Zomer (3 hoofdstukken)

Het is zomer, het is warm, het is vakantie als je je voor het eerst in je leven vrij weet van ouderlijke wijsheden en preken, maatschappelijke controle en beperkingen.

Maanden lang moest je wachten, gespannen en verlangend, hopend op het moment waarop je eindelijk zonder verantwoording af te leggen, zonder avondklok, en zonder roddels je eigen gang kon gaan. Nu is het eindelijk zo ver. Alleen met een vriendin in de tropische warmte van een ver land, de geur van zoete bloesems, zee, en zonnebrand benevelen je geest zoals de lonkende, verslavende, nog onbekende verleidingen van de vrijheid dat ook doen.

Na een nachtelijke landing op het vliegveld, waarbij een weelderig tropisch landschap zich nog voor je nieuwsgierige blikken verschool onder de sluier van het klamme duister, de busrit, en een korte nachtrust in een in diepe slaap gehuld hotel begaf je je voor het eerst op het strand tegenover het hotel. De brede strook wit zand aan de azuurblauwe zee, wordt slechts bevolkt door badgasten en een lange rij hoge palmbomen. Zachtjes kabbelen golven voort in hun oneindig brandinggevecht om de macht met de kustlijn. Het zand schuurt zachtjes maar heet aan je voeten, en bedekt ze met een halfdoorschijnend licht gekeurd laagje als je je een weg baant naar een plekje bij de branding. Terwijl je om je heen kijkt en de omgeving in je opneemt bemerk je de blikken van een wijd verspreide horde van jongens, jonge en volwassen mannen die de omgeving laten voor wat die is en jou aandachtig, onbeschaamd, en afwegend in zich opnemen. Het besef verbaasd je eerst, beklemd je, en doet je zoeken naar de blik van je vriendin die al zocht naar die van jou. Giechelend wisselen jullie een betekenisvolle blik uit: nu is het echt, dit is het echte leven; het leven dat jullie ouders voor jullie leidden, en waarvoor jullie nu rijp zijn, jullie zijn alleen op vakantie! Voor dat jullie het weten is de spanning daar, en hoe! Driftig de omgeving af zoekend installeren jullie je op een plekje onder de brandende zon; je vriendin laat haar jurkje op haar enkels vallen en onthuld een bikini die je ouders in ieder geval veel te ver gaat, en jou even de adem doet stokken. Met een rood hoofd besef je je dat je in je badpak nogal truttig afsteekt tegen de bijkans shockerende roze mini-tanga van je vriendin, en met een licht gevoel van hoorbare afgunst complimenteer je haar. Tevreden over zichzelf, maar vooral over haar niemendalletje neemt je vriendin luchtig je compliment in ontvangst en begint zich in te smeren, hetgeen je aanzet om dat ook maar te doen. Terwijl de warmte van het zand in je billen en voeten trekt, en de warmte van de zon zich ontfermd over je huid verdeel je de olie over je lichaam. Sporadische korreltjes zand rollen mee tussen je hand en je huid en verkwikken deze nog eens extra. Dronken van geluk vlij je je lichaam naast dat van je vriendin, grijpt haar hand, en dompel je jezelf in een dagdroom van gedachten en verwachtingen over hetgeen je de eerste keer ver weg van huis brengen zal. Nu zul je met je eigen ogen aanschouwen wat er waar is van alle wilde verhalen, en stiekem hoop je er zo veel mogelijk van mee te mogen maken, ook al weet je nog niet zeker of je het in het echt net zo spannend zult vinden. Gelukkig is je vriendin al wat verder; haar ouders doen niet zo moeilijk, maar die zijn ook bijna nooit thuis.

Een paar uur later al weer word je wakker. De zon staat nu op zijn hoogst aan de diep blauwe hemel, en je hebt je slaap tekort in gehaald. Je vriendinnetje smeert zich al weer in, ze is al verkleurd, en ook je eigen buik, benen en armen vertonen een warme rode gloed, je huid is gevoelig. Jullie delen een fles water en bespreken de eerste indrukken. “Heb je die daar gezien, en die”, alle mannen en vrouwen in de omgeving passeren de revue, badpakken, bikini's en zwembroeken worden besproken maar ook hun inhoud. Deze jongens zijn anders dan op school, vooral de inheemsen. Ook al lijken ze jong, ze stralen iets uit dat jongens op school niet hebben, zijn niet heel de tijd bezig met van die kinderachtige spelletjes en weddenschappen; laten zich niet vollopen met bier, maar liggen ontspannen en gebruind, afgetraind en gespierd op hun handdoekjes op het strand om hun witte tanden bloot te lachen naar je!

Gelukkig schijnt de zon, en kan alleen je vriendin je zien blozen, achter je zonnebril. Ze plaagt je, samen giechelen jullie de middag in. Na verloop van tijd draai je je op je buik en slaat je boek open; even afkoelen na zo veel warmte. Je vriendin doet hetzelfde, maar zonder boek; haar blik speurt nog even het strand af. Na een paar bladzijden kijk je opzij, en ziet dat je vriendin nog altijd uitkijkt over het strand, maar nu haar door haar zonnebril verhulde blik strak gericht houdt in één richting, ergens achter je. De glimmend gebronsde huid op haar schouders trekt tussen haar dikke helblonde krullen je aandacht, en je ogen glijden over haar lichaam zonder dat je je beseft waarom je naar haar kijkt in plaats van naar de jongens om je heen, en zonder dat dat besef je verhinderd om verder te kijken. Met door spanning overwonnen schaamte en het besef dat je zonnebril de richting van je blik verhuld, laat je je ogen afglijden naar haar door strak gespannen, dunne roze stof verhulde rechterborst; borstje, een flinke handvol zacht, stevig wulps vlees dat oneindige rondingen in zich herbergt, en je bemerkt dat haar tepel zich fier en hard onder de stof manifesteert, alsof zij door de stof gehinderd lonkt naar de buitenwereld; de ontluikende rijping van haar eigenaresse etalerend. Nog meer wordt je aangetrokken om je vriendin te bekijken, je wilt haar eigenlijk vragen zich op haar zijde te draaien, maar twijfel overmeestert je, je durft niet, schaamte steekt de kop op en je besluit het niet te doen terwijl je blik zich schuldig en quasi nonchalant op haar onderrug en billen richt; haar billen die vanuit jou positie bijna bloot lijken doordat het roze vetertje van het broekje zich er diep tussen begraaft; haar gebruinde billen die onder hun eigen gewicht iets van hun perfecte vorm moeten prijsgeven. Haar billen, haar glanzende harde ronde billen. Plots rolt er een druppeltje zweet vanaf je slaap langs je wang, en gespannen, met een door schaamte ingegeven blos, waag je het om verder te kijken ook al gaan opwinding en de angst om betrapt te worden hand in hand. Gedachten kolken door je geest als de bellen in een draaikolk, “waar ben ik in godsnaam mee bezig?”. Zonder je eigen vraag te beantwoorden, beloon je jezelf voor het weerstaan van je geweten met nog een blik en de bijbehorende opwinding; die je nu ook dwingt je heupen hard in het zand te duwen. Je vraagt je af hoe haar billen aanvoelen, maar houdt je wederom in, en ademt diep in door je neus om de geur van haar in olie gehulde lichaam in te ademen. Niet langer in staat om je gedachten en acties te controleren wend je je hoofd af en verbergt het tussen je armen. Terwijl je terugdenkt aan wat je gezien hebt onderwerp je jezelf volledig aan de zonnegod, totdat de warmte afneemt, en de honger jullie beiden noopt tot het beëindigen van het zonnebad. “Zullen we teruggaan naar het hotel?” Je antwoordt bevestigend, en prent je tijdens het aankleden het beeld van een jonge glanzend gebruinde blondine in, die zich sierlijk bukt om gekleed in een kleine minikini zichzelf en haar zinnelijke vormen te verhullen in een half doorzichtig van katoen gebreid zomerjurkje; je vriendin; nooit meer zul je naar haar kijken als je voorheen hebt gedaan, vanaf dit moment, hier op het strand zal haar aanblik je verlangens prikkelen.

Zwijgend en puffend lopen jullie door het mulle zand terug richting het hotel. Je stelt voor om eerst even naar de kamer te gaan om je op te frissen voor het eten, en eenmaal aangekomen bij het hotel stappen jullie in de lift. Vanachter het douchescherm zie je hoe ze zich afdroogt, terwijl je het schurende zand langzaam maar grondig van je lichaam afwrijft onder de spetterende stralen van de douche. Dan merk je de gladheid, daar waar je jezelf verliest als je je gewillig en vol van prikkels overgeeft op je kamer aan je verlangens om aangeraakt en gestreeld te worden, de gladheid die je normaal alleen zelf oproept, en die je nu aangenaam verrast. Bijna slaak je een gilletje van verlangen, spanning, en ondeugd. De opwinding van de vakantievrijheid, de allereerste en overduidelijke gevolgen van die vrijheid, vermengt zich met die over de aanblik van het nietsvermoedend, zinnelijk naakte, rond gebruinde lichaam van je vriendin. Je schaamte is weg; je kent je vriendin lang en goed genoeg om te weten dat je je met deze gevoelens, voor haar niet hoeft te schamen. Met gesloten ogen beweeg je je lichaam onder de warm klaterende straal water, positioneer je de meest gevoelige delen van je borsten en buik onder het centrum van de masserende waterval. Terwijl je jezelf met een warm gevoel inzeept zie je hoe je vriendin een dun wit zijden jurkje over haar in olie glimmende lichaam laat vallen, en hoe het achterpand halverwege haar ronde billen aan haar huid blijft plakken. Haar helblonde lang gekrulde lokken vloeien als de kransbladeren van een lotusbloem uit over haar lichaam. Haar reeds gebruinde kuiten en billen opgebold door de hooggehakte muiltjes die ze heeft aangeschoten. Terwijl je ingezeepte vingers onbewust afdalen naar het al zo lang tussen je benen gloeiende verlangen en daar traag doch krachtig langzaam een aantal keren heen en weer wrijven, slaat een heerlijke sensatie plots toe en beroofd je van de controle over je knieen. Ternauwernood kun je je sidderend vast grijpen aan de stang waaraan de douchekop is bevestigd, en ware het niet voor het geluid van de douche en je zelfbeheersing dan had je vriendin zich zeker met een vragende blik omgedraaid, maar je hebt geluk… alhoewel. Een pijnscheut schiet door je onderlip, daar waar je onbewust hard op gebeten hebt. “Ben je al bijna klaar?”, en met een voor de vraag ontoepasselijke hoeveelheid tevredenheid in je stem beaam je het gevraagde. Snel kom je bij je positieven en wrijft met je hand en het warme water de gladde, dikzoete, kristalheldere nectar van je gevoelige en opgezwollen schaamlippen. Je droogt je af, smeert je dorstige huid in met after-sun crème, en schiet in een dun linnen jurkje dat net boven de ronding van je dijen eindigt, en dat het je onmogelijk maakt te gaan zitten zonder veel moeite te doen om je niet bloot te geven. Je hebt het gekocht bij het vliegveld, want je ouders zouden het je nooit toe staan: “ZO gaat mijn dochter niet de straat op!” In jezelf giechelend denk je aan wat je ouders wel niet zouden denken, terwijl je even ceremonieel een paar seconden stilstaat bij het feit dat je voor het eerst in je leven besluit ook maar geen broekje te dragen onder je jurkje. Je kiest voor de muiltjes met een hak, zonder bandje, en zo ben je minimaal gekleed maar met maximale uitstraling. Je bekijkt jezelf nog eens in de spiegel, draait een paar keer in het rond en bent tevreden over wat je ziet. Ook al ben je pas zeventien, zo gekleed breng je mannen van 16 tot 99 het hoofd op hol, en dat voelt goed. Samen brengen jullie voor de spiegel wat make-up aan, en verlaten de kamer om in het restaurant van het buffet te genieten. De bar en het restaurant zijn vol mooie, jonge, gebruinde mensen die allemaal rozig en beneveld zijn van de vakantie; de sfeer en de opwinding zijn bijna voelbaar. Het is zien en gezien worden, overal en de hele tijd… Na een heerlijke koude salade en een paar glaasjes rosé, besluiten jullie nog even door de stad te lopen; de discotheek in het hotel is nog bijkans leeg dus jullie hebben de tijd. Langzaam kletsend lopen jullie over de boulevard. Je vriendin is iets stiller dan normaal, maar je vindt nog niet genoeg aanleiding om te vragen of er iets is. Een paar keer lijkt ze je uit te dagen, maar je begrijpt niet waar ze op aanstuurt, en besluit af te wachten tot je dat wel doet. Jullie spreken over de jongeren in het hotel en op het strand, en over de sfeer op het eiland, die vol is van verleiden en verleid worden, en al dat met dat verleiden te maken heeft en waar het toe kan leiden. Jullie geven beiden aan nergens voor terug te zullen schrikken die twee weken dat er niemand is om je de wet voor te schrijven, ook al klinkt je vriendin daarbij wat overtuigender dan jezelf. Dan lopen jullie in het centrum van de stad, en passeren een winkel met een uitgebreid assortiment aan badkleding, en je oog valt op een bikini die zich kan meten met die van je vriendin; die zich kan meten met de besten…

Eén ondeugende blik naar je vriendin is genoeg, en enkele ogenblikken later sta je voor de balie en vraagt in je beste Engels aan een goed uitziende en schaars geklede jonge vrouw of je “wat bikini's kunt passen”. Voor je het weet sta je in de kleedkamer met de bikini uit de etalage; een zeegroen exemplaar dat opgevouwen in één van je kleine gesloten handen past zo klein. Je rolt de bandjes van je jurkje van je schouders en laat het langs je lichaam naar beneden glijden. Je bekijkt je jonge lichaam in de spiegel en streelt je borsten. Met een tevreden gevoel pak je het bovenstukje en ontward het, hetgeen niet eenvoudig blijkt omdat de kleine afmetingen de vorm verhullen, en je geen idee hebt wat voor en achter is. “Kom maar hier, ik zal je wel helpen”, hoor je en je staat oog in oog met je vriendin die het bovenstukje uit je handen grist en het geroutineerd om je lichaam slaat en dichtgespt. In een oogwenk strikt ze het koordje om je hals, en voordat je kunt reageren 'helpt' ze je borsten er een voor een in, friemelt nog wat en bekijkt je in de spiegel. Je borsten worden nauwelijks door de kleine stukjes stof in bedwang gehouden en bewegen vrij alsof je naakt bent, maar je tepels blijven, ook al is hun donkerder kleur en vorm vrijwel volledig zichtbaar door de dunne stof, bedekt. Je vriendin hurkt zich inmiddels aan je voeten en houdt het minuscule broekje gereed, en spoort je aan er in te stappen. Gehaast schop je je muiltjes uit, en stapt tussen de koordjes, waarna ze zich opricht en het broekje langs je kuiten en dijen omhoog hijst. Als ze 'boven' is aangekomen, hurk je je een beetje zodat je dijen zich spreiden en ze het broekje op haar plaats kan manouevreren. Opgewonden voel je hoe het kleine stukje stof zich strak op je schaamlippen vlijt, en deze ternauwernood bedekt, je venusheuvel is duidelijk zichtbaar net als je schaamhaar dat blond naast en boven het voorpandje uitkrult; hoe het koordje diep tussen je billen strak getrokken wordt en licht op je anus drukt hetgeen niet oncomfortabel is maar nog wel wat onwennig. “Jezus wat een geil ding zeg!”, exclameert je vriendin en bekijkt je uitgebreid van top tot teen. Met een rood hoofd van opwinding bekijk je jezelf in de spiegel, en streelt over je middel en buik in een onbewuste poging je naaktheid iets meer te verbergen, terwijl een gevoel van tevredenheid langzaam maar zeker groeit . “Dit moet wel weg lieverd, dat kan echt niet.”, zegt je vriendin terwijl ze een plukje van je schaamhaar beetpakt… Al na enkele momenten poseren voor de spiegel weten jullie het zeker; deze moet het worden, en het vooruitzicht dat je morgen het strand op gaat in je nieuwe sexy aanwinst doet je voorzichtig nu al verlangen naar het einde van de avond. “En jij dan?”, zeg je tegen je vriendin. “Wil jij er niet ook zo eentje?” Nog geen vijf minuten later help jij haar om in een klein roze broekje te stappen, net zo klein als dat van jezelf. Je bent inmiddels al een beetje aan je eigen aanblik in de spiegel gewend en hebt je gêne verloren; staat vrij en nonchalant met je gewicht op één been en je handen in je zij toe te kijken hoe nu je vriendin went aan haar eigen uitdagende aanblik met een blos op haar wangen; 'jammer dat ze zelf haar bovenstukje aan trok', denk je, maar voor dat je gedachten echt vol raken met haar volle warme borsten draait ze zich naar je toe en vraagt om je oordeel. “Als je dit er af haalt, dan…, dan wordt ik er zelfs geil van!”, probeer je te spotten -hetgeen niet lukt omdat je jezelf er bewust van bent dat je het meent- terwijl je op het keurig gecultiveerde bosje op haar venusheuvel en schaamlippen wijst, en jullie allebei in gegiechel uitbarsten als twee kleine meisjes. Na een paar zwoele blikken van de aantrekkelijke verkoopster tijdens het afrekenen, staan jullie opgewonden weer buiten, en besluiten terug te keren naar het hotel aangezien het nog 'het een en ander moet gebeuren' voordat jullie je morgen zelfverzekerd met jullie nieuwe aanwinstjes op het strand kunnen vertonen… Op weg naar jullie kamer worstel je opgewonden met de vraag, hoe je precies jezelf 'daar' gaat scheren, totdat je vriendin opeens zegt: “Doe jij het bij mij?”, “Dan doe ik het bij jou!”. Aangezien je weet dat zij ervaring heeft met het verwijderen van haar schaamhaar, of in ieder geval een deel er van, stem je een beetje opgelucht toe. Nu hoef je jezef niet te bekommeren om de praktische beslommeringen, en het feit dat je zo dadelijk een uitzonderlijk intieme verzorging met haar zult delen prikkelt je gedachten.., en je onderbuik. Jullie besluiten dat jij als eerste “onder het mes” zal gaan, je vriendin heeft de wastafel al vol laten lopen met warm water en haar scheermesje ter hand genomen. Met een buik vol spanning laat je je jurkje van je afglijden en je bemerkt dat je niet meer ontspannen tegenover je vriendin kunt staan maar dat je onbewust aan het poseren bent bij iedere schaarse stap die je doet richting de stoel; je loopt een beetje overdreven rechtop en steekt je boezem pronkend iets vooruit terwijl je parmantig naar de stoel stapt, plaats neemt en met je vlakke hand de blonde krullen op je venusheuvel wat “opschudt”. Je vriendin spuit een grote dot scheerschuim op je venusheuvel en wrijft deze uit voordat hij er af zakt, de spanning in je lichaam neemt toe, je spreid je benen en bent je bewust van iedere hartslag terwijl je je benen optrekt en je ultieme kwetsbaarheid aan je vriendin blootstelt. Je vriendin beweegt haar hand nu naar beneden en zeept je liezen en schaamlippen met vaardig zachte vingers in. Nog even schuimt ze de witte substantie goed op waarbij ze haar ogen opslaat en met haar blik die van jou omstrengeld. Je bent geneigt om je ogen te sluiten, denkt je op het laatste moment nog te beheersen, maar je dromerig verlangende blik heeft je al verraden…

Met vaardige streken van het scherpe mesje dat je tot nu toe alleen voor het dons op je onderbenen gebruikte wordt zo beetje bij beetje je venusheuvel perfect glad blootgelegd en voel je voor het eerst direct de warmte van haar vingers op je gevoelige huid. Je volgt haar bewegingen als ze de gesneuvelde lokjes afspoelt in de wasbak, en terugkeert naar je geslacht. Met de vingers van haar ene hand trekt ze zachtjes je schaamlippen iets strak terwijl je het mesje ook daar de zachte lokjes weg hoort schrapen. Nog een keer zeept ze je nu ultiem naakte geslacht met haar warme slanke vingers in om de laatste stoppels glad te strijken, terwijl je je met een korte, prikkelende golf van onzekerheid beseft dat je tepels hard en gezwollen recht omhoog op je borsten pronken. Als laatste spreid ze met één hand je billen om omzichtig en geconcentreerd de laatste haartjes rond je anus te verwijderen. In een reflex knijp je je anus hard samen, als reactie op de stimulans van haar aanrakingen, niet uit angst, daarvoor is ze veel te teder. Je hele geslachtsstreek is nu al zo gevoelig dat je heimelijk verlangt naar de kans om jezelf heftig te strelen; of beter nog, het haar te vragen… “Klaar”, zegt ze jammer genoeg terwijl ze met een washandje de restjes zeep van je lichaam wast, “kijk maar eens naar jezelf in de spiegel”. “Tevreden?” Je staat op je tenen tegenover de wasbak, en met moeite zie je voor het eerst je volwassen geslacht volledig ontdaan van al het haar en alle schaamte. Je schaamlippen zijn vol en ietwat gezwollen en alleen het streepje schaduw in het midden verraad de kostbaarheden die zij beschermen; je strijkt met je hand over je venusheuvel en je lipjes en voelt je lichaam reageren… “Zo kan ie wel weer”, zegt ze plagend, en duwt het mesje in je hand. “Nu is het mijn beurt!” Je vriendin neemt plaats in de stoel, trekt haar jurkje op over haar buik, en spreid ongeduldig haar benen. Met knikkende knieen, kniel je voor haar, en gespannen vul je je hand met een sinaasappelgrote pluim scheerschuim. Zachtjes druk je je hand op haar venusheuvel en kijkt haar in de ogen. Vrolijk volgt ze de bewegingen die je maakt als je verder gaat en ook haar geslacht inwrijft met het zachte schuim. Ietwat onzeker begin je haar venusheuvel te scheren. Scheren, spoelen, scheren, spoelen, tot dat haar glimmende, roomwitte huid volledig glad is, en je… verder naar beneden gaat. Je plaatst je duim op haar schaamlip en trekt deze iets strak, zet het mesje er op en ziet hoe de dunne, iets donkerder huid, zich blootgeeft onder de invloed van het feilloze mesje. Je voelt een sensatie van macht, van overweldigende intimiteit en spanning, je raakt opgewonden van de aanblik van je vriendin, van haar geslacht, van haar geur. Als laatste ontdoe je ook haar kleine gaatje van de haartjes, terwijl de ademhaling van je vriendin rustig en regelmatiger klinkt dan die van jou deed toen dit allemaal gebeurde, of toch niet? Kleine ingehouden kreuntjes markeren de momenten waarop je haar aanraakt en weer los laat. Nadat je haar met het washandje gereinigd hebt beoordeeld ze haar uiterlijk in de spiegel, en draait tevreden heen en weer. Ze geniet vrijelijk van de verlokkingen van haar eigen lichaam en gebruikt deze ongeremd; iets wat je ook wilt. Kijkend naar je naakte vriendin besef je je dat je de gevolgen van het intieme contact met haar wulpse verschijning niet langer kunt loslaten, als je niet beter wist zou je denken dat je verliefd aan het worden was, of sterker nog, dat er al geen weg terug meer bestond…

Lees    deel 2    deel 3

© Merel

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  3 comments for “Zomer (3 hoofdstukken)

  1. 25 januari 2008 at 11:44

    Ik zie er altijd tegenop om zo'n lang verhaal van Merel te lezen, maar waarom eigenlijk? Eenmaal begonnen word je meegesleurd in het verhaal en blijft het boeiend tot het eind. Merel heeft een prettige schrijfstijl en haar verhalen zijn goed doordacht en opgebouwd. De enige minpuntjes die ik kan bedenken zijn de ellenlange alinea's en het ietwat trage tempo.
    2**

  2. 28 januari 2008 at 18:04

    mooi beeldend beschreven ! Enige nadeel is de grote blokken tekst, waardoor het bijna niet meer leesbaar is.

  3. 28 januari 2008 at 21:40

    Een Merel behoeft eigenlijk geen krans, maar ze krijgt er toch één, met twee sterren.

Geef een reactie