Zondag

Als ik wakker word is de ochtend al half voorbij. Ik draai me loom om, rek me uit. Gisteravond heb ik me na een feestje door Marcel, een jongen die ik daar ontmoet heb, laten thuisbrengen. De herinnering daaraan is nog levendig. Helaas wilde hij niet blijven. Het liefst zou ik gewoon willen blijven liggen en een beetje terugdromen, maar mijn blaas dwingt me overeind te komen.

Als ik opsta, kraakt de oude houten vloer onder mijn voeten. Zo stil mogelijk sluip ik door de gang – ook met brede krakende planken – naar de badkamer. De badkamer is een fenomeen op zich. Bijna net zo groot als mijn kamer, met twee grote ramen aan de straatkant. Buiten motregent het. Het sanitair stamt waarschijnlijk nog uit de tijd toen dit gebouw een eeuw geleden gebouwd werd. Omdat er naast bad, douche, wastafel en wc nog ruimte zat is, is er bij het raam een zitje ingericht met een paar oude leunstoelen die door een vorige bewoner ooit eens ergens bij het grofvuil vandaan gehaald zijn.

Ik doe een luid klaterende plas. Als ik daarna aan de ketting trek, zet zich een proces in beweging dat nergens mee te vergelijken is. Een krakend gepiep, een luide ‘klonk’, dan enkele ogenblikken doodse stilte. Net op het moment dat je een tweede ruk aan de ketting wilt geven, begint er een zacht geluid van stromend water dat snel aanzwelt tot Niagara-proporties. De oude stortpijp begint vervaarlijk te schudden, het geluid zwelt nog meer aan. Dan stort die waterval zich op mijn plas, die al bij voorbaat reddeloos verloren is in deze vloed die als een muur van water door de toiletpot raast. Nog elke keer ben ik gefascineerd door dit overblijfsel uit de oertijd van het watercloset. Dit oergeweld is meestal ook ruim voldoende om de doden tot leven te wekken. Als het is weggestorven, luister ik even aandachtig, maar er is deze keer niets dat er op duidt dat iemand door dit geraas wakker is geworden.

Ik werp een blik in de spiegel. Ik zie er een beetje verkreukeld uit, na een avond met te veel drank en een nacht met te weinig slaap. Mijn ogen willen nog niet echt goed open. Mijn haar zit in een enorme warbos om mijn hoofd. In de huid van mijn borst zitten diepe rode sporen, waar de vouwen in het laken er tegenaan hebben gedrukt. Hier helpt maar één ding tegen: een uitgebreide douche.

Wat er ook op deze etage valt op te merken – oud, tochtig, gehorig – over het warme water geen klacht. Er is altijd genoeg, dag en nacht, zomer en winter. Ik draai de kranen van de douche piepend open. Eerst de warme. Na enig gesputter komt er een krachtige straal uit de enorme blikken douchekop. Eerst koud, maar al snel komen er grote wolken damp af. Ik draai de koude kraan een stuk open. Het is altijd even zoeken, voordat je de juiste temperatuur hebt ingesteld. Dan ga ik onder de straal staan en laat het lauwe water over mijn lichaam stromen.

Na de douche ga ik weer voor de grote spiegel staan om mijn haar te föhnen. Wat ik nu zie, bevalt me al beter. Ik ben klein – ongeveer 1 meter 65. Slank, maar niet mager. Na een zomer in Zuid-Frankrijk is mijn huid olijfbruin. Overal. Ik heb kleine borsten met kleine, donkerbruine tepeltjes. Mijn haar is heel donkerbruin, bijna zwart en ik heb bruine ogen.

Ik loop zachtjes door de gang terug en probeer de planken de het hardst kraken te vermijden. Arianne’s deur staat wijd open en de kamer is verlaten. Die is vannacht niet thuisgekomen. Sandra’s deur, tegenover die van mij, staat op een kier en ik gluur even naar binnen. Ik duw de deur zachtjes wat verder open. Sandra ligt nog op haar bed, alleen, in een diepe slaap. Dan loop ik terug naar mijn eigen kamer, laat me op het bed vallen en grijp mijn boek. Wat heb ik geboft dat ik hier kon komen wonen, samen met die twee meiden!

Ik lig op het bed te lezen. Mijn bed is niet meer dan een grote matras op de houten vloer van mijn kamer. Ik lees een spannend boek. Een detective, maar één waarin in tegenstelling tot de meeste boeken in dit genre ook liefde en erotiek een rol speelt. Terwijl ik lees dringen geluiden uit mijn omgeving vaag tot me door – via de open deur van mijn kamer, maar ook door de tussenwanden die nog gebouwd zijn in een tijd dat geluidsisolatie geen thema was. Vanuit de aangrenzende kamer en daarna vanuit de badkamer komen geluiden van iemand die net wakker wordt en dan een bad neemt. Ik registreer ze onbewust, terwijl mijn aandacht bij mijn boek blijft.

De zomer loopt ten einde. Buiten wordt de motregen afgewisseld door een licht buitje. Binnen hangt de warmte van de afgelopen dagen nog steeds. Dat alles is aanleiding om eens lekker lui thuis te blijven en niets te ondernemen. Ik lig nog steeds op mijn buik te lezen als een luid gegorgel uit de badkamer aankondigt dat de stop uit het bad is getrokken. Nog steeds dringt het maar half tot me door, het boek is te spannend.

Het geluid van blote voeten op de houten vloer van mijn kamer klinkt. Traag draai ik mijn hoofd om… te laat. Een handdoek valt op de vloer. Een paar handen landt op mijn achterwerk. Tien vingers graaien stevig in mijn billen.

“He, ik ben aan het… “ begin ik te protesteren, maar stop halverwege de zin als een knie mijn benen uit elkaar dringt. Laat ook maar, lezen kan altijd nog. Het is Sandra. Haar lichaam strekt zich op me uit, borsten tegen mijn billen. De huid nog vochtig van het bad. Handen graaien onder me naar mijn borsten. Vochtige lippen drukken tegen mijn rug. Vingers vinden mijn tepels en kneden ze zachtjes. Het lichaam op me schuift langzaam omhoog en de hete adem strijkt over mijn schouders en in mijn nek. Tanden bijten zachtjes in mijn nek, als van een vampier die zich klaar maakt om toe te happen.

Met mijn ogen half gesloten onderga ik strelingen, liefkozingen, kussen. Dan zoekt een hand zich een weg onder mijn lichaam. Feilloos vinden de vingers mijn kut, dringen ze door in de vochtige warmte tussen mijn schaamlippen. Eén ondeugende vinger dringt zich even naar binnen. Sandra’s vingers kennen mijn lichaam bijna net zo goed als haar eigen. De vinger vindt mijn klit en begint die zachtjes te masseren.

“Sorry dat ik je zo besprong, maar ik zag je liggen door de open deur, zo helemaal bloot…”

“Geeft niet,” fluister ik hees, “alleen kan ik bijna geen adem meer halen.”

Ze glijdt van me af en ik draai me op mijn zij. Haar vinger verliest contact… maar niet langer dan een ogenblik. Meteen begint ze mijn klit weer zachtjes te masseren. Het puntje van haar tong speelt met mijn tepels.

Ik laat mijn hand door haar donkerbruine krullen gaan. Haar mond vindt die van mij. De puntjes van onze tongen raken elkaar een moment lang. Gretig happen we naar elkaar’s lippen, zuigen er zachtjes op. Ik leg mijn hand in haar nek en laat hem van daar langs haar ruggengraat omlaag glijden. Langzaam, met mijn vingers een voor een de bergtoppen van haar wervels beklimmend en in het volgende dal weer afdalend. Twee, drie vingers masseren mijn klit intussen. De andere hand omvat mijn kont.

Verder gaan mijn vingers, tot over de laatste bergtop van de ruggegraat-keten. En dan nog verder… Ik streel die heerlijke billen van Sandra, kietel haar bilspleet af en toe even. Ze wiebelt een beetje met haar achterwerk, maar laat me mijn gang gaan. Dan draait ze zich en duwt ze haar benen wat verder uit elkaar. Een niet mis te verstane actie. Mijn vingers glijden even over haar been om dan langs de binnenkant van haar dij omhoog te gaan. Langzaam, heel langzaam. Dan vinden mijn vingers haar kut. Ik streel haar zachtjes daar, druk een vinger in haar warme, vochtige spleetje en laat hem daar langzaam heen en weer glijden.

We schuifelen een beetje heen en weer op het bed, tot we een houding gevonden hebben waarin we lekker liggen en elkaar’s gevoelige plekjes goed kunnen bereiken. Dicht tegen elkaar aan, onze benen in elkaar verstrengeld. Sandra’s vingers masseren mijn klit nu sneller. Een huivering gaat door mijn lichaam. Ze likt mijn hals, haar linkerhand kneedt mijn bil. Ze fluistert:

“Stop nu niet, ga door.”

Mijn hand was even stil blijven liggen. Ik begin haar kut opnieuw te strelen.

Heel lang liggen we zo, heel dicht tegen elkaar. We voelen elkaar’s adem over onze lichamen strijken. We blijven elkaar stimuleren. Soms begint een been of een arm pijn te doen en verschuiven we een beetje, maar we zorgen er voor dat onze handen nooit meer het contact met elkaar’s kut verliezen. Ik manoeuvreer mijn linkerhand tussen ons in en speel een beetje met Sandra’s tepels. Ronde stevige knoppen zijn het, die onder mijn aanraking nog harder worden. Soms zoenen we even of likken we elkaar een beetje, maar het grootste deel van de tijd liggen we gewoon met de hoofden dicht bij elkaar. Af en toe fluisteren we een paar woordjes toe. Gewoon wat zinloze uitdrukkingen van tevredenheid of misschien een voorzichtige aanwijzing: Een beetje zachter daar… een beetje meer zo… wat sneller, dieper…

Dan houden we het niet meer. Sneller en sneller vliegt mijn duim over haar klitje heen en weer. Harder en harder duwen haar vingers tegen de binnenwand van mijn kut. Dieper en dieper worden onze zuchten. Luider en luider ons gegrom. Strelingen gaan over in graaien, grijpen. Natte tongen likken zilte huid.

Dan haalt Sandra haar boek. Ze kruipt dicht tegen me aan. Zo brengen we de rest van de dag door. Lijf tegen lijf. Arm tegen arm. Been tegen been. Af en toe een liefkozing, een zoen. De hele dag naakt, samen op de matras. Lezen, kletsen, roddelen. Herinneringen ophalen, gezamenlijke avonturen herbeleven, mijmeren over de toekomst.

Wat een heerlijke manier om de week te beginnen.

© anna 2003

 

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  4 comments for “Zondag

  1. 17 december 2006 at 21:38

    vind het einde een beetje afgeraffeld overkomen. Jammer, want de rest leest heerlijk, in de typische Anna stijl, weg

  2. 20 december 2006 at 18:09

    Alweer een hele mooie plastische beschrijving … niks teveel, niks te weinig. Ik hoorde de planken kraken, ik rook de hete vrouwenlijven… erotiek van de bovenste plank! 3 sterren!

  3. 21 december 2006 at 13:43

    Tja, zo hoort een erotisch verhaal geschreven te worden…

  4. 21 december 2006 at 14:39

    Anna blijft top!

Geef een reactie