Zondagochtend

Ik word wakker door zijn erectie die tegen mijn heup drukt. Ik kan een giechel niet onderdrukken. “Jij bent blij mij te zien”, lach ik, terwijl ik een blik op de wekker werp. 8u04. Niets is leuker dan op zondag eens lekker lang in bed te blijven liggen en wakker te worden met heerlijke zonnestralen op je gezicht. Als je vriend dan nog eens duidelijk zin in je heeft, kan er op deze zondag nog slechts weinig misgaan. “Hmm, ik ben altijd blij je te zien, schat, maar als ik naast jou wakker kan worden en jij zo weinig kleren draagt, kan je me toch niets verwijten?” fluistert Thomas, terwijl zijn hand onder mijn topje verdwijnt en zijn neus in mijn haren drukt. Ik sluit mijn ogen en voel zijn hand over mijn buik strelen. Ik geniet van zijn lippen in mijn hals en voel zijn erectie groter worden. Ik tast achter me en vind zijn billen. Zo wil ik elke dag wel wakker worden.

Mijn hand knijpt in zijn lekkere kontje. Hij reageert door zich nog dichter tegen me aan te drukken. Ik heb zin in hem. Ik draai me om en verdrink bijna in zijn ogen. Het duurt niet lang voor onze lippen elkaar gevonden hebben. Mijn hand streelt zijn kaak. Ik zou zo uren kunnen blijven liggen. We liggen heerlijk dicht bij elkaar en de seksuele spanning is te snijden. Alleen hebben we blijkbaar geen van beiden zin om ons te bewegen.

We worden opgeschrikt door mijn telefoon. Wie belt nu in godsnaam op een zondagochtend? Met tegenzin draai ik me om en grijp mijn telefoon vast. Mijn moeder. Dit meen je niet. Zowel Thomas als ik weten wat er komen zal. Ze moet heel haar week tot in de details vertellen. “Neem niet op. Ik heb zoveel zin in je”, fluistert Thomas, terwijl ik zijn erectie nog steeds tegen mijn heup voel drukken. Mijn lippen vormen een welgemeende ‘sorry’ als ik opneem. Hij weet net zo goed als ik dat mijn moeder wil dat er onmiddellijk wordt opgenomen. Verdomme, mama, waarom moet jij nu onze zalige zondagochtend verstoren?

“Dag mama, al zo vroeg wakker?” vraag ik ironisch. Ik zie Thomas met zijn ogen rollen en moet stiekem wel lachen om zijn reactie. “Hoe is het daar bij jullie?” klinkt het door de telefoon. Zonder mijn antwoord af te wachten, begint ze aan het gedetailleerde verslag van haar week. “Maandag kwam de buurvrouw op de koffie. Weet je wat haar zoon heeft meegemaakt? Wel…” Hier gaan we… We weten dat het minstens een half uur zal duren voor ik kan ophangen.

Plots legt Thomas zijn wijsvinger op mijn mond, als teken dat ik moet zwijgen. Oh mijn god, wat is hij nu weer van plan? Zonder zijn ogen van de mijne af te wenden, laat hij zijn hand weer onder mijn topje glijden. Hij gaat steeds hoger tot hij bij mijn borsten aankomt. Hij weet dat ik geen beha draag. Ik weet zeker dat hij geniet van mijn harde tepels. Ondertussen blijft mijn moeder praten, maar ik hoor al lang niet meer wat ze zegt. Wat zich hier in de slaapkamer afspeelt, is veel interessanter.

Met zijn ene hand blijft Thomas bij mijn borsten. Zijn andere laat hij mijn slipje inglijden. Ooh, heerlijk om zijn hand dáár te voelen. Ik moet moeite doen om niet luidop te kreunen, zeker als ik aan Thomas’ ogen zie dat hij van plan in om een vinger bij me naar binnen te brengen. Plots hoor ik mijn naam door de telefoon. “Ja hoor, ik ben er nog”, kan ik met moeite uitbrengen. Ondertussen is Thomas’ vinger weer verdwenen, heeft hij mijn slipje uitgetrokken en is mijn topje omhoog geschoven.

Ik voel zijn mond mijn tepels verwennen. Ik laat mijn vrije hand door zijn haren woelen. Hij kijkt op en geeft me een kus. Ondanks mijn telefoon die zo dichtbij is, open ik mijn mond, zodat hij onze kus kan verdiepen. We kennen elkaar zo goed dat we elkaar gek kunnen maken zonder geluid. Zijn erectie is groter geworden.

Hij gaat op zijn knieën voor ons bed zitten en trekt me razendsnel aan mijn enkels naar zich toe. Van schrik slaak ik een gilletje, maar mijn moeder is te druk aan het vertellen. Ze heeft niets door. Ze moest eens weten…

Thomas is natuurlijk niet voor niets op zijn knieën gaan zitten. Ik weet wat me te wachten staat. Ik mag echt geen geluid maken, ik mag echt geen geluid maken. Ik herhaal het zinnetje telkens in mijn hoofd. Zijn tong speelt met mijn klitje. Zijn vinger glijdt weer bij me binnen. Hij beweegt in een vast ritme, zowel met zijn tong als met zijn vinger. Ooh, ik weet niet of ik dit lang volhoud.

“Julie, heb jij niets meer te vertellen?” hoor ik door de telefoon. Oh, god. Ik kan niet anders dan bij mijn antwoord een beetje te hijgen. “Nee, mama, heb jij alles verteld?”. “Is alles in orde? vraagt ze. Oh, shit, ze heeft het door. “Ja hoor. Wanneer komt tante Annie nog eens langs?” vraag ik snel om haar af te leiden. Gelukkig. Het heeft gewerkt.

Thomas staat naast het bed te grijnzen. Hij vindt het spelletje duidelijk erg opwindend. Ik kruip terug wat hoger op ons bed en doe teken dat hij naast me moet komen liggen. Daar gaat hij maar al te graag op in. Met mijn vrije hand begin ik hem af te trekken. Ondertussen streelt hij met beide handen mijn borsten. Oh, mama, komaan niet lang meer babbelen. Net op dat moment hoor ik: “Oké, ik heb niets meer te vertellen. Kom je nog eens langs? Tot binnenkort!” “Oké, doe ik!” antwoord ik.

Mijn telefoon kan niet snel genoeg op het nachtkastje liggen. Ik bespring Thomas en hij kan alleen maar lachen. “Misschien laat ik mijn mama wat meer op zondag bellen”, grijns ik. “Ik vond het zalig om je te zien genieten, terwijl je geen geluid mocht maken”, krijg ik als antwoord. “Dat heb ik gemerkt.” En op dat moment laat ik zijn stijve in mij glijden. Ik druk mijn lippen op de zijne en laat mijn handen over zijn borstkas glijden.

Sindsdien moeten we altijd lachen als de telefoon gaat op onverwachte momenten. Mijn mama moest eens weten… Ze blijft me altijd op de hoogte houden van haar week, maar dat vinden we niet meer zo erg als vroeger.

Bedankt, mama, om onze zalige zondagochtend te verstoren.

Post navigation

Gerelateerde verhalen

  8 comments for “Zondagochtend

  1. 13 augustus 2018 at 06:31

    Herkenbaar, die moeder. Maar hé, het blijft je moeder, onder alle omstandigheden. Altijd beleefd en respectvol antwoorden. Desnoods met alleen een hijg of zucht. Lekker weer, Julie, opwindend en zinnenprikkelend. Wat een mooie ingetogen schrijfstijl heb je toch.

  2. 17 augustus 2018 at 15:35

    Als ik jouw stukken lees krijg ik goesting.?

  3. 29 augustus 2018 at 21:13

    Super leuk. Vanaf eerste zin hadik hetzelfde voor als Thomas… Merci

  4. 9 september 2018 at 08:33

    Lekker om te lezen..herkenbaar ook. Mooi geschreven !

Geef een reactie