik kreun, zo vragend om meer, maar je geeft niet toe.
Je maakt een spoor van mijn hals naar mijn borsten en dan vraag je zacht; “kwam ik er ook in voor?’’, en drukt een kus op mijn tepel.
Ik mompel iets onverstaanbaars, als je verder afdaalt naar beneden met je spoor van kusjes.

Mijn gemompel neem je als een ja op en je  laat mijn polsen los, waarna ik door je haren woel, onderwijl kreunend en hees vragend om vooral door te gaan. Zo lekker wat je doet, zacht en zo lief. Ik streel je sterke armen die je naast me hebt. Ga er vederlicht overheen, je kreunt en vervolgt weer kussend je weg, een hand leg je op mijn borst, de ander verstrengel je met de mijne. Ik voel je tong richting mijn onderste lippen gaan en mijn benen gaan weer ietsje verder uit elkaar. Wachtend op wat je tong gaat doen geniet ik van de streling van je hand over mijn borst.

Mijn kreunen versnelt als je met je tong mijn onderste lippen raakt en je ermee rond mijn klitje gaat. Je hand laat ik los om er je hoofd voor terug te nemen.Wild beweeg ik me tegen je aan, je hoofd op zijn plaats houdend en tegelijk genietend van je geknijp aan mijn tepel. Je likt me steeds feller en ik voel mijn lusten toenemen, ik  moet je in mij voelen, duw je hoofd weg en sommeer je omhoog. Je glijdt weer over me heen kust me wild, waarbij ik mijn eigen sappen proef, iets wat me enorm opwindt. Je fier vooruit staande pik drukt tegen mijn natte hunkerende grotje en ineens voel ik je in me glijden.
“Oh jaa dat is wat ik wil’’, zeg ik als je hard en diep in me begint te stoten, me ondertussen fel tongend. Je leunt met je sterke armen  naast mijn heupen en duwt je hard af, je lijf half omhoog en je ogen op mij gericht. Iedere stoot brengt me dichter naar mijn ontlading en ik weet dat jij je voor mij inhoudt. Als je je tempo zo mogelijk nog meer versnelt en ik je met iedere stoot die je doet zo heerlijk langs mijn klit voel gaan, weet ik dat we dit niet meer lang gaan houden. Ik beweeg met je mee en beide hijgen we om het hardst. Met een luide kreun en je naam roepend, kom ik klaar, niet veel later gevolgd door jou.

Als we naast elkaar liggen, bezweet en uiterst voldaan, hoor ik je zeggen;
“Ik vind het heerlijk als je me ’s morgens zo wakker maakt lief, ik hou van je’’.

En ik. Ik vlij me lekker tegen je aan, sluit mijn ogen en voel me gelukkig.
En dan toch hoor ik weer zinnen van een liedje in mijn achterhoofd;
Als in een droom, loop jij voorbij
Maar als alles echt waar is , ben jij van mij …

© lotte-

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  12 comments for “Zoekend naar mijn licht

  1. 14 juli 2012 at 14:51

    Een zalig geheel geworden. Herkenbaar en mooi geschreven. De laatste spelfoutjes vergeten we maar even.

  2. 14 juli 2012 at 17:18

    Mooi gedaan hoor Lotte.
    Je laat me mooi mee genieten. Ik hoop snel een volgend verhaal van je te lezen.

  3. 15 juli 2012 at 14:23

    En toch… vind ik je voorlaatste een stukje beter, Lotte.
    Ik lees dit en het voelt voor mij aan als een mogelijke vingeroefening van je, een experiment, t.b.v. iets véél beters. Misschien moet je niet te veel leunen op… Wellicht moet je maar eens veel eigenwijzer zijn.

  4. 15 juli 2012 at 14:26

    p.s. Of wellicht lag dit iets te… dicht bij je hart?

  5. 15 juli 2012 at 17:15

    Lief verhaal Lotte; fijn romantisch

  6. 20 juli 2012 at 22:19

    Mooi verhaal, Lotte, ik genoot ervan.

  7. 29 juli 2012 at 14:27

    Het spijt me maar het verhaal doet me niet zoveel. Het is nochtans niet slecht geschreven, heel verzorgd. Een liefdesspel tussen twee mensen die elkaar duidelijk graag zien. Het is verzorgd geschreven. Misschien een beetje té vertrouwd met elkaar waardoor er geen echte plot lijkt te zijn. Het is te voorspelbaar. Tenminste op mij komt het zo over.
    Misschien ligt het ook deels aan het feit dat je in een ‘ik doe, jij doet’ – stijl schrijft. Het lijkt alsof je een verhaal vertelt aan je geliefde over jullie, waarbij luistervinken dichtbij zijn. Het komt niet over op mij. ‘Ik doe – hij doet’ geeft de lezer m.i. meer betrokkenheid. Dan vertel je het verhaal echt voor je lezers.

  8. 1 september 2012 at 16:25

    Lotte trakteert ons op een lief en romantisch verhaal heel meeslepend en invoelbaar verteld. Heerlijk om te lezen.

  9. 7 september 2012 at 19:47

    Je schreef erg mooi over het geluk en de erotiek tussen twee vrouwen. De aanloop miste nog de stijl waarin je het verhaal eindigde. Laat je daardoor niet ontmoedigen maar zie het als een opstapje naar verbetering. Ik hoop nog veel van je te gaan zien.

  10. 24 september 2012 at 22:48

    Bijzonder gevoelig verhaal Lotte. Er komen verschillende emoties en onderhuidse lagen van het verhaal door bij mij tijdens het lezen. Ik denk dat de reden daarvan is dat je veel zegt, maar nog meer NIET benoemd. Dat zou je waarschijnlijk wel gedaan hebben bij een minder persoonlijk verhaal. Maar desalniettemin, ik ben erdoor geraakt. Respect!

  11. 29 september 2012 at 15:59

    Acht lezers gaven dit verhaal samen 18 sterren. Daarmee komt de ledenstem uit op twee sterren.

  12. 29 september 2012 at 23:38

    Vind het tof om de commentaren te lezen , kan ik alleen maar van leren en ben erg verheugd met mijn 2 sterren!
    Bedankt

Geef een reactie